สวัสดีค่ะวันนี้เราก็จะมาเล่าเรื่องราวความรักของเรา
' ตอนนั้นเราอยู่ป 4 มีเพื่อนสนิทกลุ่มนึงซึ่งเพื่อนก็คบกับรุ่นที่ป 6 แต่ด้วยความที่ว่าเราไม่รู้จักความรักแบบผู้หญิงกับผู้ชาย รู้จักความรักแต่แบบเพื่อนกับครอบครัว เวลาแฟนเพื่อนมาเล่นด้วยตอนพักเที่ยงก็จะมาเอาเพื่อนเราไปเราก็เลยบอกเพื่อนว่าทำไมต้องมีแฟนด้วยมีแฟนมันดียังไง เพื่อนเราก็เลยบอกว่าทำไมไม่ลองชอบใครดู เราก็ยังไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไรหรอความชอบ เราก็เลยบอกว่าเราจะชอบคนนี้แล้วกันชื่อว่าพี่นิก(คนที่เราชอบ) เพราะว่าเขาขึ้นรถทหารเหมือนเราเพราะเราเป็นเด็กในค่ายทหาร เวลาเดินผ่านเนี่ยเพื่อนก็จะแซว พี่เขาก็เป็นคนอินโทเวิต ก็เห็นที่เขานั่งริมหน้าต่างบ่อยๆบนรถทหาร แต่ที่เขาก็ค่อนข้างมีปฏิสัมพันธ์กับเรา ชอบแย่งขนมเรา แต่เวลาเราซื้อไปให้เขาจะไม่เอาแต่เขาชอบมาแย่ง พอไปเข้าค่าย ลูกเสือ ป 4 ได้เข้ากับป 6 วันนั้นเป็นครั้งแรกที่เพื่อนเราไปสารภาพรักให้เราแล้วพี่เขาก็บอกว่าแล้วไงเขาไปเดี๋ยวก็ลืมแต่เราไม่ได้เสียใจเพราะว่าเราไม่รู้จักความรักเพื่อนเราก็มาปลอบเลยว่าไม่เป็นไรนะอะไรอย่างนี้เพื่อนตอบเต็มเลยแต่ว่าตอนนั้นเราก็ไม่เข้าใจอยู่ดีความเสียใจความเศร้าเพราะเราไม่เข้าใจความรักของผู้หญิงผู้ชายเลย ก็ช่วงนั้น เล่น Facebook ก็เลยได้คุยกับพี่เขานิดหน่อย จำได้ว่าไปกินอ. กุ้งเผามาคุยสนุกมากครั้งแรกที่เราคุยกับพี่เขานานใน Messenger ก็บอกว่านอนอยู่ตอนกลางคืนโทรศัพท์ระเบิดแบตมันระเบิด แต่ก็นะมันก็ไม่ได้เสียใจไม่ได้นึกถึงพี่เขาเลยจนตั้งแต่ตอนป 4 เราไม่เคยมี Facebook ที่เขาอีกเลยจะถึง ปัจจุบันนี้ เพราะพี่เขาจบป 6 ไปไปขึ้นม. 1 ตอนนั้นพี่เขาเดินกลับมาเยี่ยมโรงเรียนเก่ามันก็ค่อนข้างไกลนิดหน่อยก็พอเดินได้ เรานั่งรอรถที่เดิมแต่ตอนนั้นเราอยู่ป 5 นั่งอยู่ข้างตู้ไปรษณีย์เหมือนเดิมเขาเดินมาเขาก็ขยี้หัวเราแล้วก็เดินไปเลย แต่ตอนนั้นเราก็เริ่มมีความรู้สึกแล้วแบบว่าใจเต้นแรงและแต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีแบบตาโตตาค้างอ่ะ เพื่อนก็เลยบอกว่ากูว่าพี่นิคชอบ แต่เราก็ไม่อะไรนะเพราะตอนป 