ต้องอาศัยไปกลับทำงานกับเพื่อนเพราะมีปัญหาการเดินทางแต่ดันเสียงานเพราะเพื่อน

คือขับรถไม่เป็นค่ะไปกลับกับเพื่อนตลอด ทีนี้ไปทำงานด้วยความที่หุ่นต่างกันชัดเจนทำงานที่ต้องใช้แรงและคอมม่อนเซ้นเยอะหน่อยซึ่งเราก็จะงงๆอึนๆมากในตอนแรกเพราะเขาไม่สอนงานและให้เป็นเลย แต่เพื่อนจะมีความพอได้และนางพูดเก่งเฟรนลี่ค่ะเราเสียงเบาและถามคำตอบคำตัวแห้งอีกช้าอีกเขาคงประเมินเราต่ำมากอยู่แล้วเนาะ ซึ่งพอวันต่อไปเขาจะจัดตำแหน่งชัดเจนให้เราอยู่นี่เพื่อนอยู่นี่ เราก็เริ่มจับทางงานได้ละมีคนบอกให้ทำนั้นทำนี่เราก็ชอบถามแต่ถามเกี่ยวกับงานนะละก็ไม่ว่างให้เขาเห็นอีกเลยจะทำนั้นทำนี่ตลอดเวลาอยู่ละ แต่กับเพื่อนเขาบอกทำหน้าที่นั้นก็จะยืนทำหน้าเดียวไม่สนใจใคร มันจะมีจังหวะรอที่ยืนเฉยๆซึ่งปกติทุกคนจะต้องหาทำนั้นทำนี่ แต่นางยืนอยู่เฉยๆก็เลยโดนแซะไม่ดีจากเพื่อนร่วมงานค่ะ อีกอย่างเพื่อนอะถ้าสงสัยก็ไม่ถามคนอื่นมาถามเราซึ่งก็มาพร้อมกันอ่ะเราจะไปรู้ดีได้ไง เราก็บอกถามเขาเลยดันตอบว่าไม่(เอ๋า)และนางแคร์คำคนมากและใครมาบอกมาสอนนางให้ทำนั้นทำนี่นางก็ไม่ชอบอีก(อันนี้งง) ซึ่งเราก็พูดทุกวันนะว่าเรื่องอย่าไปสนใจคำพูดคนหรือหาทำนั้นทำนี่เถอะอย่าอยู่เฉยๆเพราะมันมีอะไรให้ทำอยู่ละ เราอ่ะจะมีความวุ่นวายตลอดเวลาไม่อยู่เฉยหรอกๆแต่ก็จะอึนๆงงๆศัพท์อยู่นะไม่ได้เก่งอะไรมากงงคำพูดเขาบ้างนิดหน่อยเขาก็นินทาเรานะแต่เราฟังไม่ออก555 ซึ่งเราก็ว่าเราโดนหนักด้วยแต่เราไม่แคร์ไม่สนใจไง ที่เดิมโดนหนักกว่านี้ค่ะเลยแบบชินและมึนดื้อไปละ ละมีวันที่เราไปทำคนเดียววันสุดท้ายพอพักปุ๊บเพื่อนดันพิมพ์มาว่าลาออกแล้ว เราที่เหลือเวลางานอยู่ก็งงและเคว้งสิคะจะให้ทำไร เราก็ต้องลาออกด้วยเพราะเรามาทำคนเดียวเราก็ได้ควบหน้าที่นางอะค่ะมันก็เหนื่อย อีกอย่างมีปัญหาการเดินทางที่ไกลและเงินไม่คุ้มอยู่ละคิดว่าจะออกอยู่ละมาตลอดแต่แค่ไม่ใช่วันนั้นอ่ะ อยากให้คุ้มค่าที่ลงทุนไปก่อนไงแบบอีกสักพักดีกว่างี้ เลิกงานเราก็เลยต้องไปขอใบลาออกด้วย ทีนี้วันต่อมาจะมายื่นกับเพื่อนให้ก็คิดว่าหยุดไปวันนั้นที่เราไปทำคนเดียวจะหางานสแปร์เตรียมไว้แล้วเพราะนางว่างหนิ เราไม่ว่างสรุปไม่หาอะไรเลยสักอย่างเราก็เลยแบบหมดความอดทนละแบบบวีนไปเยอะอยู่ไงเพราะทำเราเสียงานไปด้วยเพราะเขามีกำลังซัพเยอะกว่าเราไงคะเราอยู่หอและค่าใช้จ่ายเยอะกว่าอยู่บ้านอยู่แล้ว กลายเป็นว่าก็ต้องเสียงานไปแบบที่ไม่รู้จะได้อีกทีตอนไหน ทีนี้ก็คงต้องรออย่างเดียวซึ่งตอนลาออกนางดันสะบัดตูดหน้างอใส่เขาอีก ท้งที่จะไปทำสาขาอื่นอ่ะก็งงว่าจะอะไรขนาดนั้นมีคำถามเรื่องเงินถามเขาจะถามก็ไม่ถามมาถามเราแล้วเราจะรู้ได้ไงสงสัยก็ถามเขาสิการจากกันด้วยดีมันดีกว่าเนาะ คือเขาเจ้าของคนเดียวกันไงยังไงก็ต้องคุยกันอยู่ละ ว่าอีนี่ๆเป็นไงๆๆหนิจะแบบมั่นไปเพื่ออะไรก็มาหางานทำอยู่ดีอะ ก็แซะไปหลายดอกอยู่นะว่าคิดว่าไปที่อื่นจะเจอคนที่ดีกว่านี้หรอมันก็เหมือนกันหมดรึเปล่าอะคนอ่ะ จะไปแคร์ทำไมนักหนาแคร์เงินเราหนิ พูดไปไม่เข้าหัวสักอย่างเลยถ้าเจอแบบนี้อีกก็ไม่ใช่ว่าจะออกกลางคันอีกหรอ ก็งงเราก็ไม่น่าไปเชื่อเขามากเลยเพราะนางก็มีปัญหาเรื่องการเรียนตอนเรียนคือลาออกเข้าลาออกเป็นว่าเล่นเลยอะ ทนอะไรไม่ได้สักอย่างตอนแรกคิดว่าตัวเองอ่อนไหวมากเพราะเคยโดนมาหนักกว่านี้แล้ว แต่เจอเพื่อนเออนี่คงเบากว่ามาก ไม่มีไรหรอกถ้าจะพูดมากกว่านี่จะมีปัญหากันไงแต่พูดไรไปก็ไม่เข้าหัวนางนี่แหละบางคนอาจจะงงแล้วเราทำไมต้องออกด้วยละไม่ทำไปเลยคือมีปัญหาเรื่องการเดอนทางไงและเราก็คิดว่านางจะเตรียมไว้แล้วไม่งั้นเราจะบอกเขาว่าขอหยุดก่อนจะยังไมาออกสรุปไม่หาอะไรสักอย่างไงเราได้หาเองทีนี้ก็เลยระเบิดแหละแต่ทำไรไม่ได้