ใครเคยรู้สึกว่าไม่มีอะไรเหมือนเดิมบ่าง หรือรู้สึกว่าเราไม่มีใครเลยไหมพอเวลามันเริ่มผ่านไปเร็วและเพื่อนก็ค่อยๆหายไปทีละคน

อย่างที่ว่าเวลาผ่านไปเร็วกว่าที่คิดเยอะทั่งเพื่อนที่เคยเล่นด้วยกันประจำตอนนี้ก็ไม่ค่อยได้ไปไหนด้วยกันแล้วรู้สึดห่างเหินมากขึ้น แล้วช่วงนี้เราก็ไปไหนคนเดียวตลอดไม่ใช้ว่ากูชอบเที่ยวคนเดียวนะไม่ใช้ว่ากูไม่มีเพื่อนนะกุเคยมี!เออเคยมีแปลว่าไงแปลว่าตอนนี้ไม่มี! ดูแต่ละคน พอแยกย้ายกันปุ๊บก็หาสังคมแมกเฟนกันเพื่อนใหม่สนิดกันเร็วเหลือเกิน แต่ดูกู!กุไป โรงเรียนก็เหมือนคนปกติธรรมดาเดินไปไหนก็มีแต่คนทัก"ไงเธอๆหวัดดีฟ้าใสว่าไง"อยู่อย่างงั้นถามแบบนี้ตลอดทุกคน ถามว่ารู้จักไหม?ไม่ ไม่ใช้ว่ากูไม่ชอบนะเว้ย กูดีใจด้วยซ่ำที่ เออ! ยังมีคนรู้จักกุวะ ชีวิตกูแม้งมีแต่คนรู้จักแทบจะทุกพื้นที่ ถึงส่วนใหญ่จะแค่มาทักแล้วก็ไป กูไม่สนว่าพวกมันจะล้อเลียนหรืออะไรในแง้ลบ แต่ทุกคนที่เข้าหากูไม่มีใครที่สนิดกับกูจริงจังเลยสักคนเดียว

ไม่เป็นไรเลย! เออ ไม่มีปัญหากูอยู่คนเดียวก็ได้กูเที่ยวคนเดียวก็ได้ ถามว่ามำไมกุไม่ทักไปหาเพื่อนสักคนสะฮึๆ เออคิดว่ากุไม่อยากทักไม่อยากชวนหรอ กูเนี่ยนะ กูอยากทักหาไปจะตาย แต่ยังไง ก็เราไม่ค่อยได้สนิตกันแล้วเจอหน้ากันก็ไม่ค่อยอยากจะทักกันแล้ว แถมเขายังมีเพื่อนใหม่ที่สนิดกว่าเราแล้วด้วย มันก็เลยเกรงใจ แต่ถ้าชวนจริงๆนะดูเถอะขนาดชวนกันไปห่างไกล้ๆมันยังไม่อยากจะไป เลยนับประสาอะไร
กูไม่ต้องง้อใครหลอกไม่ไปแล้วกุจะต้องไม่ไปไหมด้วยหรอ ไม่ชวนแล้วกุจะไปไม่ได้หรือไง ! ฟังไว้เลยถ้ากุอยากไปกูก็จะไป ฟังไว้ถ้าจะบอกว่าไม่มีเพื่อนไปไหนด้วยแล้วมันเหงาเออ!!กูรู้ กูก็เหงา เหงามาก!);ทั่งที่โรงเรียนทั่งตอนจะไปเที่ยวไม่มีใครอยู่ข้างๆกู แล้วยังไง ไม่มีแล้วกูต้องไปนั้งๆนอนๆเหงาอยู่บ้านเหรอไม่ กูมีอะไรบอกนะถ้าคิดว่าไอเพื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยตลอดแล้วมันถึงเวลาต้องแยกย้ายอย่าคิดว่ายิ้มมันจะเหมือนเดิมนะเว้ย มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมหลอกทุงวันนี้กูเข้าอยากจะเข้าไปคุยเพื่อนสนิดตอนประถมยังยาก แม้กระทั้ง"เพื่อนที่สนิดที่สุด" แน่นอนถ้า"เพื่อนที่สนิดที่สุด"เห็นแล้วดูมาถึงตรงนี้ก็ดีแกดีมากดีที่สุด เอาจริง แม้งโคตรดีที่ยังอุส่าคบกุ ไปไหนมาไหนกับกุได้ กุแม้งโคตรดีใจ! แต่เอาเถอะบางทีแกอาจจะชอบไปคนเดียวมากซะกว่าก็ได้...กุถามหน่อย"ในฐานะเพื่อนที่เคยสนิดที่สุด"จะคิดยังไงก็ได้จะคิดว่ากุหน้ารำคาญชอบพูดอะไรซ่ำซากหรือทำตัวแบบ...ช้างแม้งเถอะ เอาเป็นว่าขอบคุณละกันที่ยังอุส่าเป็นเพื่อนสนิตกับกูได้จนถึงทุกวันนี้ ฮึๆคิดได้ไงเนอะแกคงไม่เสียเวลาอ่านมาถึงนี้หลอกแล้วก็ เพราะเดียวแกก็เปลี่ยนใช้ไหมละใงท้ายทุกคนก็ไปทางของตัวเอง กูก็จะของดีใจจะยินดีที่พวกยังมีความสุขไม่ว่ามากน้อยแค่ไหนก็เถอะ
ถึงเพื่อนของกูที่เราอาจจะไม่สนิตกันแล้ว กูแม้งยังคิดถึงพวกอยู่นะเว้ยกูคิดเสมอว่าถ้ายังสนิตกันอยู่เราจะคุยอะไรกันเราจะเล่นอะไรกัน แต่ตอนนี้ถึงจะยังเห็นหน้าหรือเจอกันบ้างนานๆที บอกเลยแทบจะคุยกันไม่ได้ขนาดกูพยายามเข้าหาแล้วนะ แต่เอาเถอะกูรู้ว่าตอนไหนที่กุแม้งส่วยเกิน คือไม่ใช้ส่วนเกินแบบนั้นแต่ดูกูจะเข้าไปแทรกซะมากกว่ากูเลยต้องถอยออกไปเสมอถึงจะคิดว่าเรายังเป็น...แต่มันไม่เหมื่อนเดิมแม้งไม่มีอะไรเหมือนเดิมหลอกเนอะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่