[ รีวิวหนังโรง ] Heart of the Beast (2026)

++ "มีหมาเป็นเพื่อน ดีกว่ามีเพื่อนหมา ๆ" คำกล่าวนี้ไม่เกินจริงสำหรับ James Belmont (Brad Pitt) อดีตนายทหารบกหน่วยรบพิเศษแห่งสหรัฐ ฯ (Green Berets) ที่เคยผ่านสงครามอันโหดร้ายมาหลายสมรภูมิ เมื่อเกษียณออกมาแล้ว เขาและ Odin สุนัข K9 คู่ใจที่ร่วมรบกับเขาในสมรภูมิต่าง ๆ สายพันธุ์ German Shepherd หรือที่คนไทยเราคุ้นเคยกันดีในชื่อพันธุ์อัลเซเชียนนั่นเอง ก็ได้ออกเดินทางด้วยเครื่องบินเล็กส่วนตัว เพื่อใช้เวลาพักผ่อนกายและใจ ไปกับธรรมชาติในป่าแถบรัฐอะแลสกา วันหนึ่งหลังจากที่เขาได้พบกับ Watkins (J. K. Simmons) คุณปู่นักเดินทางพเนจรโดยบังเอิญ โดยคุณปู่ได้ออกพายเรือแคนูเพื่อแสวงหาความหมายของชีวิตในป่าอะแลสกาเช่นกัน ก่อนจากกันคุณปู่ได้มอบหนังสือให้เขาไว้เล่มหนึ่ง จากนั้นเขาและ Odin จึงได้ออกเดินทางโดยเครื่องบินต่อ แต่ในระหว่างทางที่ต้องบินฝ่าพายุ James ได้เกิดอาการโรคหัวใจกำเริบกระทันหัน ทำให้เครื่องบินของเขาตกลงกลางป่า แต่ทั้งเขาและ Odin รอดชีวิตมาได้ แต่นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งคู่ต้องผจญภัยฝ่าความอันตรายในป่า เพื่อให้รอดมาจากความเลวร้ายนั้นให้ได้ ทั้งคู่จะสามารถพิชิตความยากลำบากนี้ได้หรือไม่ ต้องพิสูจน์กันครับ...



++ Heart of the Beast เป็นหนังแนว Survival Thriller ที่กำกับโดย David Ayer ผกก. ที่มีผลงานโดดเด่นมากมาย เช่น Fury (2014), Suicide Squad (2016) และ The Beekeeper (2024) เป็นต้น หลังดูจบแล้ว จขกท. ก็พบว่าเป็นหนังอีกเรื่องที่มีจังหวะการเล่าเรื่องและวิธีการนำเสนอ รวมทั้งการถ่ายทำที่น่าสนใจ อย่างแรกเลย คือ หนังเรื่องนี้ถ่ายภาพได้สวยมาก นำเสนอความงดงามของป่าเขตหนาวในรัฐอะแลสกาได้ดีมาก ๆ ทั้งภาพที่เป็น Wide Shot และ Bird's Eye View Shot ภาพสวยขั้นเทพมาก แค่นี้ยังไม่พอ หนังยังมิกซ์เสียงออกมาได้แบบดีเลิศจริงอีก พวกซาวด์ประกอบ เสียงลม เสียงฝน เสียงใบไม้ ใบหญ้า เสียงสัตว์ร้อง เสียงธรรมชาติในป่า ทั้ง 2 ส่วนนี้ทำออกมาได้เหมือนกับเรากำลังนั่งดูสารคดี National Geographic ก็ไม่เกินจริง ดูเพลินมาก ๆ เลยครับ...

