เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่ผ่านมาแล้วน่าจะไม่ต่ำกว่า 10 ปีค่ะ ย้อนกลับไปสมัยที่เราอายุได้ประมาณ 20 ต้นๆ ยังเป็นสาววัยกำลังแตกพล่านเลย ต้องบอกก่อนว่าตัวเราเองก็ไม่ใช่ ผญ ที่ดีอะไร ค่อนข้างสำมะเรเทเมาพอสมควร ติดเที่ยว ติดรักสนุก และเป็นคนที่ค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเอง รักแรง หึงแรง ขาดสติ ใช้อารมณ์นำเหตุผลเสมอ อยากได้อะไรต้องได้ โดยไม่สนสี่ สนแปดอะไรทั้งสิ้น

เราได้พบเจอกับ ผช คนนึง และแน่นอนล่ะ ฉันรักเค้า เราก็ตกลงคบกันได้ไม่นาน ถามว่ารู้จักนิสัยใจคอกันดีพอมั้ย ? ไม่เลยค่ะ 555 ไฟรักร้อนแรงนำพาความต้องการมาก ก็นำไปสู่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง ง่ายๆ ก็ได้กันนั่นล่ะ แรกๆ ก็หวานกันดี ยอมรับข้อเสียเค้าได้หมด แม้เค้าจะไม่ทำงานทำการ ติดเพื่อน ติดน้ำท่อม ก็ตาม ก็รักเค้าอะ ให้ทำไง ฉันเลี้ยงได้555

ผช ไม่มีที่อยู่หรอ ? ไม่เป็นไร ฉันยอมออกจากบ้าน มาหาห้องเช่าเพื่อที่จะได้อยู่กับเค้า ถามว่าใครจ่ายค่าเช่า ? ฉันเองจ้าา 5555 ฉันทำงานหาเลี้ยง ผช เอง จนวันนึงสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น ก็ดันเกิดขึ้น นั่นคือฉันท้อง ตอนแรกจะตัดสินใจเอาออก แต่สภาวะตอนนั้นกลัวมั้ยก็กลัว ละ ผช บอกยินดีที่จะรับผิดชอบ ช่วยกันเลี้ยง ช่วยกันดูแล อะอีฉันก็เชื่อเพราะรักเค้า อยากเริ่มสร้างครอบครัว ด้วยความคิดเด็กน้อย รักแท้คือทุกสิ่งอย่าง จนลืมคิดถึงความมั่นคงอื่นๆ

เวลาผ่านไป ท้องโตขึ้น ก็มาพร้อมกับปัญหาที่มากขึ้น ปากที่บอกจะดูแลก็ไม่ทำตามที่พูด วันนึงเค้ามีหน้าที่แค่ไปทำงาน เอาข้าวเอาน้ำมาส่งเรา แล้วก็ออกไปหาเพื่อน วนอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้เรารออยู่ที่ห้องคนเดียว เริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้นจากความหมางเมิน ไม่สนใจ ละบวกกับเราไม่มีเงินมากพอที่จะเช่าห้องต่อ เพราะตัวเราเองก็ทำงานไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องแบกสาระร่างกลับบ้าน ยอมรับสภาพให้ที่บ้านดูแล โดยเอาเค้ากลับมาอยู่บ้านกับเราด้วย กว่าพ่อแม่จะยินยอม ก็ใช้เวลาในการต่อรอง และพูดคุยพอสมควร แม่เรายังพอคุยได้ แต่พ่อเรานั้นคือไม่เอาเลย ค่อนข้างไม่ชอบขี้หน้าเค้าพอสมควร เพราะเค้าเป็น ผช ที่เหลาะแหละ และขี้เกียจ

วันที่ย้ายเค้า เราท้องได้ 4-5 เดือนกว่า เรายังต้องเก็บของ ขนของย้ายของเองอะเทอเอ้ยย 55 (นึกย้อนไปละโคตรตลกตัวเอง) ละห้องที่ฉันเช่าคืออยู่ชั้น 4 ฉันต้องยกของหนักๆ ลงมาเองอะ ถามว่ามันช่วยมั้ย ? มันก็ช่วยแหละ แต่ช่วยเอาแค่ของขึ้นรถนะ พอยกของขึ้นรถเสร็จตัว ผช หายจ้อยจ้า ไปบ้านเพื่อน ไปซัดน้ำท่อมต่อ ปล่อยให้ฉันนั่งรถกลับบ้านมาคนเดียวละคนของลงเอง เออเริ่ดปะละ 

หลังจากที่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน ก็นั่นล่ะ ปัญหาทะเลาะกันเริ่มมีมากขึ้น ตัว ผช ก็เริ่มกลับบ้านน้อยลง ระหองระแหงกันหนักมากขึ้น งานก็ทำบ้าง ไม่ทำบ้าง บางทีก็จับได้ว่าคุยกับ ผญ คนอื่นบ้าง เราก็ต้องมาคอยตามทั้งๆ ที่ท้องก็เริ่มโตขึ้นมากขึ้นทุกวัน พวกเทอคิดดูในขณะที่ฉันท้อง 9 เดือน ฉันยังต้องขายของ แพคของส่งลูกค้า ขับมอไซค์ไปรับของที่เจ๊เล้ง มาขายส่งให้ลูกค้าเงี้ย 55 ในขณะที่ ผช ตะลอนอยู่บ้านเพื่อน กลับบ้านค่ำมืดอะ 

