เซเซ่ เด็กชายวัย 8 ขวบ เขาอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ แห่งนึงในบราซิล บ้านของเขามีสมาชิกหลายคน
พ่อ แม่ พี่ชายพี่สาวและน้องชาย.. พ่อเซเซ่ตกงานจึงทำให้เกิดความเครียดเลยกินเหล้าเมาแทบทุกวัน
ส่วนแม่ของเขาก็ต้องทำงานบ้านเลี้ยงดูลูกๆหลายคน ด้วยปัญหาทางการเงินที่ครอบครัวประสบ
ทำให้คนเป็นพ่อตัดสินใจพาทุกคนย้ายที่อยู่ใหม่
ที่บ้านใหม่ในย่านชนบท เซเซ่ได้พบกับเพื่อนใหม่ เพื่อนที่เขาสามารถเล่าเรื่องต่างๆที่พบเจอในแต่ละวัน
เพื่อนที่เขาสามารถแชร์ทุกความรู้สึกที่ไม่อาจบอกใครได้ในความเป็นจริง นั่นคือต้นส้มหลังบ้าน และชายแก่ที่ชื่อว่าโปรตุก้า...
My Sweet Orange Tree เป็นภาพยนตร์ดราม่าสัญชาติบราซิล กำกับโดย Marcos Bernstein
สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันในปี 1968 ของ José Mauro de Vasconcelos
เรื่องราวของ เซเซ่ เด็กชายผู้สร้างโลกใบเล็กๆด้วยจินตนาการที่เขามี จนได้สร้างมิตรภาพที่งดงามกับเพื่อนใหม่
สำหรับเรื่องนี้คนไทยรู้จักกันดีในรูปแบบวรรณกรรมเยาวชนสุดคลาสสิกที่ชื่อว่า ต้นส้มแสนรัก
เซเซ่มาจากครอบครัวฐานะยากจน ซึ่งก็เฉกเช่นเดียวกับหลายชีวิตในบราซิลที่ทุกคนต้องพยายามดิ้นรนปากกัดตีนถีบ
เพื่อทำมาหากินไม่ต่างกัน ..พ่อของเซเซ่คือ 1 ในผู้ที่ได้รับผลกระทบจากพิษเศรษฐกิจ
เขาโดนไล่ออกจากงาน พอว่างงานกินเหล้า.. เซเซ่ ก็เหมือนเด็กชายในวัยเดียวกัน ยังชอบเล่นสนุกซุกซนตามประสา
แต่แค่ไม่มีคนในครอบครัวที่เข้าใจเขา นอกจากพี่สาวของเขาคนเดียว
ความที่เขาไม่สามารถคุยอะไรกับใครได้ทำให้เด็กชายสร้างโลกในจินตนาการขึ้นมา
เซเซ่ ก็คือตัวตนของ José Mauro de Vasconcelos นั่นเองครับ เรื่องราวทั้งหมดคือสิ่งที่เกิดขึ้นในวัยเด็กของผู้ประพันธ์นั่นเอง
วัยเด็กที่ไม่มีใครเข้าใจ ทุกอย่างจึงแสดงออกมาเป็นการเล่นแบบแผลงๆ ชอบแกล้งคนอื่น
เหมือนว่าเขาจะซุกซนลามไปถึงก้าวร้าวต่อผู้อื่น หากแต่จริงๆแล้วเซเซ่นั้นจิตใจอ่อนโยนอย่างมาก
เขาคิดถึงคนรอบข้างเสมอ เพียงแค่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกอย่างไรเท่านั้น
ด้วยความที่ไม่รู้จะคุยกับใคร เพื่อนในวัยเดียวกันก็ไม่มี อยากทำให้คนอื่นยอมรับก็ต้องเล่นแผลงๆนี่ล่ะ
แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาก็จะถูกพ่อแม่ตีเสมอๆ จนพบกับต้นส้มต้นเล็กๆ เขาจึงยึดเอาสิ่งนี้
เป็นเหมือนตัวแทนของคนที่เขาจะบอกเล่าเรื่องต่างๆ ได้
และนอกจากจะเป็นผู้ฟังที่ดี ต้นส้มก็จะคอยให้คำแนะนำต่างๆกลับมาเช่นกัน
นอกจากต้นส้มแล้ว เซเซ่ก็มีเพื่อนต่างวัยอีกคน ชายสูงวัยที่เขายึดเป็น idol ประจำเมือง..
