สวัสดีค่ะ
เราเกิดความสงสัยเป็นอย่างมาก ที่คนคนหนึ่งทั้งถูกตบตี ถูกด่าว่าสารพัดอย่าง แต่ก็ไม่หนีไปไหน ยอมทนอยู่กับคนที่ทำร้ายร่างกาย/จิตใจตัวเอง
มันเป็นเรื่องราวของพ่อแม่เราเองค่ะ ทั้งคู่มีลูกทั้งหมด 3 คน มีพี่ชาย,พี่สาว และเราลูกสุดท้อง พ่อแม่อยู่ด้วยกันมาจะ 40 ปีแล้ว เมื่อก่อนพ่อทำงานที่กรุงเทพ ก่อนจะกลับมาอยู่บ้านถาวรเมื่อปี 2540 เราอยู่ ป.1 พอดี ส่วนพวกพี่ๆก็แยกย้ายกันไปทำงานที่ต่างๆ
ตลอดระยะเวลาที่อยู่กินกันมา พ่อแม่ทะเลาะกันตลอด เรื่องเล็กๆน้อยก็ทะเลาะกัน ทุกครั้งพ่อจะเป็นผ่ายเงียบและยอมแพ้ก่อน แต่ที่รุนแรงคือจะเป็นช่วงตอนเมา ทั้งสองชอบดื่มสังสรรค์ พอขาดสติมาก็ทะเลาะกัน ถึงขั้นตบตี
พ่อเป็นพ่อที่ดีมาก อยากได้อะไรแกก็หามาให้/ทำให้ จะเป็นคนไม่ค่อยพูด ชอบตาม ไม่ชอบนำ แม่ชี้ซ้ายไปซ้าย ชี้ขวาไปขวา แต่เวลาเมากลับกลายเป็นคนละคน จากเงียบเป็นพูดมาก พูดดีกับคนอื่นไปหมด แต่พอกับแม่ได้ยินเสียงนิดหน่อยก็โมโหอยากหาเรื่อง ชอบแซะคนตระกูลฝั่งแม่ ว่าเป็นตระกูลโจร ตระกูลไม่ดี มีแต่คนชั่ว ส่วนตระกูลตังเองดีหมด
ส่วนแม่ แกเป็นคนปากร้ายแต่ใจดี ด่าก่อนค่อยให้ แม่ชอบบ่นเรื่องเล็กๆน้อย ยิ่งถ้าแกทำงานมาเหนื่อย เห็นอะไรขัดตาหน่อยแกก็จะด่าพาลไปหมด เป็นคนไม่ยอมคน แต่จะเป็นแค่แป๊บเดียว พอหายเหนื่อยแม่ก็จะชวนไปกินนั่นกินนี่ เวลาเมาก็ปกติทั่วไป เมาก็นอน ไม่ได้ไปสุงสิงอะไรกับใคร
พ่อจะชอบหาเรื่องแม่เวลาเมา ไม่รู้ทำไม หรือเพราะเก็บกด แต่ก็ไม่น่าจะต้องถึงขั้นลงมือทำร้ายร่างกายกัน พี่ๆก็บอกว่าเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ตีกันตาเขียว รุนแรงสุดคือพ่อเอาเก้าอี้พลาสติกฟาดแม่เลือดอาบแขน (เหตุการณ์นั้นเราอยู่ม.ต้น) ตอนนั้นจะหย่ากันแล้ว แต่ญาติๆฝั่งพ่อเขามาขอไว้ ไม่อยากให้หย่า ขอแม่ว่าช่วยให้โอกาสพ่อครั้งสุดท้ายได้ไหม ทั้งชาวบ้านทั้งญาติฝั่งพ่อมาเกลี้ยกล่อม ส่วนผู้กระทำนั่งเงียบ ไม่ขอโทษสักคำ พอโดนหลายๆคนขอร้อง แม่เลยตกลงที่จะไม่หย่า โดยพ่อต้องให้สัญญาว่าจะไม่ทำร้ายแม่อีกเด็ดขาด ถ้ามีอีกคือหย่าทันที
