[CR] ทริปเดินป่าส่องนกเงือกผารากกึ้ง นอนแคมป์ไร่ลุงโรจน์ | บ้านบางกะม่า อ. บ้านคา จ. ราชบุรี | 29 - 30 สิงหาคม 2026

ได้เวลาออกเดินทางกันอีกแล้วทุกคน ทริปนี้เริ่มต้นจากพี่นกส่งภาพชวนเที่ยวผานกเงือกมาให้ดูและบอกว่าไปกัน และไปได้ข้อมูลเพิ่มเติมจาก ททท. ราชบุรี โพสต์ไว้เมื่อปีที่แล้ว ว่าช่วงฤดูกาลที่เหมาะสมก็คือช่วงนี้แหละ ตั้งแต่ กรกฎาคม - กันยายน และเราก็ตอบสนองกันอย่างไว และรีบไปหาข้อมูลเพิ่มเติม และเพื่อน ๆ สามารถติดตามข่าวสารแบบชัวร์ที่สุดได้ที่ อุทยานแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติไทยประจัน มี Facebook Fanpage อยู่ค่ะ ลิงค์ Facebook : อุทยานแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติไทยประจัน สามารถไปแบบ One Day Trip ก็ได้ หรือ 2 วัน 1 คืนแบบพวกเราก็ได้ ใช้บริการลานกางเต็นท์ หรือ โฮมสเตย์ในพื้นที่ได้ มีหลายเจ้าเลยค่ะ ส่วนใหญ่เป็นการให้บริการของชาวบ้านในพื้นที่ทั้งนั้นเลย แต่ละที่ก็จะมีวิวแตกต่างกันออกไป ส่วนของพวกเรา ใช้บริการของไร่ลุงโรจน์ หรือ ลิ้มเจริญค้างแรม เลือกเพราะชื่อเท่มาก ไปกั๊นนนน ยะฮู้วววว

การเดินทางครั้งนี้ของพวกเรารวมตัวกันแบบรวก ๆ แต่เพื่อนพร้อมบวกกันเยอะมาก ปิดจ๊อบที่ 17 คน ฮ่า ๆ ๆ ทริปนี้แทบจะเป็นการรวมตัวที่เยอะที่สุดของพวกเราเลย แต่สนุกกันมากไปติดตามกันค่ะ ขออนุญาตแนะนำสมาชิกกันหน่อยนึง




เพื่อน ๆ อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ ถ้าเราจะบอกว่าเราเริ่มทริปกันที่ร้านป้าติ๊ก ขนมจีนโคตรผัก (อีกแล้ว) คือ เราไม่ได้เอาแต่ใจตัวเองนะ เราชอบกินก็จริง แต่ครั้งนี้ เพื่อน ๆ พี่ ๆ ก็ติดใจ และรีเควสกันมา ก็มันอร่อยจริง ๆ อ่ะ มีผักสดสะอาดมากมายให้เลือกรับประทานได้ตามใจ น้ำแกงก็หลากหลายสุด ๆ อีกทั้งเครื่องเคียงจุก ๆ ตีนไก่ ไข่ต้ม ทอดมัน สารพัด ยังไม่พอ ถ้าใครไม่ชอบขนมจีนก็เลือกทานข้าวแกงได้ อร่อยไม่แพ้กันเลย แถมยังน้ำพริกหลากหลายชนิดตักทานได้ฟรี ๆ อีกด้วย จะไม่ให้ติดใจได้ไง เนอะ ๆ

นัดรถไว้บ่ายโมง ยังมีเวลาชิลกันต่อสักพัก พวกเราไปเช็คอินกันที่ The Old Town ชิมมัจฉะ ที่พี่ใหม่บอกว่า โคตรนัว โคตรหอม โคตรลื่น โคตรอร่อย อ่ะ ๆ เชื่อ ๆ เป็นคอมมูนิตี้ชิค ๆ ที่หนึ่ง ที่นำเอาอาคารและตึกแถวไม้เก่าแก่อายุกว่า 100 ปี ในย่านตลาดทรัพย์สิน (บริเวณเดียวกับตลาดเก่าโค้ยกี้) มารีโนเวทและชุบชีวิตใหม่ ให้กลายเป็นย่านท่องเที่ยวสุดคลาสสิก ผสมผสานกลิ่นอายวินเทจร่วมสมัยฟีลประมาณ "ทรงวาดแห่งราชบุรี"

ราชบุรีเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่น่ารักมากนะทุกคน ติดแม่น้ำแม่กลอง สาธารณูปโภคครบครัน รถไม่ติด อากาศปลอดโปร่ง ผู้คนถึงแม้ว่าจะไม่ได้สโลว์ไลฟ์ขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้มีความรู้สึกว่าเร่งรีบอะไร เรียกว่าชิลนั่นแหละ อีกทั้งยังเป็นเมืองแห่งศิลปะและงานคราฟต์ที่จับต้องได้ มองไปทางไหนก็จะรู้สึกเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยอะไรบางอย่างเสมอ อย่างเช่น ลักษณะของอาคารบ้านเรือน แม้กระทั่งเสาอากาศทีวีสมัยก่อน เรามองก็รู้สึกคลาสสิกดีมากเลย เหมือนสมัยก่อนกับสมัยนี้ มันรวมกันอยู่ที่นี่แบบลงตัว รู้สึกว่าเทคโนโลยีกับความทันสมัยมันยังไม่ได้กลืนกินเมืองนี้ไปอ่ะ มีทั้งสายน้ำ มีทั้งวัฒนธรรม ราชบุรีบ้านเราเองอ่ะ มีใครอยากมาลองเป็นคนราชบุรีดูไหม มันดีจริง ๆ นะ


ขยับไปอีกนิดเดียวก็ได้สัมผัสกับวิวธรรมชาติสวย ๆ ที่อุทยานหินเขางู และ ภูผาแรด เราขอยกให้เป็นความสะดวกสบายแบบที่เรียกว่า "สวยทางลัด" ขับรถปร้าดเดียว แปดนาทีถึง จอดรถปุ๊บ เดินอีกไม่กี่ก้าวก็ได้รูปปั๊บ เหมาะมากกับการแวะเช็กอิน สแนปรูปสวย ๆ สักแชะสองแชะ แล้วไปต่อได้เลย เป็นประตูสู่ราชบุรีที่ต้อนรับประทับใจแน่นอน เราลองแล้ว อีกที่นึงนะ เขาแก่นจันทร์ ปกติเราจะไปออกกำลังกายที่นั่นแหละ ไม่ตอนเย็นก็แต่เช้ามืด เหมือนภูเขาหลังโรงเรียนของโนบิตะ มันดีมาก ๆ เลยนะ แต่รอบนี้ไทม์มิ่งไม่สะดวก โอกาสไว้จะพาไปนะค้า
ต่อกันด้วยการขับรถชิล ๆ ออกนอกเมืองกันบ้าง เดินเล่นและทานมื้อกลางวันง่าย ๆ กันที่ตลาดอุ้ยเกอะ ซึ่งเป็นตลาดชุมชนริมน้ำและลำธารแห่งใหม่ใน อำเภอบ้านคา จังหวัดราชบุรี คำว่า "อุ๊ยเก๊อะ" เป็นภาษากะเหรี่ยงที่แปลว่า "อร่อยมาก" เป็นจุดแวะพักเติมพลังชั้นดี ตั้งอยู่ตรงทางผ่านด้านล่างก่อนที่จะต้องขึ้นรถ 4WD ไปยังบ้านบางกะม่า มีซุ้มจำหน่ายอาหารหลากหลาย เช่น ส้มตำ ไก่ย่าง ก๋วยเตี๋ยว ยำ รวมถึงขนมโฮมเมด และเบเกอรี่ต่าง ๆ ในราคาน่ารักเป็นกันเอง ตัวตลาดตกแต่งสไตล์พื้นบ้าน โอบล้อมด้วยแนวไม้ไผ่ หลังคามุงจาก และสะพานไม้ข้ามลำธาร ให้ฟีลร่มรื่น สบายตา ย้อนยุคตัดขาดจากความวุ่นวาย

