ผมเป็นข้าราชการครู มีเงินออมสำรองฉุกเฉินไว้ประมาณ 160,000 บาท พ่อแม่พยามกดดันให้ผมกู้เงินสหกรณ์ครูหรือธนาคาร 150,000 เพื่อที่จะนำมาให้น้องชายดาวน์รถยนต์ ซึ้งน้องชายก็มีงานประจำทำเป็นพนักงานราชการ ผลสุดท้ายผมตัดจบเพื่อไม่อยากมีภาระหนี้สินผูกพันธ์ ด้วยการให้เงินสำรองฉุกเฉินที่ผมมีไป 100,000 บาท เสียใจที่เงินก้อนนี้เราเก็บไว้เพื่อเวลาฉุกเฉินจริงๆไม่นำออกมาใช้เลย และเสียความรู้สึกมากที่พ่อแม่บังคับให้เราเป็นผู้รับผิดชอบเงินส่วนนี้ ต้องการให้น้องชายได้ออกรถอย่างเดียวไม่สนใจความรู้สึกของเราเลย และเงิน 100,000 แม่บอกว่าน้องจะทยอยใช้เมื่อผ่อนรถหมดซึ้งเป็นเวลา 5 ปี ซึ้งผมคิดแล้วว่าไม่มีทางได้คืนแน่นอน เสียความรู้สึกกับพ่อแม่มาก ที่ผ่านมาพยายามเป็นลูกที่ดี ทุกเดือนให้เงินเดือน เดือนละ 5000 ตลอด ส่วนน้องไม่ต้องรับผิดอะไรนอกจากเก็บเงินเพื่อที่จะออกรถยนต์ เวลามีเหตุการณ์อะไรที่ต้องใช้เงินก็จะพุ่งมาหาเราก่อน เคยถามเหมือนกันว่าทำไมไม่ขอน้องบ้าง เขาตอบเราว่าน้องต้องเก็บเงิน แล้วผมไม่ต้องเก็บหรอ