ซึ่งเหตุการณ์มันก็เกิดขึ้นเหมือนเดิม เมาทะเลาะกัน สุดท้ายจบที่ทำร้ายร่างกาย รอบนี้เราขอแม่ว่าหย่าเถอะ แต่แม่กลับปฏิเสธที่จะหย่า เรารู้สึกไม่เข้าใจ ทั้งที่เคยพูดไว้ว่า ถ้าทำอีกจะหย่าแน่นอน แม่ให้เหตุผลว่าพ่อแก่แล้ว จะทิ้งก็สงสารแก แกไม่เหลือใคร แล้วแกก็เป็นแค่ตอนเมา เราฟังแล้วแบบ ห๊ะ ถึงจะแค่ตอนเมา แต่มันคือการทำร้ายร่างกายเลยนะแม่ ไม่รักตัวเองเลยหรอ
เราสงสารแม่ สงสารตัวเอง ไม่เข้าใจพ่อ ทั้งที่ตอนปกติพ่อดีมาก ทำไมเวลาเมาถึงเป็นอย่างนี้ และเราก็ไม่เข้าใจแม่ ทนทำไม ถูกทำร้ายขนาดนั้น แต่ยังเลือกที่จะอยู่กับความสัมพันธ์แบบนี้ต่อ
เราเลยอยากรู้ว่า คนที่เคยเจอประสบการณ์แบบนี้ แล้วยังทนอยู่ คุณทนอยู่เพราะอะไร เราอยากรู้เหตุผล ในมุมมองของพวกคุณ
หากอ่านแล้วรู้สึกไม่เข้าใจ ต้องขออภัยด้วยนะคะ พอดีไม่รู้จะเรียบเรียบเป็นคำพูดยังไง
“พ่อที่ดี สามีที่แย่”
ทำไมผู้หญิงถึงยอมทนอยู่กับผู้ชายที่ทำร้ายตัวเอง
เราเกิดความสงสัยเป็นอย่างมาก ที่คนคนหนึ่งทั้งถูกตบตี ถูกด่าว่าสารพัดอย่าง แต่ก็ไม่หนีไปไหน ยอมทนอยู่กับคนที่ทำร้ายร่างกาย/จิตใจตัวเอง
มันเป็นเรื่องราวของพ่อแม่เราเองค่ะ ทั้งคู่มีลูกทั้งหมด 3 คน มีพี่ชาย,พี่สาว และเราลูกสุดท้อง พ่อแม่อยู่ด้วยกันมาจะ 40 ปีแล้ว เมื่อก่อนพ่อทำงานที่กรุงเทพ ก่อนจะกลับมาอยู่บ้านถาวรเมื่อปี 2540 เราอยู่ ป.1 พอดี ส่วนพวกพี่ๆก็แยกย้ายกันไปทำงานที่ต่างๆ
ตลอดระยะเวลาที่อยู่กินกันมา พ่อแม่ทะเลาะกันตลอด เรื่องเล็กๆน้อยก็ทะเลาะกัน ทุกครั้งพ่อจะเป็นผ่ายเงียบและยอมแพ้ก่อน แต่ที่รุนแรงคือจะเป็นช่วงตอนเมา ทั้งสองชอบดื่มสังสรรค์ พอขาดสติมาก็ทะเลาะกัน ถึงขั้นตบตี
พ่อเป็นพ่อที่ดีมาก อยากได้อะไรแกก็หามาให้/ทำให้ จะเป็นคนไม่ค่อยพูด ชอบตาม ไม่ชอบนำ แม่ชี้ซ้ายไปซ้าย ชี้ขวาไปขวา แต่เวลาเมากลับกลายเป็นคนละคน จากเงียบเป็นพูดมาก พูดดีกับคนอื่นไปหมด แต่พอกับแม่ได้ยินเสียงนิดหน่อยก็โมโหอยากหาเรื่อง ชอบแซะคนตระกูลฝั่งแม่ ว่าเป็นตระกูลโจร ตระกูลไม่ดี มีแต่คนชั่ว ส่วนตระกูลตังเองดีหมด