และช่วงที่พวกเราไป มีเทศกาล “ประเพณีกินข้าวห่อ” หรือในภาษากะเหรี่ยงเรียกว่า “อั้งหมี่ถ่อง” (หรือ ไค่จุ้งหล่าค่อก) เป็นประเพณีสู่ขวัญและวันรวมญาติที่สำคัญที่สุดของชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยงในแถบ อำเภอบ้านคา และ อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี โดยจะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในช่วงเดือน 9 ตามปฏิทินไทย (ตรงกับช่วงเดือนสิงหาคม – กันยายน) ซึ่งมักจะหมุนเวียนจัดไปตามหมู่บ้านต่าง ๆ ตลอดทั้งเดือน เป็นอะไรที่ดีมากที่เราเดินไปบ้านไหนก็จะเรียกเราไปทานข้าวห่ออร่อย ๆ ซึ่งลักษณะของข้าวห่อ นำข้าวเหนียวมาห่อด้วยใบตอง (หรือใบผาก) มัดด้วยเส้นตอกไม้ไผ่ให้เป็นรูปทรงกรวยหรือทรงสามเหลี่ยมแน่น ๆ แล้วนำมาร้อยรวมเป็นพวงเดียวกันก่อนนำไปต้มจนสุก เวลาทานจะจิมกับมะพร้าวขูดคลุกน้ำตาลหรือน้ำผึ้ง (บางที่กวนเป็นหน้ากระฉีก) ให้รสชาติมัน ๆ หวาน ๆ อร่อยกลมกล่อม เรารู้สึกว่ามันคล้าย ๆ กับไส้ของขนมใส่ไส้ นอกจากทานข้าวห่อแล้ว ผู้เฒ่าผู้แก่ในบ้านจะใช้ด้ายสีแดงหรือสีขาว มาผูกข้อมือให้ลูกหลาน พร้อมกับเคาะไม้และสวดบทสวดอวยพรให้ขวัญกลับมา อยู่เย็นเป็นสุข ปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บ ส่วนตัวเราว่าเป็นประเพณีที่แสดงความรักได้ดีมาก ๆ เลย

เนื่องจากเราชิลกันมาก เลยเลื่อนรถออกไปหนึ่งชั่วโมง เมื่อเข็มนาฬิกาชี้เลขสองยามบ่าย พวกเราก็เลี้ยวรถเข้ามาจอดสนิทที่ลานจอดรถของไร่ลุงโรจน์ เสียงเครื่องยนต์ดีเซลกระหึ่มเบา ๆ ของรถกระบะขับเคลื่อน 4 ล้อ จอดสแตนบายรอต้อนรับอยู่แล้ว พี่คนขับยิ้มทักทายอย่างเป็นกันเอง พร้อมกับช่วยพวกเราขนสัมภาระ กระเป๋าเป้ และอุปกรณ์แคมป์ปิ้งขึ้นท้ายกระบะอย่างคล่องแคล่วทุกคนก้าวขาขึ้นรถจับราวเหล็กไว้มั่น ได้เวลาบอกลาถนนลาดยางเรียบ ๆ แล้วเปลี่ยนโหมดเข้าสู่เส้นทางสายลุย


ระยะทางจากจุดจอดรถไปยังไร่ ประมาณ 5 – 7 กิโลเมตร ใช้เวลาราว ๆ ครึ่งชั่วโมง ความเร็วในการขับขี่จะขึ้นอยู่กับสภาพเส้นทางในวันนั้น ๆ ด้วย หากเป็นช่วงหน้าฝนที่มีโคลนหรือร่องน้ำลึก อาจจะต้องใช้ความระมัดระวังและหยอดหลุมบ่อยหน่อย อาจจะใช้เวลาเกือบ 45 นาที

ทันทีที่ล้อรถหยุดหมุนและจอดสนิท ความรู้สึกแรกที่เข้ามากระทบคือความเงียบสงบและสายลมภูเขาที่เย็นสดชื่นมาก พวกเราก้าวขาลงจากรถแล้วเริ่มแยกย้ายกันเนรมิตบ้านหลังน้อยของแต่ละคน ทุกคนนึกออกป่ะว่าเสียงค้อนตอกสมอสลับกับเสียงหัวเราะพัดปลิวไปตามลม มันคือสิ่งพิเศษมากสำหรับเราเลย เราแยกย้ายกันทำภารกิจส่วนตัว เสร็จแล้วก็ช่วยกันเตรียมมื้อเย็น และมานั่งซดชาบูหม้อไฟร้อน ๆ กับเพื่อนเดินทางคุ้นเคย เหมือนได้ทิ้งความวุ่นวายไว้ข้างหลัง แล้วปล่อยให้เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปอย่างช้า ๆ มัน “ง่าย” แต่ “งาม”