ไม่มีอะไรเลยสักนิดที่สองคนนี้น่าจะมาสนิทสนมได้ แต่ด้วยช่องว่างบางอย่าง
กลับกลายเป็นว่าทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกันที่สามารถแชร์ทุกสิ่งทุกอย่างกัน มิตรภาพอันงดงามก่อกำเนิดขึ้น
ท่ามกลางสงครามเล็กๆในครอบครัวที่เด็กชายต้องประสบอยู่ทุกวัน
และโปรตุก้าชายแก่ได้เพียงรับฟังสิ่งที่เด็กน้อยเล่าด้วยความเห็นอกเห็นใจ
ต้นส้มแสนรัก เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่โด่งดังไปทั่วโลก แปลเป็นภาษาต่างๆ มากถึง 32 ภาษา
ใน 19 ประเทศทั่วโลก (แน่นอนว่ารวมทั้งไทยด้วย) ใช้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาสำหรับเยาวชน
และดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ ภาพยนตร์ และแอนิเมชั่นหลายครั้ง
ซึ่งผมมั่นใจว่าหลายท่านต้องเคยอ่านหนังสือเล่มนี้มาแล้วแน่ๆ แต่ในรูปแบบของหนังเรื่องนี้ผมว่าหลายท่านอาจยังไม่เคยได้รับชม
ตัวหนังแม้ว่าจะเป็นเหมือนหนังครอบครัวที่ดูอบอุ่น แต่ถ้าหากใครได้เคยอ่านหนังสือเล่มนี้จะรู้ว่ามันมีความรุนแรงแฝงอยู่ .
ซึ่งทั้งหมดก็มาจากประสบการณ์ในวัยเยาว์ของ Vasconcelos สิ่งที่เขาเคยพบเจอในครอบครัว
ไม่มีใครเข้าใจ การแสดงออกทุกอย่างก็หวังเพียงแค่จะมีใครหันมามองเขาสักคน
คือจะว่าเรียกร้องความสนใจก็ว่าได้ ก็เด็กคนนึงล่ะครับ เราก็เคยผ่านช่วงชีวิตตอนนั้นมา
แน่นอนเราอยากเป็นคนสำคัญ อยากให้ใครมาสนใจ ยอมรับ แค่มองเราสักนิดก็ยังมี แต่นั่นเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยได้รับ...
มีซีนที่แสดงถึงพฤติกรรมที่ก้าวร้าวรุนแรงในครอบครัวอย่างมาก น่าสงสารเซเซ่นะครับ
เพราะแบบนี้เขาจึงให้ต้นส้มเป็นเพื่อนในจินตนาการขึ้นมา เพื่อปลอบโยนจิตใจจากโลกที่ดูโหดร้ายรอบตัว..
แต่แม้ว่าเซเซ่จะไม่มีเพื่อน แต่ก็มีคนที่คอยห่วงใยเขามากมายทั้งคุณลุงขายขนม..
ชายเล่นดนตรีเลี้ยงชีพ.. คุณครูที่โรงเรียน.. คุณตาที่ต้องไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล..
และก็คุณลุงมานูเอล บาล่าดาเรส หรือที่เซเซ่เรียกว่าโปรตุก้า
ลุงโปรตุก้าคือเพื่อนคนสำคัญที่เขามาในช่วงเวลาที่เด็กน้อยประสบกับความยากลำบากทั้งทางร่างกายและจิตใจอย่างแท้จริง..
แม้ว่าวัยจะต่างกันมาก แต่ก็ไม่เป็นปัญหาในการสร้างมิตรภาพที่ดีของคนทั้งคู่แต่อย่างใด .
