ผมอายุ17-18 ตามหัวข้อเลยครับผมอยากหนีออกบ้านเเบบว่า ออกมาใช้ชีวิตเอง ออกมาหาเงิน(เเต่ยากเพราะผมไม่มีบัตรใบเกิดไม่ใช่คนไทยคับ) ทำไมผมถึงอยากหนี?เกี่ยวกับปัญหาในครอบครัวเลยครับ ครอบครัวผมไม่ใช่คนไทยเป็นคนไทใหญ่เข้ามาทำงานเเบบถูกกฏหมายครับ ผมไม่ไหวจริงครอบครัวโดยเฉพาะพ่อของผม เเม่ก็ชอบว่าผมว่าผมไม่ได้เรื่องไม่ทำอะไรเลย ผมทำอะไรก็ว่าไปหมด ชอบบอกเรื่องเเย่ๆผมให้คนอื่นฟัง สมมุติผมชื่อa ก็จะบอกว่าไอ่aมันไม้ได้เรื่องให้ทำอะไรก็ไม่ทำ คือเอาเรื่องเเย่ๆผมไปบอกให้คนอื่นมองผมเเย่ ทั้งๆที่ตอนทำผมมีเยอะกว่าตอนไม่ทำอีก ชอบมีปากเสียงกันบ่อยๆ ผมพยายามทนเเล้ว บอกผมไม่ได้เรื่องไม่ทำอะไรขี้เกียจเเล้วผมไม่มีใบเกิดบัตรอะไรเลย ผมก็ต้องทนเพราะผมหาที่ทำงานหาเงินเองไม่ได้เพราะผมไม่มีบัตร วันเกิดผมไม่เคยมีเค้กคำอวยพรหรือของขวัญใดๆ เหมือนวันธรรมดาเลยครับ วันเเม่หรือพ่อก็ไม่มีครับ เเต่ปัญหาส่วนใหญ่มันอยู่ที่พ่อผม พ่อผมเป็นคนติดเหล้า ชอบเที่ยว ชอบพาเพื่อนมาหรือไปกินเหล้า
เมามาก็จะมาว่าผมก่อนเลย เเต่บางทีก็ไม่เมายังว่า เวลาหนักก็จะทำร้ายลงไม้ลงมือด้วย เวลาเเม่ผมว่าผมก็จะมีพ่อเเบบว่าค่อยซํ้าเติม เหมือนเข้าข้างกันรุมผมอ่ะครับ ผมก็ยอมรับว่าผมเป็นคนติดโทรศัพท์เเต่ก็ไม่ได้เล่นทั้งวันอ่ะไร ผมไม่มีงานไม่มีอะไรให้ทำผมก็เล่น เเต่เล่นก็โดนบ่นไม่เข้าใจเลยว่าต้องให้ทำอะไร อยู่เฉยก็โดน ผมทำงานบ้านหมดมาเล่นมือถือก็ยังโดนว่าเหมือนจะเอาผิดผมตลอดอ่ะ โดนมาทั้งชีวิตเเล้วครับ
เคยมีครั้งนึง เเม่ตากเสื้อผ้าไว้มีผ้าปูที่นอนด้วยเเต่ตากคนล่ะที่กันน่ะครับ ตอนนั้นฝนเริ่มตกเเล้วผม ออกไปเก็บเสื้อผ้ามาไว้ เเต่ผมไม่รู้ว่าเเม่ตากผ้าปูที่นอนไว้ด้วย ตอนนั้นผมออกมาเล่นเกมกับเพื่อนเเถวบ้าน ไม่ทันไรครับพ่อเดินมากำโทรศัพษ์ผมเเล้วเอาท่อพราสติกเเบบเป็นสายยางฟาดกลางหลังผม ล่ะก็บอกให้ผมกลับบ้าน ตอนผมลุกล่ะเดินก็ฟาดใส่หลังผมไม่หยุด เเถวบ้านผมมันเป็นชุมชนเเบบเเค้มคนงานอ่ะครับ ตอนนั้นคนก้กลับจากที่ทำงานมาเยอะเเล้วผมนั่งข้างๆเพื่อนมันก็ตีให้เห็นเลย ก็ฟาดผมเเบบประจานเลยไม่สนอะไรเลยคนก็มอง คือผมทำอะไรผิดหนักหนาไม่เข้าใจ ผมก็เดินพ่อก็ฟาดตุบ เดินก็ฟาดตุบฟาดผมจนถึงหน้าบ้านผมเลย หลังผมเเสบมากตอนนั้น พอถึงบ้านก็ถามว่าทำไมไม่เก็บผ้า ผมก็บอกว่าผมไม่เห็น มันก็บอกว่าไม่เห็นอะไรไม่ดูหรอ ผมนั่งตรงเตียงผม พ่อก็ยืนกำสายยางนั้นล่ะก็บอก เเค่นี้ยังไม่ทำไม่ได้เดียวกุจะทุบให้ตายเลยคำนี้ผมโดนบ่อยมาก เห้อเเค่ผมลืมเก็บผ้าเอง พ่อก็บอกอีกเเค่นี้ยังใช้ไม่ได้
กุจะมีทำไม (ล่ะจะมีกุหาพ่*) ผมก็ตอบประมาณว่าเเล้วจะเกิดลูกมาทำไม จำได้เเค่นี้ครับตอนนั้นพ่อตอบอะไรผมก็ลืม เรียบร้อยได้ทั้งเเผลทั้งโทรศัพท์โดนยืด
เวลานอนผมก็ต้องตะเเคงนอน อาบน้ำไม่ได้ครับเเสบมาก เลือดมันคลั่งในเป็นเเผลด้วย กว่าจะเป็นสะเก็ด3 สัปดาห์ ผมก็ไม่พูดอะไรกับพ่อมันอีก ไม่เข้าใจอ่ะครับว่าผมผิดมากขนาดต้องลงมือขนาดนี้เลยหรอ เหตุการณ์1 ครั้งนี้ที่ผมคิดจะออกบ้านก็เพราะพ่ออีกเหคถเกิดเมื่อกี้เลยครับหตุการณ์2 พ่อมันออกไปกินเหล้ามา ผมก็นั่งกินข้าวรอพ่ออาบนํ้าเสร็จเเล้วผมเอาจานไม่กองในอ่าง จานส่วนใหญ่ก่อนหน้านี้พ่อพาเพื่อนมากินเหล้าใช้จานไปหลายใบผมไม่ได้กินเเต่พ่อก็บอกให้ไปล้างผมก็ทำเป็นไม่สนใจบอกจะไปล้างทีหลัง ล้ะก็เข้าห้องหลักมาล่ะพ่อมันก็ตามกัดไม่ปล่อย อยากให้ทุกคนคิดเสียงตามน่ะครับ พ่อมันตะคอกบอกว่ากุบอกให้ไปล้างทำไมไม่ล้าง งานก็ไม่ทำกูต้องเป็นขี้ค่าเลี้ยงไปจนเเก่หรอ อยากได้นุ้นได้นี่ อยากได้อะไรงานก็ไม่ทำ ตอนดูเท่าน่ะกุยังทำงาน หัดดูลูกคนอื่นตัวเท่าเขาห่งานดูเเลพ่อเเม่ มีเเต่นี่เเหละ เเล้วดูเเม่เป็นเเบบนี้คือพ่อมันเอากับเเม่มีน้องอีกคนมาครับสงสารน้องพ่อขี้เหล้า อารมณ์ร้าย ก็บอกต่อกุอยู่เเค่กุกับเเม่สองคนก็ได้เเบบนี้ จะมีทำไม เเล้วจะมีกุทำไมความในใจผม อะไรก็ต้องหามาให้ เดียวกุจะทุบให้ตายเลย ผมก็บอกว่าก็ไปทำบัตรให้ลูกสิผมอยู่ไทยเกิน10ปีเเล้วน่ะครับเเทบเป็นคนไทยเลยก็ว่าได้อยู่ตั่งเเต่6-7ขวบ พ่อก็บอกทำทำไมเกี่ยวอะไรกับงาน กุพูดจะมาหาเถียงกุหรอ... เห้ออธิบายก็บอกเถียงเเม่ง ผมไม่มีบัตรผมก็หางานยากไงไม่รู้มันเข้าใจอะไรยากน้อ เห้อ ล้ะมันก็บอกว่ากุเลี้ยงมาโตขนาดนี้เเล้วงานก็ไม่หาทำ ผมถ้ามีบัตรผมก็ไปหาทำเเล้วไม่มานั่งให้เเม่งตะคอกใส่หรอก ไม่อยากอยู่กับมันด้วยซํ้าคิดว่าอยากอยู่หรอพ่อเเบบนี้ครอบครัวงี้ เเต่ผมไม่ใช่คนไทย ก็ต้องทนบ่นไปเรื่อยๆ พ่อมันนั่งกินข้าว ล่ะก็หันมาตะคอกใส่กินตะคอกใส่เเบบนั้นเลยครับ พ่อมันก็บอกเก็บข้าวของไปเลย