เราไม่ชอบพี่ชายควรทำยังไงกับพฤติกรรมเขาดีคะ

กระทู้นี้อยากได้กำลังใจจากใครหลายๆคนที่อาจจะมีพี่ชายที่คล้ายๆกันหรือดีกว่า และต้องการคำแนะนำคะ คือแม่เรามีลูก3คน พี่ชายเราเป็นคนโตสุด ส่วนเราเป็นคนเล็กสุด ตอนนี้เรากำลังเรียนม.ปลาย ยังไม่บรรลุนิติภาวะ เรียนกศน. ปัญหาทางบ้านพ่อแม่อย่าร้างกันไปนานแล้ว มีหนี้กันคนล่ะล้านๆ เมื่อก่อนตอนช่วงเราอยู่ประถม พี่เราไปบวช ช่วงนั้นคือรุ่งเรืองมากค่ะ แม่มีเงินส่งหนี้เป็นหมื่นๆ แต่พอพี่กลับมา กลายเป็นว่า ไม่มีเงินส่งเลยค่ะ แม้แต่จะกินทุกวันก็ยังไม่พอ ขายที่ขายสวนไปเท่าไหร่เขาขอเอาไปซื้อรถ แม่บอกซื้อให้รอบนี้ห้ามแต่ง เพราะนี้เป็นรถที่แม่ซื้อมห้ลงเป็นชื่อแม่ เพราะแม่เครดิตดีมาก มันก็เอารถไปแต่งท่อ เรารำคาญมาก อุสาว่า จะเอามาฝึก ก็ไม่ได้ฝึก เพราะมันเอาไปแต่งหมด แถมตอนนี้พัง แค่น้ำมัน มันยังไม่มีเงินไปเติม ต้องมาขอจากรถแม่ แม่เราก็ไม่ได้ตามใจลูกคนใดคนหนึ่งมาก เขาก็บอกเราแค่ว่า มันเป็นกรรมเรา เราแค่ชดใช้ให้หมดก็พอ ทีนี้พอมันโทรศัพท์ ใหม่เป็นชื่อแม่ มันบอกว่าว่าเดี๋ยวมันเอาเงินไปจ่ายเอง สรุปเครดิตแม่เสียเพราะจ่ายไม่ตรงเวลา เงินเก็บจะจ่ายหนี้สินก็ไม่มี เราเกลียดที่มันวันๆไม่ทำอะไรเลย ช่วยล้างจานก็ไม่ช่วยมีแต่ใช้แล้วก็วางให้เราล้าง ไม่อาบน้ำด้วยซ้ำ หนวดเคราก็ไม่โกน พี่ชายอายุ30ปลายๆจะ40แล้ว ทำตัวเหมือนเด็ก ทุกวันนี้เอาแต่เล่นโทรศัพท์ ไปสมัครงานที่โรงงานเขาก็ไม่รับเพราะเขารู้นิสัยกันหมดว่าเป็นคนขี้เกียด ติดโทรศัพท์ ทุกวันนี้ทำงานเกษตร กรีดยาง แม้แต่น้ำกรดก็ไม่กวน รู้แต่จะกรีด ให้แม่กับเรา กวนทั้งๆที่เรากับแม่กรีดบนเขา สูงก็สูงเหนื่อยก็เหนื่อย แถมต้องไปกวนของตัวเอง แล้วก็ต้องลงมากวนของมันอีก มันกรีดน้อย พอแคะยางเอาไปขาย มันเป็นคนแบ่งเงิน ก็เอาให้แม่นิดเดียวแล้วที่เหลือของมันหมด พอแม่ถามก็บอกว่า "​ก็นี้เงินน้อง***(ชื่อของพี่ชาย แทนตัวเองว่าน้อง) ซื้อ ไม่ใช่เงินแม่นิ ทั้งที่ยางแม่ได้เยอะกว่าจนแม่ต้องแยกกันขาย ทีนี้พอมันเขาโรงพยาบาล มันเป็นโรคโพแทสเซียมต่ำ ถ้าลดหน่อยมันก็เดินไม่ได้ ใจนั้นตอนแรก เราแทบจะขอให้หมอ ชีดยาใส่ในน้ำเกลือ ให้มันไปๆสักทีจะได้ไม่เป็นภาระสังคม แต่ก็ไม่ได้บอกเพราะเรามันก็แค่เด็ก แม่เราก็ทุขก์ ทุกวันนี้แม่ก็ได้แต่ทำใจ แต่ก็มีบ้างที่ด่ามันจนมันออกจากบ้านพอกลับมาก็ทำเป็นเอาของมาง้อ แต่ก็โดนแม่สวดอีกว่า "จะไปแปะของร้านเขาทำไมนักหนา" มันก็เถียงว่า "อะไร ก็น้อง***ไม่ได้ไปแปะเยอะนิ ปกติน้อง***แปะไม่ถึงหมื่นหรอกแม่" อ๋อจ้ะ ไม่ถึงหมื่น แค่เกือบหมื่น แล้วคนจ่ายคือใคร ก็แม่เรา พี่ชายเราทำอะไรก็ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน เอาแต่พูดโม้จนน่ารำคาญ ชอบทำเป็นพูดว่า "น้อง***ทำได้" สุดท้ายก็งั้นๆ ทำได้แค่พูด ตอนนั้นเราไปรับแมวมาเลี้ยง มันก็ทำ แบบแมวอีกตัวที่ตายไปแล้ว คือมันจับแมวเข้าห้องน้ำแล้วราดน้ำจนมันเปียกทั้งตัว มันหนาวตัวสั่นไปหมด ครั้งแรกเราร้องไห้ไม่ได้พูดอะไร แต่อีกครั้งที่เรารับมาเลี้ยงเราตะโกนด่าว่า "เป็นเxี้ะไร ทำอีกรอบ xาย" ค่ะ เราโกรธเพราะเรารักแมวเหมือนลูกเราเลย แถมมันยังชอบเอาแมวไปขังในห้องมันแล้วมันก็สูบบุหรี่ ปิดประตูแน่นปิดหน้าต่างแน้น แถมยังเปิดเสียงหมาเห่าหมาขู่ใส่แมว น้องยังเป็นลูกแมวอยู่เลยค่ะ และก็ชอบเอาแมวไปไว้บนที่สูง น้องแมวก็ลงไม่ได้ เราได้แต่แช่ง ให้มันต×กับสิ่งที่มันกลัวที่สุดเหมือนที่มันทำกับแมว​ แล้วมันก็ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรกับที่มันทำ แต่มันก็ไม่กล้าอะไรกับเรามาก เพราะเราเป็นคนเอาจริง ทำอะไรก็ทำจริง เหมือนแม่ค่ะ มีครั้งหนึ่งมันทำแม่เดือดจัดเลยคว้างมีดให้เฉียงๆไม่โดนมัน มันก็กลัวไม่กล้าหือกับแม่ตอนแม่โกรธเลย แต่ก็ทำเหมือนรู้ดีไปทุกเรื่อง ถ้าครั้งไหนแม่ไม่โกรธมันก็เอาจนแม่โกรธ แต่เราก็ทำแบบนี้ค่ะใช้ก็ไม่ค่อยได้เท่าไหร่ มันเป็นคนพูดมาก เราเลยเลือกที่จะเงียบไม่ตอบ ไม่หือไม่อือ บางทีมันก็ไป บางทีก็พูดต่อจนอยากเอาไม้ฝxดปากมันให้มันเงียบๆ มันบอกมันไม่เคยกลัวตาย แต่พอได้ยินว่า ครั้งนี้เป็นโพแทสเซียม ต่ำอาจจะตxยได้ มันก็แกล้งทำเป็นหายดีแล้วรีบขอกลับบ้าน นี้หรอคนไม่กลัวตx เขาเรียกคนไม่แน่จริง แถมมันยังชอบมาเล่นมุดใต้สะดือกับเรา ที่ไม่สมควรเพราะเราไม่ใช่เด็กผู้ชาย หรือเป็นไปได้ไม่ว่าจะชายหรือหญิงก็ไม่สมควร แถมยังชอบมาส่องมาอยากรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องของเรา ชอบมาแซ่วเรื่องน่าอกเราจนเราอึดอัดเพราะเป็นคนเกลียดคนประเภทนี้สุดๆ เราไม่ชอบให้แม่แต่ผู้ชายมาแตะเพราะมันรู้สึกเหมือนโดนคุกคามเพราะตอนเด็กโดนคนประเภทนี้ แตะตรงนู้นล้วงตรงนั้นจนเราไม่ใกล้ผู้ชาย น้องหลานชายเพราะหลานชายเป็นคนให้เกียรติผู้หญิงมากๆ ใครพูดคำหยาบใกล้ยังไม่ได้เลย ทุกวันนี้พี่ชายเราเน็ตหมด ทำยังกับจะเป็นจะตxย พอไม่มีเงินเติ่มเน็ตก็มาใช้เงินผู้พิการของแม่ ทั้งๆที่แม่ใช้เงินนั้นจ่ายค่าไฟ ทุกวันนี้ค่าไฟก็ไม่ช่วย อาหารก็กินเยอะ บางทีแย่งของที่เราอุสาทำให้แม่ไปกินหมดจนเราเกลียดมันสุดๆ แม่ก็เคยเล่า ว่ามันก็เคยรับยา แต่มันไปโหกหมอว่า มันหายแล้ว คือมีมีประวัติเป็นบ้า แล้วก็เป็นโรคเอ๋อ(ไม่ได้มีเจตนาว่าใครนะคะคือเราไม่รู้ว่าอีกความหมายเรียกว่าอะไร) ทุกวันนี้เราก็ได้แต่คิดว่า ถ้าบรรลุนิติภาวะจะรีบเก็บเงิน ช่วยแม่จ่ายหนี้ก่อนทุกวันนี้ก็ช่วยค่ะ แต่ไม่มีส่งเลยเพราะมันเอาไปเกือบหมด แล้วเราจะรีบออกจากบ้านหลังนี้ปล่อยให้มันไปตามยถากรรมของมัน เราจะขอออกมาทำงานข้างนอก เอาแค่ส่งเงินให้แทน จะให้แม่ออกมาด้วย แต่ก็ไม่รู้ว่าแม่จะอยู่ถึงวันที่เราประสบความสำเร็จรึเปล่า เพราะแม่แก่มากแล้ว เราเป็นลูกหลงค่ะ แม่มามีเราตอนแก่