ส่วนแม่ แกเป็นคนปากร้ายแต่ใจดี ด่าก่อนค่อยให้ แม่ชอบบ่นเรื่องเล็กๆน้อย ยิ่งถ้าแกทำงานมาเหนื่อย เห็นอะไรขัดตาหน่อยแกก็จะด่าพาลไปหมด เป็นคนไม่ยอมคน แต่จะเป็นแค่แป๊บเดียว พอหายเหนื่อยแม่ก็จะชวนไปกินนั่นกินนี่ เวลาเมาก็ปกติทั่วไป เมาก็นอน ไม่ได้ไปสุงสิงอะไรกับใคร
พ่อจะชอบหาเรื่องแม่เวลาเมา ไม่รู้ทำไม หรือเพราะเก็บกด แต่ก็ไม่น่าจะต้องถึงขั้นลงมือทำร้ายร่างกายกัน พี่ๆก็บอกว่าเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ตีกันตาเขียว รุนแรงสุดคือพ่อเอาเก้าอี้พลาสติกฟาดแม่เลือดอาบแขน (เหตุการณ์นั้นเราอยู่ม.ต้น) ตอนนั้นจะหย่ากันแล้ว แต่ญาติๆฝั่งพ่อเขามาขอไว้ ไม่อยากให้หย่า ขอแม่ว่าช่วยให้โอกาสพ่อครั้งสุดท้ายได้ไหม ทั้งชาวบ้านทั้งญาติฝั่งพ่อมาเกลี้ยกล่อม ส่วนผู้กระทำนั่งเงียบ ไม่ขอโทษสักคำ พอโดนหลายๆคนขอร้อง แม่เลยตกลงที่จะไม่หย่า โดยพ่อต้องให้สัญญาว่าจะไม่ทำร้ายแม่อีกเด็ดขาด ถ้ามีอีกคือหย่าทันที
ซึ่งเหตุการณ์มันก็เกิดขึ้นเหมือนเดิม เมาทะเลาะกัน สุดท้ายจบที่ทำร้ายร่างกาย รอบนี้เราขอแม่ว่าหย่าเถอะ แต่แม่กลับปฏิเสธที่จะหย่า เรารู้สึกไม่เข้าใจ ทั้งที่เคยพูดไว้ว่า ถ้าทำอีกจะหย่าแน่นอน แม่ให้เหตุผลว่าพ่อแก่แล้ว จะทิ้งก็สงสารแก แกไม่เหลือใคร แล้วแกก็เป็นแค่ตอนเมา เราฟังแล้วแบบ ห๊ะ ถึงจะแค่ตอนเมา แต่มันคือการทำร้ายร่างกายเลยนะแม่ ไม่รักตัวเองเลยหรอ
เราสงสารแม่ สงสารตัวเอง ไม่เข้าใจพ่อ ทั้งที่ตอนปกติพ่อดีมาก ทำไมเวลาเมาถึงเป็นอย่างนี้ และเราก็ไม่เข้าใจแม่ ทนทำไม ถูกทำร้ายขนาดนั้น แต่ยังเลือกที่จะอยู่กับความสัมพันธ์แบบนี้ต่อ
เราเลยอยากรู้ว่า คนที่เคยเจอประสบการณ์แบบนี้ แล้วยังทนอยู่ คุณทนอยู่เพราะอะไร เราอยากรู้เหตุผล ในมุมมองของพวกคุณ
หากอ่านแล้วรู้สึกไม่เข้าใจ ต้องขออภัยด้วยนะคะ พอดีไม่รู้จะเรียบเรียบเป็นคำพูดยังไง
“พ่อที่ดี สามีที่แย่”