สวัสดีครับ อยากขอแชร์ปัญหา และ ปรึกษาความคิดเห็นหลายๆมุมครับ
   ผมได้อย่าร้างกับภรรยา และห่างกันมาประมาณ 1 ปีกว่าโดยเหตุผลที่ว่า เขาเครียดกับปัญหาส่วนตัวที่บ้าน การค้าขายไม่ราบรื่น หมอดูแนะนำให้หย่าตามเคล็ด(ฟังดูตลกดีนะครับชีวิตคู่ต้องเชื่อคนอื่น)และทุกอย่างยังเหมือนเดิมแต่อยู่ห่างไกลกัน(ข้ามจังหวัด)ต่างคนต่างทำงาน ผมยอมหย่าให้ครับเพราะเขาเครียดถึงขั้นจะฆตต. ตลอดเวลาหลังจากหย่าร้างก็ติดต่อกันบ้าง เพราะเขาไม่ยอมโทร ไม่ยอมคุยโดยให้เหตุผลว่าเครียด โทรไปแต่ละครั้งก็เจอแต่คำด่า คำพูดทำลายความรู้สึก เลยตัดปัญหาโดยการพิมแชททิ้งไว้ ให้เขามาอ่านและตอบ บางทีก็ข้ามวัน บางทีก็ข้ามอาทิตย์
เป็ยแบบนี้มาโดยตลอด (ตัวผมเองกลับเข้าใจว่าเขาคงมีเรื่องให้คิดมากมาย เลยไม่อยากตอบไม่อยากคุย)
    ปรากฏว่าตอนนี้วนกลับมาเจอกันที่ทำงาน และได้รู้ว่าทุกอย่างไม่เหมือนเดิมแล้ว(เขาได้อยู่กินกับคนอื่นก่อนที่จะหย่าร้างกัน เจอหลักฐานแชทที่พูดคุยกันทั้งแทนตัวเองว่า ผ.ม. และเขาก็ยอมรับว่าพูดคุยกับคนอื่นเพราะสบายใจ)ผมไม่ได้ติดใจเอาความ ใจนึงรู้สึกโล่งใจมากๆคิดมาโดยตลอดว่าเราเป็นคนทำให้เขาเจอแต่เรื่องแย่ๆ พาเขามาลำบาก พาเขามาเจอชีวิตอยู่เคยถูกพูดถึงกับว่าอยู่ต่อไปก็มองไม่เห็นอนาคตทำงานเป็นขี้ข้าเขาไปตลอด ส่วนตัวแล้วผมรู้สึกโล่งใจที่ตัวเองไม่ใช่คนไม่ดีอย่างที่เขาบอก เขาบอกมาตลอดว่าผมผิดที่พาเขามาลำบาก ผิดทุกอย่างเรื่องเลยเป็นแบบนี้ (ยอมรับนะครับพอเลิกแล้วถอยมามองในมุมคนนอก ความสัมพันธ์หรือการแสดงออกตลอดมาค่อนข้างToxic) ทางตัวเขาเองก็ไม่ได้จะกลับมานะครับ มีแต่ผมที่ยังอยากจะให้กลับมา(ตอนที่ยังไม่รู้ความจริง)
   ตอนนี้ทำใจได้บ้างแล้วหลังจากรู้ความจริง55(ยังทำใจไม่ได้เต็มที่นะครับ เพราะที่ผ่านมาเข้าใจมาโดยตลอดว่าทุกอย่างเหมือนเดิม แม้กระทั่งทางครอบครัวฝั่งญ.ก็ยังเชื่อว่าคบกันอยู่ และเชื่อมาตลอดว่าด้วยนิสัยเขาไม่ใช่คนที่จะมีมือที่สองหรือสาม) วันนี้พอมารู้ความจริงแล้วรู้สึกเสียใจกับการที่เอาแต่โทษตัวเองมาโดยตลอด ผมอยากรู้ว่าสถาณการณ์ที่ยังต้องเจอกันแทบทุกวันในที่ทำงาน ผมควรทำตัวอย่างไรครับ ใจนึงก็สงสารเขาเพราะตอนนี้ชีวิตเขาลำบากมากครับ แต่คงไม่กลับไปเหมือนเดิมแล้วเพราะรู้สึกเสียใจและผิดหวังกับการไว้ใจครั้งนี้มาก