ภาพจริงจาก ณ จุดกางเต็นท์ ดอยหลวงพะเยา เต็นท์สีเหลืองของผมเอง ตอนนั้นพาเพื่อนๆไปเที่ยว แสงไฟข้างล่างตัวเมืองพะเยา มีหมอกจางๆ สลับแสงไฟจากตัวเมือง
ที่นี่ยังไม่ได้เขียนรีวิวให้ พอดีเอามาแต่งเป็นนิทานเล่นๆ เวลาแค้มป์ผมอยากเห็นเพื่อนๆ นั่งฟังเพลง ร้องเพลง อยากมีคนดีกีต้าร์ให้ฟัง ถ้ายิ่งมีแฟนดีดกีต้าร์ให้ฟังด้วยยิ่งดี ผมนี่เล่นดนตรีอะไรไม่เป็นเลย ผมว่ามันดูมีความสุขมากกว่าเห็นเพื่อนนั่งกินเหล้ามา แล้วทะเลาะกัน
เธอเห็นดาวบนดินไหม
เธอเห็นดาวบนฟ้าไหม
ส่วนฉันนั้นชอบเก็บดวงดาวไว้ในความทรงจำ...
ฟังเป็นเสียง เพื่อใครไม่อยากอ่านครับ
ให้ AI แต่งนิทานให้ ใช้ตัวต้นของตัวเองเขาไปนิดหน่อย
กาลครั้งหนึ่ง ณ ยอด ดอยหนอก ดอยหลวงพะเยา ที่ซึ่งสายลมหนาวพัดผ่านตลอดทั้งปี
ค่ำคืนนั้นแสงไฟจาก ตัวเมืองพะเยา และผิวน้ำนิ่งสงบของ กว๊านพะเยา เบื้องล่างระยิบระยับราวกับดวงดาวที่ตกลงมาอยู่บนดิน
ท่ามกลางเต็นท์หลากสีที่กางเรียงราย
มีสองเรื่องราวที่เดินทางมาบรรจบกัน
"สายลม" ชายหนุ่มขี้อายผู้มีโลกส่วนตัวสูง เดินทางมาที่นี่พร้อมหูฟังคู่ใจและเพลย์ลิสต์เพลงโปรด
เขาชอบการเดินฟังเพลงเพื่อจะได้ไม่ต้องจดจ่อกับความชันของขุนเขา
ในขณะที่อีกมุมหนึ่ง "ลีลาวดี" หญิงสาวผู้มีรอยยิ้มสดใสแต่ร่างกายเปราะบางจากโรคภูมิแพ้ตัวเอง (SLE)
ก็พาตัวเองและกีตาร์คู่ใจขึ้นมาบนยอดดอยแห่งนี้
เธออยากมาสัมผัสอากาศบริสุทธิ์และทำในสิ่งที่รัก
แม้ร่างกายจะไม่ได้แข็งแรงเหมือนคนทั่วไปก็ตาม
ความบังเอิญเกิดขึ้นในช่วงเดินขึ้นเขาตอนที่ "ลีลาวดี" กำลังพยายามสะพายกระเป๋ากีตาร์ตัวใหญ่พร้อมก้มลงผูกเชือกรองเท้าด้วยท่าทางทุลักทุเล
"สายลม" ที่เดินผ่านมาเห็นเข้า แม้เขาจะเป็นคนขี้อายและไม่กล้าทักใครก่อน แต่ความมีน้ำใจทำให้เขาตัดสินใจรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหา
"เอ่อ... ให้ผม ช่วยถือกีตาร์ ให้ไหมครับ?" "สายลม" เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักพลางหลบตา
"ลีลาวดี" เงยหน้าขึ้นมา ยิ้มรับด้วยความซาบซึ้ง
"รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ"
หลังจากช่วยถือสัมภาระจนมาถึงจุดกางเต็นท์ ทั้งคู่จึงได้รู้ว่าเต็นท์ของพวกเขาอยู่ติดกัน (เต็นท์สีเหลืองนวลและสีเขียวสว่างในภาพ)
ความเงียบงันเข้าปกคลุมอยู่พักใหญ่
"สายลม"นั่งฟังเพลงอยู่เงียบๆ ส่วน"ลีลาวดี"ก็กำลังปรับสายกีตาร์ จนกระทั่งแสงไฟจากตัวเมืองพะเยาเบื้องล่างเริ่มสว่างไสวเต็มที่
"คุณชอบฟังเพลงแนวไหนเหรอคะ?"
