สวัสดีค่ะ ตอนนี้เรากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่มืดแปดด้านและเคว้งคว้างมาก ๆ จนอยากมาขอพื้นที่ระบายและหาเพื่อนที่เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้ค่ะ คือเราพึ่งตัดสินใจ ลาออกจากงานเก่ามาแบบไม่มีงานรองรับ เพราะตอนนั้นสภาพจิตใจมันไม่ไหวแล้วจริง ๆ แต่พอออกมาแล้ว ความเป็นจริงมันน่ากลัวมาก ตอนนี้เรากำลังลุ้นการไปสัมภาษณ์งานโรงงานแห่งหนึ่งอยู่ ใจนึงก็ลุ้น อีกใจนึงก็กลัวสังคมโรงงานและการสัมภาษณ์มาก กลัวสัมภาษณ์ไม่ผ่านและหางานทำใหม่ไม่ได้ เพราะไม่เคยทำสายนี้มาก่อนเลยแต่สิ่งที่บั่นทอนจิตใจเรามากที่สุดในตอนนี้คือ คนรอบตัวเราไม่มีใครเข้าใจเลยสักคน ไม่มีใครคอยซัพพอร์ต ไม่มีใครให้คำปรึกษาหรือรับฟังเลย ทุกคนเอาแต่ซ้ำเติม กดดัน ทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวและเครียดจนนอนไม่หลับมาหลายคืน มีแต่คนบอกให้เราอดทนทำที่เก่าแต่มันไม่ไหวแล้วจริงๆ คือทุกคนบอกแต่ให้เราอดทนๆ แต่ไม่รู้เลยว่าเราต้องเจอกับอะไรบ้าง
มีพี่ๆ เพื่อนๆ คนไหนเคยลาออกมาเผชิญโลกคนเดียวแบบไม่มีใครเข้าใจบ้างไหมคะ จัดการกับความรู้สึกโดดเดี่ยวและความเครียดนี้ยังไงกันบ้าง แล้วผ่านมันมาได้ยังไง ขอกำลังใจหรือคำแนะนำให้เรามีแรงสู้ต่อหน่อยนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ🥺🙏
ลาออกโดยที่ไม่มีงานรองรับ
มีพี่ๆ เพื่อนๆ คนไหนเคยลาออกมาเผชิญโลกคนเดียวแบบไม่มีใครเข้าใจบ้างไหมคะ จัดการกับความรู้สึกโดดเดี่ยวและความเครียดนี้ยังไงกันบ้าง แล้วผ่านมันมาได้ยังไง ขอกำลังใจหรือคำแนะนำให้เรามีแรงสู้ต่อหน่อยนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ🥺🙏