พวกเราพูดคุยและหัวเราะให้กับเรื่องราวที่ผ่านมา และพูดไปถึงทริปต่อ ๆ ไปที่จะเกิดขึ้นอีกเรื่อย ๆ ความเย็นของอากาศรอบตัวค่อยๆ ทวีคูณขึ้นพร้อมกับความมืดที่คืบคลานเข้ามา เสียงลมพัดผ่านยอดไม้และกลิ่นอายป่าดิบชื้นของบางกะม่าเริ่มทำหน้าที่โอบล้อมพวกเราไว้ เป็นช่วงเวลาเยียวยาจิตใจที่เรียบง่ายแต่พิเศษสุดๆ ก่อนที่หม้อไฟร้อนๆ จะถูกจุดขึ้นเพื่อเปลี่ยนค่ำคืนนี้ให้กลายเป็นความทรงจำที่อบอุ่น

เช้าตรู่บนบางกะม่าครั้งแรกของเรา เริ่มต้นด้วยความเงียบสงบและไอเย็นที่ยังปกคลุมไปทั่วบริเวณ แสงแรกของวันยังไม่ทันจับขอบฟ้า เราตื่นมากลางดึกเพื่อเดินไปเข้าห้องน้ำ ท่ามกลางความมืดและลมหนาวจาง ๆ นั้น ภาพที่เห็นคือพี่รมย์กำลังนั่งอยู่หน้าเตา หุงข้าวสวยร้อน ๆ เตรียมไว้สำหรับมื้อเช้าของพวกเราอย่างตั้งใจ กลิ่นควันไฟอ่อน ๆ และความอบอุ่นจากเตาทำให้เช้านี้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที หลังจากทำภารกิจส่วนตัวเสร็จ ก็ไปนั่งเป็นเพื่อนแกได้แป๊ปนึงก็ขอมุดตัวกลับเข้าถุงนอนอุ่น ๆ ขอนอนต่ออีกสักตื่นเพื่อชาร์จพลังละกันนะ

เราถูกปลุกด้วยเสียงนกและวิวหน้าเต็นท์ แสงอาทิตย์ค่อย ๆ ลอดช่องมุ้งเต็นท์เราเข้ามา คราวนี้ได้เวลาลุกขึ้นมาสู้กับความหนาวจริง ๆ ละ เราออกไปทำเมนูง่าย ๆ อย่างไข่เจียวฟู ๆ เมื่อไข่ถูกเทลงกระทะ เสียงน้ำมันเดือดฉ่าและกลิ่นหอมของไข่ทอดร้อน ๆ โชยไปทั่วแคมป์ ช่วยปลุกทุกคนให้ตื่นเต็มตา ในระหว่างที่พวกเรากำลังล้อมวงนั่งล้อมวงกินข้าวเช้ากันอย่างเอร็ดอร่อย เสียงพี่มายเดย์ทำให้พวกเราหยุดดู พี่แกเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มขนาดใหญ่บนท้องฟ้านั่น และนั่นคือจุดเริ่มต้นของไฮไลต์ที่พวกเราไม่คาดคิด


มองเห็นกันไหม จุด ๆ อะไรสีดำ ๆ

นกเงือกกรามช้างฝูงใหญ่ถึง 7 ตัว บินเรียงรายกันมาเหนือน่านฟ้า โบยบินผ่านหน้าแคมป์ของเราไปอย่างสง่างาม ด้วยชัยภูมิและมุมมองที่เปิดกว้างแบบพาโนรามาของไร่ลุงโรจน์ ทำให้พวกเราสามารถยืนเชยชมพวกมันได้อย่างเต็มตาและยาวนานเหลือเกิน สายตาของทุกคนจับจ้องตามจังหวะการขยับปีกอันทรงพลังของพวกมันที่เคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ จากขวาไปซ้าย เป็นภาพที่สวยงามและทรงคุณค่าจนแทบจะกรี๊ด โชคดีมากที่เช้านี้ไม่มีฝนตกลงมาขัดจังหวะเลยสักนิด มีเพียงสายลมบริสุทธิ์และ "อากาศดี ๆ ที่ตกค้างไว้" ให้พวกเราได้สูดเข้าปอดอย่างเต็มอิ่ม เป็นมื้อเช้าธรรมดาที่แสนพิเศษและคอมพลีทที่สุดของทริปนี้เลย โคตรจะฟิน คลิปนกบินตอนกินข้าวแวะไปดูในไฮไลท์สตอรี่ไอจีได้นะ เดี๋ยวจะแปะไว้เผื่อเพื่อน ๆ อยากถามอะไรเพิ่มเติม