กูอยู่กันสองคนก็ได้ มีเเล้วใช้ไม่ได้จะมีทำไม เเล้วเกิดกุมาทำไมมันก็ประมาณนี้มีอีกเยอะครับเเต่เดียวยาวเกิน มีใครเคยออกจากบ้านมาบอกเป็นประสบการณ์ก็ได้ครับผมไม่ไหว ผมไม่มีบัตรไม่มีใบเกิดผมก็ลำบากหน่อยเจอครอบครัวไม่รับผิดชอบผมเเบบนี้ ขอบคุณที่อ่านจนจบน่ะครับเหมือนได้รับายความในใจทุกอย่างเลยครับ คนพูดไม่จำเเต่คนฟัง ใจเขาใจเราครับเเต่พ่อเเม่เเบบนี้คงคิดไม่ได้ ผมก็มีความรู้สึกถึงจะชินเเล้วก็เถอะ เเต่มันก็อดคิดไม่ได้
อยากหนีออกจากบ้าน ถ้าจะอยู่กับครอบครัวงี้
เมามาก็จะมาว่าผมก่อนเลย เเต่บางทีก็ไม่เมายังว่า เวลาหนักก็จะทำร้ายลงไม้ลงมือด้วย เวลาเเม่ผมว่าผมก็จะมีพ่อเเบบว่าค่อยซํ้าเติม เหมือนเข้าข้างกันรุมผมอ่ะครับ ผมก็ยอมรับว่าผมเป็นคนติดโทรศัพท์เเต่ก็ไม่ได้เล่นทั้งวันอ่ะไร ผมไม่มีงานไม่มีอะไรให้ทำผมก็เล่น เเต่เล่นก็โดนบ่นไม่เข้าใจเลยว่าต้องให้ทำอะไร อยู่เฉยก็โดน ผมทำงานบ้านหมดมาเล่นมือถือก็ยังโดนว่าเหมือนจะเอาผิดผมตลอดอ่ะ โดนมาทั้งชีวิตเเล้วครับ
เคยมีครั้งนึง เเม่ตากเสื้อผ้าไว้มีผ้าปูที่นอนด้วยเเต่ตากคนล่ะที่กันน่ะครับ ตอนนั้นฝนเริ่มตกเเล้วผม ออกไปเก็บเสื้อผ้ามาไว้ เเต่ผมไม่รู้ว่าเเม่ตากผ้าปูที่นอนไว้ด้วย ตอนนั้นผมออกมาเล่นเกมกับเพื่อนเเถวบ้าน ไม่ทันไรครับพ่อเดินมากำโทรศัพษ์ผมเเล้วเอาท่อพราสติกเเบบเป็นสายยางฟาดกลางหลังผม ล่ะก็บอกให้ผมกลับบ้าน ตอนผมลุกล่ะเดินก็ฟาดใส่หลังผมไม่หยุด เเถวบ้านผมมันเป็นชุมชนเเบบเเค้มคนงานอ่ะครับ ตอนนั้นคนก้กลับจากที่ทำงานมาเยอะเเล้วผมนั่งข้างๆเพื่อนมันก็ตีให้เห็นเลย ก็ฟาดผมเเบบประจานเลยไม่สนอะไรเลยคนก็มอง คือผมทำอะไรผิดหนักหนาไม่เข้าใจ ผมก็เดินพ่อก็ฟาดตุบ เดินก็ฟาดตุบฟาดผมจนถึงหน้าบ้านผมเลย หลังผมเเสบมากตอนนั้น พอถึงบ้านก็ถามว่าทำไมไม่เก็บผ้า ผมก็บอกว่าผมไม่เห็น มันก็บอกว่าไม่เห็นอะไรไม่ดูหรอ ผมนั่งตรงเตียงผม พ่อก็ยืนกำสายยางนั้นล่ะก็บอก เเค่นี้ยังไม่ทำไม่ได้เดียวกุจะทุบให้ตายเลยคำนี้ผมโดนบ่อยมาก เห้อเเค่ผมลืมเก็บผ้าเอง พ่อก็บอกอีกเเค่นี้ยังใช้ไม่ได้
กุจะมีทำไม (ล่ะจะมีกุหาพ่*) ผมก็ตอบประมาณว่าเเล้วจะเกิดลูกมาทำไม จำได้เเค่นี้ครับตอนนั้นพ่อตอบอะไรผมก็ลืม เรียบร้อยได้ทั้งเเผลทั้งโทรศัพท์โดนยืด