"ลีลาวดี"เป็นฝ่ายทำลายความเงียบ ทลายกำแพงความขี้อายของชายหนุ่ม
"ชอบ... แนวโฟล์คซอง หรือเพื่อชีวิตเบาๆสบายๆ ฟังลื่นหูครับ"
"สายลม"ตอบสั้นๆ พลางถอดหูฟังออก
"ลีลาวดี"ยิ้มกว้าง "งั้นดีเลยค่ะ ถือเป็นค่าตอบแทนที่ช่วยถือกีตาร์เมื่อเย็นนะคะ"
"ลีลาวดี"เริ่มขยับนิ้วเกากีตาร์เบาๆ ท่ามกลางอากาศที่เริ่มเย็นจัด แม้โรคประจำตัวจะทำให้เธอปวดข้อนิ้วอยู่บ้าง
แต่เมื่อได้เล่นดนตรี แววตาของเธอกลับประกายด้วยความสุข ตัวโน้ตแต่ละตัวที่"ลีลาวดี"ดีดออกมาผสานเข้ากับสายลมหนาวบนดอยหนอกได้อย่างลงตัว
หญิงสาวเริ่มเล่นกีตาร์และร้องเพลงให้ฟัง เสียงเพลงสดใสแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่นสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ
"สายลม"นั่งนอนอย่างตั้งใจ เขาปิดเพลย์ลิสต์ในโทรศัพท์ลง เพราะพบว่าเสียงกีตาร์สดๆ จากคนข้างๆ
และภาพแผ่นหลังของเธอที่กำลังบรรเลงเพลง โดยมีฉากหลังเป็นแสงไฟระยิบระยับของเมืองพะเยาและกว๊านพะเยา
เป็น "บทเพลง" ที่ไพเราะและงดงามที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยินมาในค่ำคืนนั้น
ชายหนุ่มขี้อายที่ชอบซ่อนตัวอยู่หลังเสียงเพลง และหญิงสาวผู้อ่อนแอทางร่างกายแต่แข็งแกร่งทางจิตใจ
ได้แชร์ช่วงเวลาพิเศษร่วมกัน โดยมีดอยหนอกเป็นพยานเตือนใจว่า บางครั้งทำนองชีวิตที่ขาดหายไป ก็อาจถูกเติมเต็มได้ด้วยคนแปลกหน้าที่ก้าวเข้ามาในจังหวะที่พอดี
[CR] นิทานดวงดาว ณ จุดกางเต็นท์ดอยหลวงพะเยา
ภาพจริงจาก ณ จุดกางเต็นท์ ดอยหลวงพะเยา เต็นท์สีเหลืองของผมเอง ตอนนั้นพาเพื่อนๆไปเที่ยว แสงไฟข้างล่างตัวเมืองพะเยา มีหมอกจางๆ สลับแสงไฟจากตัวเมือง
ที่นี่ยังไม่ได้เขียนรีวิวให้ พอดีเอามาแต่งเป็นนิทานเล่นๆ เวลาแค้มป์ผมอยากเห็นเพื่อนๆ นั่งฟังเพลง ร้องเพลง อยากมีคนดีกีต้าร์ให้ฟัง ถ้ายิ่งมีแฟนดีดกีต้าร์ให้ฟังด้วยยิ่งดี ผมนี่เล่นดนตรีอะไรไม่เป็นเลย ผมว่ามันดูมีความสุขมากกว่าเห็นเพื่อนนั่งกินเหล้ามา แล้วทะเลาะกัน
เธอเห็นดาวบนดินไหม
เธอเห็นดาวบนฟ้าไหม
ส่วนฉันนั้นชอบเก็บดวงดาวไว้ในความทรงจำ...