6 เทอม 2 เราก็มีแฟนคนแรกอกหักครั้งแรกเลยล่ะเริ่มเข้าใจความรัก เราก็ลืมพี่เขาไปแต่เขาก็ยังอยู่ในใจเรานะ จนเราขึ้นม. 1 เราอยู่โรงเรียนข้างๆกันโรงเรียนมัธยมอยู่ข้างกันเลย ที่จังหวัดเพชรบูรณ์จะไปโรงเรียนประจำจังหวัดมันจะอยู่ห่างกัน แต่ด้วยความที่พี่เขาอยู่ฝั่ง กองพลในค่ายทหารจะขึ้นรถคนละฝั่งเราอยู่ฝั่งมทบ ไม่ได้เคยได้แบบเจอกันบ่อยเลยนานๆทีเดินรอรถอะไรเนี่ย เราก็แอบมองเขาตลอดแต่เขาก็แบบนิ่งๆไม่สนใจเราเลย จนรถที่ปกติเราจะขึ้นอ่ะมันเสียเลยต้องไปขึ้นรถคันเดียวกันกับฝั่งกองพลเราดีใจมากจะได้เจอพี่เขาเราเดินขึ้นไปปุ๊บเห็นพี่เขาแบบหันมามองปุ๊บแล้วก็หันหน้าหนีไปเลยแบบเหมือนคนที่แบบไม่รู้จักกันมาก่อนน่ะ เสียใจมาก มันจะเป็นเบาะคู่แบบว่าเบาะ 2 ฝั่งนะเราก็ไปนั่งอยู่ข้างหลังแต่อยู่ฝั่งตรงข้ามเราก็แอบมองเขาก็ใส่หูฟังมองหน้าต่างไปแล้วใส่นาฬิกาด้วยแล้วก็เลยคิดเองเออเองว่าเขาอาจจะมีแฟนแล้วหรือเปล่าแฟนเขาซื้อนาฬิกาให้หรือเปล่า นั่นแหละแต่ว่าทุกปีเราก็แบบว่าหา Facebook อะไรตลอดแต่เราก็ไม่แบบไม่เคยเห็นคนรอบตัวเขาเลยหรือว่า Facebook เขาเลยแต่เราก็ชอบเขาตั้งแต่ตอนนั้นมาจนถึงปัจจุบันจนเมื่อเดือนที่แล้วอ่ะเราอ่ะนึกถึงเขาหนักมากตัวเราอ่ะไปหาเฟซแม่เขาเจอแล้วเจอ Facebook เขาแล้วเราก็เลยแบบไม่ได้แอด Facebook ไปแต่ว่าส่งคำขอติดตามใน Private ใน IG เขาไปซึ่งก็ผ่านมาเดือนนึงแล้วเขาก็ยังไม่รับเลย เราเลยคิดว่าตอนนี้เราโตแล้วอ่ะเราอยากลองอีกสักครั้ง แต่ว่าเราพยายามเข้าไปหาเขาตลอดเลยแต่ว่าเขาก็ปิดกั้นเราตลอดมันก็ยังไงไม่รู้สิไม่เคยมีความรู้สึกที่ไม่ดีกับเขาเลยนะ พอเขาปฏิเสธก็ไม่เคยบอกว่าเขาไม่ชอบหรือว่าไม่โอเคไม่ยุ่งไม่อะไรเนี่ยเขาจะบอกว่าเราเป็นเด็กอะไรเนี่ยเราก็เลยคิดว่าถ้าเราโตขึ้นล่ะ มันก็เลยทำให้เรามีหวังมาตลอดถึงเราจะเคยคบคนนู้นคนนี้มาเรื่อยๆแต่แบบเขาก็คือแบบ number one ในหัวใจเราอยู่ดีอ่ะ วันนี้เราเลยจะแอด Facebook เข้าไปดูจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะพยายาม แต่ถ้าถามว่าเขาจะออกจากใจเราได้ไหมมันก็คงไม่ได้เรามีอายุมา 19 ปีตอนนี้เขาอยู่ในใจเรามา 10 