เซเซ่บอกเล่าทุกอย่างให้ชายสูงวัยได้รับรู้ โดยที่โปรตุก้าก็จะคอยสอนและชี้แนะสิ่งต่างๆ ว่าอะไรที่ควรและไม่ควร
ความอบอุ่นเช่นนี้เป็นสิ่งที่เซเซ่ไม่เคยได้รับมาก่อนเลยในชีวิต
หนังดี เสียน้ำตาแน่นอน และนี่คือภาพยนตร์คุณภาพที่พ่อแม่ ผู้ปกครองควรได้ชม
เพื่อที่จะได้เข้าใจถึงความคิดความอ่านของเด็กในวัยนี้ วัยที่เขากำลังสร้างกรอบความคิดเฉพาะตนขึ้นมา
วัยที่เขากำลังมีจินตนาการที่กว้างไกลอย่างมาก จนบางครั้งความเป็นผู้ใหญ่ของเราก็ไม่เข้าใจ
ด้วยโลกแห่งความเป็นจริงที่มันโหดร้ายจนเราเองก็หลงลืมไปว่า ครั้งนึงเมื่อเรายังเยาว์วัยไม่ต่างกันนั้น
เราเองก็เคยเป็นเหมือนกันกับเซเซ่ เด็กชายวัย 8 ขวบคนนี้...
เมื่อเราเติบโตขึ้น เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมายที่ถาโถมเข้ามา โปรดอย่าลืมนึกถึงเด็กชายตัวเล็กๆคนนั้นนะครับ
เขายังอยู่ในตัวเราเสมอไม่เคยจากไปไหน รอเวลาให้เราได้หันกลับไปยิ้มให้เขาอีกครั้งเท่านั้นเอง
(ถ้าเขียนต่ออีกนิดก็จะยกเอาเพลงพื้นที่เล็กๆของคุณบอยตรัยมาล่ะ ไหนๆก็ไหนๆ เอาเพลงไปฟังเลยครับ แหะๆ)
ขออนุญาตทาง pantip แท็กกระทู้นี้ ถึงเรื่องครอบครัวและการเลี้ยงลูกในห้องชานเรือนด้วยนะครับ
เพราะหนังเรื่องนี้มันมีความสำคัญและเชื่อมโยงกับการดูแลเลี้ยงดูเด็กให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีจริงๆ
=== ทิ้งท้ายครับ หนังที่ดีสำหรับตัวเรา แน่นอนว่าอาจจะไม่ได้ดีและไม่ได้ถูกใจสำหรับใคร
ซึ่งอยู่ที่ความชอบของแต่ละบุคคล ภาพยนตร์ก็เหมือนอาหารล่ะครับ อยู่ที่เราเลือกที่จะอยากชิมรสชาติแบบไหนเท่านั้นเอง ===
== My Sweet Orange Tree (2012) ต้นส้ม..แสนรัก.. ==
เซเซ่ เด็กชายวัย 8 ขวบ เขาอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ แห่งนึงในบราซิล บ้านของเขามีสมาชิกหลายคน
พ่อ แม่ พี่ชายพี่สาวและน้องชาย.. พ่อเซเซ่ตกงานจึงทำให้เกิดความเครียดเลยกินเหล้าเมาแทบทุกวัน
ส่วนแม่ของเขาก็ต้องทำงานบ้านเลี้ยงดูลูกๆหลายคน ด้วยปัญหาทางการเงินที่ครอบครัวประสบ
ทำให้คนเป็นพ่อตัดสินใจพาทุกคนย้ายที่อยู่ใหม่
ที่บ้านใหม่ในย่านชนบท เซเซ่ได้พบกับเพื่อนใหม่ เพื่อนที่เขาสามารถเล่าเรื่องต่างๆที่พบเจอในแต่ละวัน
เพื่อนที่เขาสามารถแชร์ทุกความรู้สึกที่ไม่อาจบอกใครได้ในความเป็นจริง นั่นคือต้นส้มหลังบ้าน และชายแก่ที่ชื่อว่าโปรตุก้า...