ฟังเป็นเสียง เพื่อใครไม่อยากอ่านครับ
ให้ AI แต่งนิทานให้ ใช้ตัวต้นของตัวเองเขาไปนิดหน่อย
กาลครั้งหนึ่ง ณ ยอด ดอยหนอก ดอยหลวงพะเยา ที่ซึ่งสายลมหนาวพัดผ่านตลอดทั้งปี
ค่ำคืนนั้นแสงไฟจาก ตัวเมืองพะเยา และผิวน้ำนิ่งสงบของ กว๊านพะเยา เบื้องล่างระยิบระยับราวกับดวงดาวที่ตกลงมาอยู่บนดิน
ท่ามกลางเต็นท์หลากสีที่กางเรียงราย
มีสองเรื่องราวที่เดินทางมาบรรจบกัน
"สายลม" ชายหนุ่มขี้อายผู้มีโลกส่วนตัวสูง เดินทางมาที่นี่พร้อมหูฟังคู่ใจและเพลย์ลิสต์เพลงโปรด
เขาชอบการเดินฟังเพลงเพื่อจะได้ไม่ต้องจดจ่อกับความชันของขุนเขา
ในขณะที่อีกมุมหนึ่ง "ลีลาวดี" หญิงสาวผู้มีรอยยิ้มสดใสแต่ร่างกายเปราะบางจากโรคภูมิแพ้ตัวเอง (SLE)
ก็พาตัวเองและกีตาร์คู่ใจขึ้นมาบนยอดดอยแห่งนี้
เธออยากมาสัมผัสอากาศบริสุทธิ์และทำในสิ่งที่รัก
แม้ร่างกายจะไม่ได้แข็งแรงเหมือนคนทั่วไปก็ตาม
ความบังเอิญเกิดขึ้นในช่วงเดินขึ้นเขาตอนที่ "ลีลาวดี" กำลังพยายามสะพายกระเป๋ากีตาร์ตัวใหญ่พร้อมก้มลงผูกเชือกรองเท้าด้วยท่าทางทุลักทุเล
"สายลม" ที่เดินผ่านมาเห็นเข้า แม้เขาจะเป็นคนขี้อายและไม่กล้าทักใครก่อน แต่ความมีน้ำใจทำให้เขาตัดสินใจรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหา
"เอ่อ... ให้ผม ช่วยถือกีตาร์ ให้ไหมครับ?" "สายลม" เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักพลางหลบตา
"ลีลาวดี" เงยหน้าขึ้นมา ยิ้มรับด้วยความซาบซึ้ง
"รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ"
หลังจากช่วยถือสัมภาระจนมาถึงจุดกางเต็นท์ ทั้งคู่จึงได้รู้ว่าเต็นท์ของพวกเขาอยู่ติดกัน (เต็นท์สีเหลืองนวลและสีเขียวสว่างในภาพ)
ความเงียบงันเข้าปกคลุมอยู่พักใหญ่
"สายลม"นั่งฟังเพลงอยู่เงียบๆ ส่วน"ลีลาวดี"ก็กำลังปรับสายกีตาร์ จนกระทั่งแสงไฟจากตัวเมืองพะเยาเบื้องล่างเริ่มสว่างไสวเต็มที่
"คุณชอบฟังเพลงแนวไหนเหรอคะ?"
"ลีลาวดี"เป็นฝ่ายทำลายความเงียบ ทลายกำแพงความขี้อายของชายหนุ่ม
"ชอบ... แนวโฟล์คซอง หรือเพื่อชีวิตเบาๆสบายๆ ฟังลื่นหูครับ"
"สายลม"ตอบสั้นๆ พลางถอดหูฟังออก
"ลีลาวดี"ยิ้มกว้าง "งั้นดีเลยค่ะ ถือเป็นค่าตอบแทนที่ช่วยถือกีตาร์เมื่อเย็นนะคะ"
"ลีลาวดี"เริ่มขยับนิ้วเกากีตาร์เบาๆ ท่ามกลางอากาศที่เริ่มเย็นจัด แม้โรคประจำตัวจะทำให้เธอปวดข้อนิ้วอยู่บ้าง
แต่เมื่อได้เล่นดนตรี แววตาของเธอกลับประกายด้วยความสุข ตัวโน้ตแต่ละตัวที่"ลีลาวดี"ดีดออกมาผสานเข้ากับสายลมหนาวบนดอยหนอกได้อย่างลงตัว
หญิงสาวเริ่มเล่นกีตาร์และร้องเพลงให้ฟัง เสียงเพลงสดใสแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่นสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ
"สายลม"นั่งนอนอย่างตั้งใจ เขาปิดเพลย์ลิสต์ในโทรศัพท์ลง เพราะพบว่าเสียงกีตาร์สดๆ จากคนข้างๆ
และภาพแผ่นหลังของเธอที่กำลังบรรเลงเพลง โดยมีฉากหลังเป็นแสงไฟระยิบระยับของเมืองพะเยาและกว๊านพะเยา
เป็น "บทเพลง" ที่ไพเราะและงดงามที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยินมาในค่ำคืนนั้น
ชายหนุ่มขี้อายที่ชอบซ่อนตัวอยู่หลังเสียงเพลง และหญิงสาวผู้อ่อนแอทางร่างกายแต่แข็งแกร่งทางจิตใจ
ได้แชร์ช่วงเวลาพิเศษร่วมกัน โดยมีดอยหนอกเป็นพยานเตือนใจว่า บางครั้งทำนองชีวิตที่ขาดหายไป ก็อาจถูกเติมเต็มได้ด้วยคนแปลกหน้าที่ก้าวเข้ามาในจังหวะที่พอดี
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้
ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น