กว่าปีอ่ะมันก็เกินครึ่งชีวิตของเราอ่ะ ไม่รู้ว่าใครมีประสบการณ์อะไรทำนองนี้ไหมส่วนมากก็เห็นเวลาที่รุ่นน้องแอบชอบรุ่นพี่เหมือนน้องน้ำกับพี่โชนน่ะก็จะเป็นช่วงมัธยมต้นแอบชอบพี่ม. ปลาย แต่ของเราคือแบบครั้งแรกในชีวิตของเราเลยคนที่ทำให้อยากชอบใครสักคน เขาไม่ได้ทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่สวยเราขี้เหร่เราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองอะไรเนี่ยแต่มันแบบไม่ได้แบบบั่นทอนคุณค่าเรานะว่าเราต้องไปแข่งอะไรเนี่ย เราก็เติบโตให้มีคุณภาพในแบบของเราเพราะมีเขาเป็นแรงบันดาลใจ ถึงแม้ว่าเราจะไม่มีช่องทางการติดต่อเขาเลยตั้งแต่แบบป 4 ตอนช่วงนั้นมาจนถึงปัจจุบันน่ะเนาะเราก็ยังพูดชื่อเขาพูดถึงเขายังมีความหวังในเรื่องเขาตลอดเพื่อนเราก็ยังบอกตลอดว่าที่ผ่านมาเขาก็ดูเหมือนชอบเรานะเราก็เลยแบบมันมีคำถามเยอะมากเกี่ยวกับ ตัวพี่เขา เราว่าที่เขาก็คงไม่เล่น Pantip คงไม่มาเจอกระทู้เราหรอก แต่ละเขาเจออ่ะเราจะบอกว่าเราอ่ะชื่อพิมพ์พลอย เด็กป. 4 ที่ตัวดำๆผมสั้นๆหน้าม้าเต่อๆ
ชอบรุ่นพี่คนนึงตั้งแต่ป.4จนตอนนี้อายุ19ยังชอบอยู่
' ตอนนั้นเราอยู่ป 4 มีเพื่อนสนิทกลุ่มนึงซึ่งเพื่อนก็คบกับรุ่นที่ป 6 แต่ด้วยความที่ว่าเราไม่รู้จักความรักแบบผู้หญิงกับผู้ชาย รู้จักความรักแต่แบบเพื่อนกับครอบครัว เวลาแฟนเพื่อนมาเล่นด้วยตอนพักเที่ยงก็จะมาเอาเพื่อนเราไปเราก็เลยบอกเพื่อนว่าทำไมต้องมีแฟนด้วยมีแฟนมันดียังไง เพื่อนเราก็เลยบอกว่าทำไมไม่ลองชอบใครดู เราก็ยังไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไรหรอความชอบ เราก็เลยบอกว่าเราจะชอบคนนี้แล้วกันชื่อว่าพี่นิก(คนที่เราชอบ) เพราะว่าเขาขึ้นรถทหารเหมือนเราเพราะเราเป็นเด็กในค่ายทหาร เวลาเดินผ่านเนี่ยเพื่อนก็จะแซว พี่เขาก็เป็นคนอินโทเวิต ก็เห็นที่เขานั่งริมหน้าต่างบ่อยๆบนรถทหาร แต่ที่เขาก็ค่อนข้างมีปฏิสัมพันธ์กับเรา ชอบแย่งขนมเรา แต่เวลาเราซื้อไปให้เขาจะไม่เอาแต่เขาชอบมาแย่ง พอไปเข้าค่าย ลูกเสือ ป 4 ได้เข้ากับป 6 