My Sweet Orange Tree เป็นภาพยนตร์ดราม่าสัญชาติบราซิล กำกับโดย Marcos Bernstein
สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันในปี 1968 ของ José Mauro de Vasconcelos
เรื่องราวของ เซเซ่ เด็กชายผู้สร้างโลกใบเล็กๆด้วยจินตนาการที่เขามี จนได้สร้างมิตรภาพที่งดงามกับเพื่อนใหม่
สำหรับเรื่องนี้คนไทยรู้จักกันดีในรูปแบบวรรณกรรมเยาวชนสุดคลาสสิกที่ชื่อว่า ต้นส้มแสนรัก
เซเซ่มาจากครอบครัวฐานะยากจน ซึ่งก็เฉกเช่นเดียวกับหลายชีวิตในบราซิลที่ทุกคนต้องพยายามดิ้นรนปากกัดตีนถีบ
เพื่อทำมาหากินไม่ต่างกัน ..พ่อของเซเซ่คือ 1 ในผู้ที่ได้รับผลกระทบจากพิษเศรษฐกิจ
เขาโดนไล่ออกจากงาน พอว่างงานกินเหล้า.. เซเซ่ ก็เหมือนเด็กชายในวัยเดียวกัน ยังชอบเล่นสนุกซุกซนตามประสา
แต่แค่ไม่มีคนในครอบครัวที่เข้าใจเขา นอกจากพี่สาวของเขาคนเดียว
ความที่เขาไม่สามารถคุยอะไรกับใครได้ทำให้เด็กชายสร้างโลกในจินตนาการขึ้นมา
เซเซ่ ก็คือตัวตนของ José Mauro de Vasconcelos นั่นเองครับ เรื่องราวทั้งหมดคือสิ่งที่เกิดขึ้นในวัยเด็กของผู้ประพันธ์นั่นเอง
วัยเด็กที่ไม่มีใครเข้าใจ ทุกอย่างจึงแสดงออกมาเป็นการเล่นแบบแผลงๆ ชอบแกล้งคนอื่น
เหมือนว่าเขาจะซุกซนลามไปถึงก้าวร้าวต่อผู้อื่น หากแต่จริงๆแล้วเซเซ่นั้นจิตใจอ่อนโยนอย่างมาก
เขาคิดถึงคนรอบข้างเสมอ เพียงแค่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกอย่างไรเท่านั้น
ด้วยความที่ไม่รู้จะคุยกับใคร เพื่อนในวัยเดียวกันก็ไม่มี อยากทำให้คนอื่นยอมรับก็ต้องเล่นแผลงๆนี่ล่ะ
แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาก็จะถูกพ่อแม่ตีเสมอๆ จนพบกับต้นส้มต้นเล็กๆ เขาจึงยึดเอาสิ่งนี้
เป็นเหมือนตัวแทนของคนที่เขาจะบอกเล่าเรื่องต่างๆ ได้
และนอกจากจะเป็นผู้ฟังที่ดี ต้นส้มก็จะคอยให้คำแนะนำต่างๆกลับมาเช่นกัน
นอกจากต้นส้มแล้ว เซเซ่ก็มีเพื่อนต่างวัยอีกคน ชายสูงวัยที่เขายึดเป็น idol ประจำเมือง..
ไม่มีอะไรเลยสักนิดที่สองคนนี้น่าจะมาสนิทสนมได้ แต่ด้วยช่องว่างบางอย่าง
กลับกลายเป็นว่าทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกันที่สามารถแชร์ทุกสิ่งทุกอย่างกัน มิตรภาพอันงดงามก่อกำเนิดขึ้น
ท่ามกลางสงครามเล็กๆในครอบครัวที่เด็กชายต้องประสบอยู่ทุกวัน
และโปรตุก้าชายแก่ได้เพียงรับฟังสิ่งที่เด็กน้อยเล่าด้วยความเห็นอกเห็นใจ
ต้นส้มแสนรัก เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่โด่งดังไปทั่วโลก แปลเป็นภาษาต่างๆ มากถึง 32 ภาษา
ใน 19 ประเทศทั่วโลก (แน่นอนว่ารวมทั้งไทยด้วย) ใช้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาสำหรับเยาวชน
และดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ ภาพยนตร์ และแอนิเมชั่นหลายครั้ง
ซึ่งผมมั่นใจว่าหลายท่านต้องเคยอ่านหนังสือเล่มนี้มาแล้วแน่ๆ แต่ในรูปแบบของหนังเรื่องนี้ผมว่าหลายท่านอาจยังไม่เคยได้รับชม
ตัวหนังแม้ว่าจะเป็นเหมือนหนังครอบครัวที่ดูอบอุ่น แต่ถ้าหากใครได้เคยอ่านหนังสือเล่มนี้จะรู้ว่ามันมีความรุนแรงแฝงอยู่ .
ซึ่งทั้งหมดก็มาจากประสบการณ์ในวัยเยาว์ของ Vasconcelos สิ่งที่เขาเคยพบเจอในครอบครัว
ไม่มีใครเข้าใจ การแสดงออกทุกอย่างก็หวังเพียงแค่จะมีใครหันมามองเขาสักคน
คือจะว่าเรียกร้องความสนใจก็ว่าได้ ก็เด็กคนนึงล่ะครับ เราก็เคยผ่านช่วงชีวิตตอนนั้นมา
แน่นอนเราอยากเป็นคนสำคัญ อยากให้ใครมาสนใจ ยอมรับ แค่มองเราสักนิดก็ยังมี แต่นั่นเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยได้รับ...