เวลานอนผมก็ต้องตะเเคงนอน อาบน้ำไม่ได้ครับเเสบมาก เลือดมันคลั่งในเป็นเเผลด้วย กว่าจะเป็นสะเก็ด3 สัปดาห์ ผมก็ไม่พูดอะไรกับพ่อมันอีก ไม่เข้าใจอ่ะครับว่าผมผิดมากขนาดต้องลงมือขนาดนี้เลยหรอ เหตุการณ์1 ครั้งนี้ที่ผมคิดจะออกบ้านก็เพราะพ่ออีกเหคถเกิดเมื่อกี้เลยครับหตุการณ์2 พ่อมันออกไปกินเหล้ามา ผมก็นั่งกินข้าวรอพ่ออาบนํ้าเสร็จเเล้วผมเอาจานไม่กองในอ่าง จานส่วนใหญ่ก่อนหน้านี้พ่อพาเพื่อนมากินเหล้าใช้จานไปหลายใบผมไม่ได้กินเเต่พ่อก็บอกให้ไปล้างผมก็ทำเป็นไม่สนใจบอกจะไปล้างทีหลัง ล้ะก็เข้าห้องหลักมาล่ะพ่อมันก็ตามกัดไม่ปล่อย อยากให้ทุกคนคิดเสียงตามน่ะครับ พ่อมันตะคอกบอกว่ากุบอกให้ไปล้างทำไมไม่ล้าง งานก็ไม่ทำกูต้องเป็นขี้ค่าเลี้ยงไปจนเเก่หรอ อยากได้นุ้นได้นี่ อยากได้อะไรงานก็ไม่ทำ ตอนดูเท่าน่ะกุยังทำงาน หัดดูลูกคนอื่นตัวเท่าเขาห่งานดูเเลพ่อเเม่ มีเเต่นี่เเหละ เเล้วดูเเม่เป็นเเบบนี้คือพ่อมันเอากับเเม่มีน้องอีกคนมาครับสงสารน้องพ่อขี้เหล้า อารมณ์ร้าย ก็บอกต่อกุอยู่เเค่กุกับเเม่สองคนก็ได้เเบบนี้ จะมีทำไม เเล้วจะมีกุทำไมความในใจผม อะไรก็ต้องหามาให้ เดียวกุจะทุบให้ตายเลย ผมก็บอกว่าก็ไปทำบัตรให้ลูกสิผมอยู่ไทยเกิน10ปีเเล้วน่ะครับเเทบเป็นคนไทยเลยก็ว่าได้อยู่ตั่งเเต่6-7ขวบ พ่อก็บอกทำทำไมเกี่ยวอะไรกับงาน กุพูดจะมาหาเถียงกุหรอ... เห้ออธิบายก็บอกเถียงเเม่ง ผมไม่มีบัตรผมก็หางานยากไงไม่รู้มันเข้าใจอะไรยากน้อ เห้อ ล้ะมันก็บอกว่ากุเลี้ยงมาโตขนาดนี้เเล้วงานก็ไม่หาทำ ผมถ้ามีบัตรผมก็ไปหาทำเเล้วไม่มานั่งให้เเม่งตะคอกใส่หรอก ไม่อยากอยู่กับมันด้วยซํ้าคิดว่าอยากอยู่หรอพ่อเเบบนี้ครอบครัวงี้ เเต่ผมไม่ใช่คนไทย ก็ต้องทนบ่นไปเรื่อยๆ พ่อมันนั่งกินข้าว ล่ะก็หันมาตะคอกใส่กินตะคอกใส่เเบบนั้นเลยครับ พ่อมันก็บอกเก็บข้าวของไปเลย กูอยู่กันสองคนก็ได้ มีเเล้วใช้ไม่ได้จะมีทำไม เเล้วเกิดกุมาทำไมมันก็ประมาณนี้มีอีกเยอะครับเเต่เดียวยาวเกิน มีใครเคยออกจากบ้านมาบอกเป็นประสบการณ์ก็ได้ครับผมไม่ไหว ผมไม่มีบัตรไม่มีใบเกิดผมก็ลำบากหน่อยเจอครอบครัวไม่รับผิดชอบผมเเบบนี้ ขอบคุณที่อ่านจนจบน่ะครับเหมือนได้รับายความในใจทุกอย่างเลยครับ คนพูดไม่จำเเต่คนฟัง ใจเขาใจเราครับเเต่พ่อเเม่เเบบนี้คงคิดไม่ได้ ผมก็มีความรู้สึกถึงจะชินเเล้วก็เถอะ เเต่มันก็อดคิดไม่ได้