วันนั้นเป็นครั้งแรกที่เพื่อนเราไปสารภาพรักให้เราแล้วพี่เขาก็บอกว่าแล้วไงเขาไปเดี๋ยวก็ลืมแต่เราไม่ได้เสียใจเพราะว่าเราไม่รู้จักความรักเพื่อนเราก็มาปลอบเลยว่าไม่เป็นไรนะอะไรอย่างนี้เพื่อนตอบเต็มเลยแต่ว่าตอนนั้นเราก็ไม่เข้าใจอยู่ดีความเสียใจความเศร้าเพราะเราไม่เข้าใจความรักของผู้หญิงผู้ชายเลย ก็ช่วงนั้น เล่น Facebook ก็เลยได้คุยกับพี่เขานิดหน่อย จำได้ว่าไปกินอ. กุ้งเผามาคุยสนุกมากครั้งแรกที่เราคุยกับพี่เขานานใน Messenger ก็บอกว่านอนอยู่ตอนกลางคืนโทรศัพท์ระเบิดแบตมันระเบิด แต่ก็นะมันก็ไม่ได้เสียใจไม่ได้นึกถึงพี่เขาเลยจนตั้งแต่ตอนป 4 เราไม่เคยมี Facebook ที่เขาอีกเลยจะถึง ปัจจุบันนี้ เพราะพี่เขาจบป 6 ไปไปขึ้นม. 1 ตอนนั้นพี่เขาเดินกลับมาเยี่ยมโรงเรียนเก่ามันก็ค่อนข้างไกลนิดหน่อยก็พอเดินได้ เรานั่งรอรถที่เดิมแต่ตอนนั้นเราอยู่ป 5 นั่งอยู่ข้างตู้ไปรษณีย์เหมือนเดิมเขาเดินมาเขาก็ขยี้หัวเราแล้วก็เดินไปเลย แต่ตอนนั้นเราก็เริ่มมีความรู้สึกแล้วแบบว่าใจเต้นแรงและแต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีแบบตาโตตาค้างอ่ะ เพื่อนก็เลยบอกว่ากูว่าพี่นิคชอบ แต่เราก็ไม่อะไรนะเพราะตอนป 6 เทอม 2 เราก็มีแฟนคนแรกอกหักครั้งแรกเลยล่ะเริ่มเข้าใจความรัก เราก็ลืมพี่เขาไปแต่เขาก็ยังอยู่ในใจเรานะ จนเราขึ้นม. 1 เราอยู่โรงเรียนข้างๆกันโรงเรียนมัธยมอยู่ข้างกันเลย ที่จังหวัดเพชรบูรณ์จะไปโรงเรียนประจำจังหวัดมันจะอยู่ห่างกัน แต่ด้วยความที่พี่เขาอยู่ฝั่ง กองพลในค่ายทหารจะขึ้นรถคนละฝั่งเราอยู่ฝั่งมทบ ไม่ได้เคยได้แบบเจอกันบ่อยเลยนานๆทีเดินรอรถอะไรเนี่ย เราก็แอบมองเขาตลอดแต่เขาก็แบบนิ่งๆไม่สนใจเราเลย จนรถที่ปกติเราจะขึ้นอ่ะมันเสียเลยต้องไปขึ้นรถคันเดียวกันกับฝั่งกองพลเราดีใจมากจะได้เจอพี่เขาเราเดินขึ้นไปปุ๊บเห็นพี่เขาแบบหันมามองปุ๊บแล้วก็หันหน้าหนีไปเลยแบบเหมือนคนที่แบบไม่รู้จักกันมาก่อนน่ะ เสียใจมาก มันจะเป็นเบาะคู่แบบว่าเบาะ 2 ฝั่งนะเราก็ไปนั่งอยู่ข้างหลังแต่อยู่ฝั่งตรงข้ามเราก็แอบมองเขาก็ใส่หูฟังมองหน้าต่างไปแล้วใส่นาฬิกาด้วยแล้วก็เลยคิดเองเออเองว่าเขาอาจจะมีแฟนแล้วหรือเปล่าแฟนเขาซื้อนาฬิกาให้หรือเปล่า นั่นแหละแต่ว่าทุกปีเราก็แบบว่าหา Facebook อะไรตลอดแต่เราก็ไม่แบบไม่เคยเห็นคนรอบตัวเขาเลยหรือว่า