รู้สึกเหนื่อยกับสามี เพราะเขาจน

รู้สึกเหนื่อยกับสามีมาก เขาแทบจะไม่มีเงินเลย ทำงานอยู่นะคะแต่รายได้ไม่เยอะ สามีไม่เคยออกค่าบ้าน ค่าน้ำค่าไฟ รถไม่มีบ้านไม่มีต้องมาใช้ของเราหมด ของทุกอย่างในบ้านเราเป็นคนซื้อเองสามีไม่เคยแม้แต่จะซื้อเลยเพราะว่าค่าข้าวค่าเติมน้ำมันรถเขาแทบจะหมด ค่าอาหารออกให้เราบางทีก็ส่วนน้อยมาก ออกให้ก็แค่อาหารธรรมดาๆทั่วไปไม่มีอะไรพิเศษ เราออกค่าอาหารให้บ่อยกว่า พาออกไปกินข้าวข้างนอก พาไปต่างประเทศทุกปี ค่าใช้จ่ายเราเป็นคนออกให้หมด เวลาเราซื้อของใช้มาหรือพวกเครื่องใช้ไฟฟ้าเขาจะชอบทำของตกทุกวันจนมันพัง เวลาไปเจอเพื่อนเรา เราอายมากๆ คบมา4ปีแล้ว สามีไม่มีการพัฒนาขึ้นเลย เหมือนตัวซวยในชีวิตเรา เคยบอกให้เลิกให้ออกจากบ้านไป เขาก็ไม่มีที่ไปอีก พ่อแม่เขาก็ไม่เอาเขา แล้วบอกว่าอยากมีลูกมาก แต่ทุกวันนี้เราต้องเลี้ยงเขาอยู่เลย ไม่มีความเป็นผู้นำ การศึกษาเขาก็จบแค่ ม.3 แต่เราจบป.โท (ไม่ได้ดูถูกกับการศึกษานะคะ แต่บางทีก็รู้สึกเหนื่อยใจ เพราะวุฒิการศึกษาบางทีก็เกี่ยวข้องกับการสมัครงาน) รู้สึกท้อใจมาก เราจะจัดการกับความรู้สึกยังไงดี