++ นอกจากนี้ วิธีการเล่าเรื่องก็ยังเป็นอะไรที่โดดเด่นมาก ๆ อีกด้วย เนื่องจากหนังเรื่องนี้ใช้ตัวละครที่เป็นคนแสดงน้อยมาก ๆ ก็คือมีแค่ 3 คนถ้วน (สัตว์ที่มาเข้าฉากในหนังเรื่องนี้มีมากกว่าคนแสดงอีกครับ) กล่าวคือนอกจาก Brad Pitt แล้ว อีก 2 คนก็โผล่เข้าเฟรมมาแค่คนละไม่ถึง 10 นาที นอกจากนั้นก็เป็นการจับคู่ดูโอ้กันแค่คนกับหมา 1 ตัว ก็คือ Brad Pitt กับ เจ้า Odin นั่นเอง แล้วคิดดูนะครับ น้องหมาก็พูดไม่ได้ แล้วจะให้ Brad Pitt พูดกับใคร ดังนั้น หนังเรื่องนี้จึงแทบจะมีบทสนทนาคนพูดน้อยมาก ๆ แบบมาก ๆ เลยครับ คำนวณได้ว่าบทพูดน่าจะมีไม่ถึง 25% ของความยาวหนัง 101 นาทีเท่านั้นเอง แต่หนังก็ชดเชยด้วยการให้ตัวละครแสดงความต้องการให้แก่กันโดยการใช้ "อวัจนภาษา" หรือการใช้ท่าทางในการสื่อสารและดำเนินเรื่องเป็นหลัก ดังนั้น หนังเรื่องนี้จึงเป็นหนังที่เงียบมาก คนดูต้องมีสมาธิในการดูท่าทางของตัวละครที่สื่อสารต่อกันแทน ข้อดีก็คือ ผกก.เขาทำตรงนี้ออกมาได้ชัดเจน ใช้ภาพสื่อความหมายได้ดี แม้บางอย่างมันอาจจะดูว่าตัวละครนั้นอึดเกินคนเกินหมาไปบ้าง แต่ก็เข้าใจได้ เพราะทั้งคนและหมาก็มาจากหน่วยรบพิเศษกันทั้งคู่ แต่ข้อเสียก็มีครับ ด้วยความที่ภาพสวย เสียงธรรมชาติสดใส หนังก็เงียบ ถ้ามาดูในรอบดึก ๆ หรือหลังกินอาหารมื้อใหญ่ อาจจะสัปหงกได้ง่าย ๆ เลยครับ อิอิ แม้ความจริงหนังเรื่องนี้จะไม่ได้น่าเบื่อ เพราะมันมีซีนแอ็คชั่นการเอาชีวิตรอดของ 2 คู่หูอยู่ตลอดทั้งเรื่อง...



++ บทสรุปของหนังเรื่องนี้เป็นอะไรที่ จขกท. ค่อนข้างจะนึกไม่ถึงก่อนเข้าโรงมาดูเหมือนกันครับ แน่นอนว่าหนังเรื่องนี้ได้นำเสนอภาพของมิตรภาพและความผูกพันระหว่างคนกับสัตว์แล้ว (หนังใช้รูปแบบการ flashback เรื่องราวให้คนดูเข้าใจในมิตรภาพของทั้งคู่ค่อนข้างมากทีเดียว) แต่บทสรุปตอนท้ายที่ จขกท. คิดว่าคนรักน้องหมาต้องน้ำตาซึม และเป็นสิ่งที่ จขกท. ก็คาดไม่ถึงว่า ผกก. จะยกสิ่งนี้ขึ้นมาเป็น main idea ก็คือ "การเชิดชูเหล่าบรรดาสุนัข K9 ที่นอกจากจะสามารถช่วยงานมนุษย์ได้แล้ว น้องยังสามารถเซฟชีวิตเหล่าทหารและพลเรือนได้อีกเป็นจำนวนมากด้วย" และนี่คือบทสรุปของหนังที่แท้จริงครับ ตัวเอกของหนังไม่ใช่คน แต่คือเหล่าบรรดาน้องหมาครับ...

++ ปล. ทิ้งท้าย คนขี้สงสารดูได้ครับ ตอนจบ "น้องหมาไม่ตาย" ครับ แถมเจ้า Odin ยังฉลาดเกินหมาอีก นี่ว่าน้องอาจจะฉลาดกว่า จขกท. อีกนะเนี่ย บางอย่างที่น้องทำในเรื่อง จขกท. ยังทำไม่ได้เลย อิอิ ปิดท้ายอีกนิดครับ จขกท. ก็เพิ่งรู้ว่าหมาก็เป็น PTSD ได้เหมือนกัน ความรู้ใหม่เลยครับ...