Facebook เขาเลยแต่เราก็ชอบเขาตั้งแต่ตอนนั้นมาจนถึงปัจจุบันจนเมื่อเดือนที่แล้วอ่ะเราอ่ะนึกถึงเขาหนักมากตัวเราอ่ะไปหาเฟซแม่เขาเจอแล้วเจอ Facebook เขาแล้วเราก็เลยแบบไม่ได้แอด Facebook ไปแต่ว่าส่งคำขอติดตามใน Private ใน IG เขาไปซึ่งก็ผ่านมาเดือนนึงแล้วเขาก็ยังไม่รับเลย เราเลยคิดว่าตอนนี้เราโตแล้วอ่ะเราอยากลองอีกสักครั้ง แต่ว่าเราพยายามเข้าไปหาเขาตลอดเลยแต่ว่าเขาก็ปิดกั้นเราตลอดมันก็ยังไงไม่รู้สิไม่เคยมีความรู้สึกที่ไม่ดีกับเขาเลยนะ พอเขาปฏิเสธก็ไม่เคยบอกว่าเขาไม่ชอบหรือว่าไม่โอเคไม่ยุ่งไม่อะไรเนี่ยเขาจะบอกว่าเราเป็นเด็กอะไรเนี่ยเราก็เลยคิดว่าถ้าเราโตขึ้นล่ะ มันก็เลยทำให้เรามีหวังมาตลอดถึงเราจะเคยคบคนนู้นคนนี้มาเรื่อยๆแต่แบบเขาก็คือแบบ number one ในหัวใจเราอยู่ดีอ่ะ วันนี้เราเลยจะแอด Facebook เข้าไปดูจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะพยายาม แต่ถ้าถามว่าเขาจะออกจากใจเราได้ไหมมันก็คงไม่ได้เรามีอายุมา 19 ปีตอนนี้เขาอยู่ในใจเรามา 10 กว่าปีอ่ะมันก็เกินครึ่งชีวิตของเราอ่ะ ไม่รู้ว่าใครมีประสบการณ์อะไรทำนองนี้ไหมส่วนมากก็เห็นเวลาที่รุ่นน้องแอบชอบรุ่นพี่เหมือนน้องน้ำกับพี่โชนน่ะก็จะเป็นช่วงมัธยมต้นแอบชอบพี่ม. ปลาย แต่ของเราคือแบบครั้งแรกในชีวิตของเราเลยคนที่ทำให้อยากชอบใครสักคน เขาไม่ได้ทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่สวยเราขี้เหร่เราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองอะไรเนี่ยแต่มันแบบไม่ได้แบบบั่นทอนคุณค่าเรานะว่าเราต้องไปแข่งอะไรเนี่ย เราก็เติบโตให้มีคุณภาพในแบบของเราเพราะมีเขาเป็นแรงบันดาลใจ ถึงแม้ว่าเราจะไม่มีช่องทางการติดต่อเขาเลยตั้งแต่แบบป 4 ตอนช่วงนั้นมาจนถึงปัจจุบันน่ะเนาะเราก็ยังพูดชื่อเขาพูดถึงเขายังมีความหวังในเรื่องเขาตลอดเพื่อนเราก็ยังบอกตลอดว่าที่ผ่านมาเขาก็ดูเหมือนชอบเรานะเราก็เลยแบบมันมีคำถามเยอะมากเกี่ยวกับ ตัวพี่เขา เราว่าที่เขาก็คงไม่เล่น Pantip คงไม่มาเจอกระทู้เราหรอก แต่ละเขาเจออ่ะเราจะบอกว่าเราอ่ะชื่อพิมพ์พลอย เด็กป. 4 ที่ตัวดำๆผมสั้นๆหน้าม้าเต่อๆ