มีซีนที่แสดงถึงพฤติกรรมที่ก้าวร้าวรุนแรงในครอบครัวอย่างมาก น่าสงสารเซเซ่นะครับ
เพราะแบบนี้เขาจึงให้ต้นส้มเป็นเพื่อนในจินตนาการขึ้นมา เพื่อปลอบโยนจิตใจจากโลกที่ดูโหดร้ายรอบตัว..
แต่แม้ว่าเซเซ่จะไม่มีเพื่อน แต่ก็มีคนที่คอยห่วงใยเขามากมายทั้งคุณลุงขายขนม..
ชายเล่นดนตรีเลี้ยงชีพ.. คุณครูที่โรงเรียน.. คุณตาที่ต้องไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล..
และก็คุณลุงมานูเอล บาล่าดาเรส หรือที่เซเซ่เรียกว่าโปรตุก้า
ลุงโปรตุก้าคือเพื่อนคนสำคัญที่เขามาในช่วงเวลาที่เด็กน้อยประสบกับความยากลำบากทั้งทางร่างกายและจิตใจอย่างแท้จริง..
แม้ว่าวัยจะต่างกันมาก แต่ก็ไม่เป็นปัญหาในการสร้างมิตรภาพที่ดีของคนทั้งคู่แต่อย่างใด .
เซเซ่บอกเล่าทุกอย่างให้ชายสูงวัยได้รับรู้ โดยที่โปรตุก้าก็จะคอยสอนและชี้แนะสิ่งต่างๆ ว่าอะไรที่ควรและไม่ควร
ความอบอุ่นเช่นนี้เป็นสิ่งที่เซเซ่ไม่เคยได้รับมาก่อนเลยในชีวิต
หนังดี เสียน้ำตาแน่นอน และนี่คือภาพยนตร์คุณภาพที่พ่อแม่ ผู้ปกครองควรได้ชม
เพื่อที่จะได้เข้าใจถึงความคิดความอ่านของเด็กในวัยนี้ วัยที่เขากำลังสร้างกรอบความคิดเฉพาะตนขึ้นมา
วัยที่เขากำลังมีจินตนาการที่กว้างไกลอย่างมาก จนบางครั้งความเป็นผู้ใหญ่ของเราก็ไม่เข้าใจ
ด้วยโลกแห่งความเป็นจริงที่มันโหดร้ายจนเราเองก็หลงลืมไปว่า ครั้งนึงเมื่อเรายังเยาว์วัยไม่ต่างกันนั้น
เราเองก็เคยเป็นเหมือนกันกับเซเซ่ เด็กชายวัย 8 ขวบคนนี้...
เมื่อเราเติบโตขึ้น เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมายที่ถาโถมเข้ามา โปรดอย่าลืมนึกถึงเด็กชายตัวเล็กๆคนนั้นนะครับ
เขายังอยู่ในตัวเราเสมอไม่เคยจากไปไหน รอเวลาให้เราได้หันกลับไปยิ้มให้เขาอีกครั้งเท่านั้นเอง
(ถ้าเขียนต่ออีกนิดก็จะยกเอาเพลงพื้นที่เล็กๆของคุณบอยตรัยมาล่ะ ไหนๆก็ไหนๆ เอาเพลงไปฟังเลยครับ แหะๆ)
ขออนุญาตทาง pantip แท็กกระทู้นี้ ถึงเรื่องครอบครัวและการเลี้ยงลูกในห้องชานเรือนด้วยนะครับ
เพราะหนังเรื่องนี้มันมีความสำคัญและเชื่อมโยงกับการดูแลเลี้ยงดูเด็กให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีจริงๆ
=== ทิ้งท้ายครับ หนังที่ดีสำหรับตัวเรา แน่นอนว่าอาจจะไม่ได้ดีและไม่ได้ถูกใจสำหรับใคร
ซึ่งอยู่ที่ความชอบของแต่ละบุคคล ภาพยนตร์ก็เหมือนอาหารล่ะครับ อยู่ที่เราเลือกที่จะอยากชิมรสชาติแบบไหนเท่านั้นเอง ===