วันที่ฉันคลอดพวกเทอรู้ป่ะ ในจังหวะที่น้ำคร่ำฉันไหลอะ ตัว ผช มันยังเฉย นั่งหวีผมจัดทรงอยู่เลยย จนย่าฉันต้องตะโกนบอก ให้รีบพาฉันไปส่ง รพ. อะ โชคดีที่ รพ. อยู่แค่หน้าปากซอยบ้านเลยส่งได้ทันเวลา ละประเด็นคือ หลังจากที่ส่งฉันเข้าห้องคลอดแล้วอะ ตัวมันขับรถออกไปเลยจ้า ถามว่าไปไหน ? 55 คำตอบเดิมบ้านเพื่อน ไปกินน้ำท่อม เยี่ยมไปเลยป้ะ 

ฉันอยู่ในห้องคลอด สภาวะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เด็กไม่ยอมออก ปากมดลูกไม่ยอมเปิด โดนให้ยาเร่งคลอดไปตั้งแต่ 7-8 โมงกว่า ถึงช่วงเที่ยงๆ ได้ จนฉันเริ่มไม่ไหวเลยต้องบอกลูกให้ ออกเถ้อะ แม่ไม่ไหวละ พอพูดแค่นั้นแหละ น้ำคร่ำไหล ลมเบ่งออก พยาบาลเดินเข้ามาดูอีกทีถึงเข็นไปคลอดได้ พอน้องออกมา ตัวฉันก็ดับวูบไปเลย เพิ่งมารู้ตอนท้ายว่าตัวเองมีภาวะตกเลือด แต่ก็ไม่ถึงกับอันตรายมากหรอก รพ. โทรแจ้งญาติ จนที่บ้านฉันมาที่ รพ.กัน แต่ . . . ผัวกุไปไหนล่ะ ? 5555 ฉันนอนพะงาบๆ ผัวฉันนู้นจ้า โผล่หัวมา 2 ทุ่มกว่า แล้วไม่ได้อยู่เฝ้านะจ้ะ คนอยู่คือคนที่บ้านฉัน เริ่ดที่สุด

พอกลับมาบ้าน แต่ลูกไม่ได้กลับด้วยเนื่องจากมีภาวะตัวเหลือง ต้องเข้าตู้อบต่อ อยู่ รพ.ต่ออีกหลายคืน ซึ่งก็นะ เกิดได้จากหลายภาวะ ฉันเองก็ไม่แข็งแรง ไม่ค่อยได้บำรุงลูกอีก บวกกับมีสภาพจิตใจที่ไม่ดีระหว่างท้อง อันสืบเนื่องมาจากพ่อมันนั่นล่ะ 

พอลูกคลอด เราก็นึกว่ามันจะปรับตัว หรือจะดีขึ้นเพื่อลูกบ้าง ที่คิดไว้ผิดถนัดเลยจ้ะ เป็นหนักกว่าเดิมอีก ไม่กลับบ้าน ไม่ช่วยดูแลลูก ไม่เอาห่าอะไรเลย โกหกเราว่าไปเรียนต่อ กศน.บ้าง บอกไปทำงานแต่ไม่ถึงที่ทำงานบ้าง เราก็ตาม หอบลูกไปตามก็ไม่ยอมกลับ เรายอมรับนะ ว่าตอนนั้นฉันเป็นผีบ้ามาก ทั้งโวยวาย ทั้งด่าสารพัด ตามทุกช่องทางที่ทำได้ ตัวมันก็ไม่กลับบ้านเป็นวันๆ ก็มี ฉันนอนร้องไห้ทุกวัน

วันดีคืนดี แอบเอาโน้ตบุ๊คเราไป พอเราไปทวงคืน มาขู่เราให้เราเอาเงินไปให้มันถึงจะยอมเอาโน้ตบุ๊คมาคืน ขโมยเงินเราบ้าง บ้านช่องก็ไม่กลับหลายวัน มีเรื่อง ผญ เข้ามาอีก จนเราเริ่มทนไม่ไหว เราต้องการให้เค้าหยุด และอยู่กับเราและลูก และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการเดินหน้าเข้าสู่เส้นทางการทำของ

เรื่องราว EP ต่อไป จะเป็นเรื่องที่เราเริ่มต้นเข้าสู่เส้นทางการทำเสน่ห์ ผูกดวงคนรัก ถามว่ามันมีจริงหรอ ?

ก็ไม่รู้นะ แต่เค้าก็ทำให้เราอยู่กับ ผช คนนี้มาได้ ถึง 8 ปี และมันเปลี่ยนไปจริงๆ