แกงโฮะ มาจาก “แกงฮังเล” หรือ “แกงฮินเล่”

“แกงโฮะ” หรือบางครั้งเรียกว่า “คั่วโฮะ” เป็นอาหารพื้นเมืองของชาวล้านนาทางภาคเหนือของประเทศไทย
.
ที่มาของชื่อ “แกงโฮะ”

คำว่า “โฮะ” ในภาษาล้านนา หมายถึง “รวบรวม เอามารวมกัน หรือกวาดรวมเข้าด้วยกัน” ดังนั้น “แกงโฮะ” จึงมีความหมายว่า “แกงที่นำอาหารหลายอย่างมารวมกัน”
.
จุดเริ่มต้นของแกงโฮะ

ในอดีตเมื่อชาวล้านนาจัดงานบุญ งานปอย งานขึ้นบ้านใหม่ งานแต่งงาน หรือประเพณีสำคัญต่าง ๆ อาหารที่นิยมปรุงเลี้ยงแขกคือ “แกงฮังเล” ซึ่งมักทำครั้งละจำนวนมาก หลังเสร็จงาน หากแกงฮังเลเหลืออยู่ ชาวบ้านจะไม่นิยมทิ้งอาหาร แต่จะนำมาปรุงใหม่ โดยเติมวุ้นเส้น ผักกาดดอง หน่อไม้ ถั่วฝักยาว หรือผักพื้นบ้านอื่น ๆ รวมทั้งอาจเติมเครื่องแกงเพิ่ม เพื่อให้ได้รสชาติที่แตกต่างออกไป
.
นักวิชาการหลายท่านยังสันนิษฐานว่า “แกงฮังเล” อาจมีความเกี่ยวข้องกับคำว่า “ฮินเล” (Hin Lay) หรือ “ฮินเล่” ในภาษาพม่า เนื่องจากแกงชนิดนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับแกงหมูของชาวพม่าและไทใหญ่ จึงเชื่อกันว่าแกงฮังเลได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมอาหารของพม่าและไทใหญ่ที่เข้ามาสู่ล้านนาในอดีต ก่อนจะกลายเป็นอาหารสำคัญของชาวล้านนา และเป็นต้นกำเนิดของแกงโฮะในเวลาต่อมา
.
แกงโฮะมีลักษณะเด่นคือ
• มีกลิ่นเครื่องเทศเข้มข้น
• รสเผ็ด เค็ม และเปรี้ยวเล็กน้อย
• นิยมใส่วุ้นเส้นและผักกาดดอง
• มีรสชาติซับซ้อนกว่าแกงพื้นบ้านหลายชนิด
.
ปัจจุบัน แกงโฮะไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการนำอาหารเหลือมาปรุงใหม่อีกต่อไป หลายร้านอาหารล้านนาปรุงแกงโฮะขึ้นโดยเฉพาะ แต่ยังคงรักษาเอกลักษณ์ดั้งเดิม คือการนำวัตถุดิบหลายชนิดมาปรุงรวมกันให้เกิดรสชาติที่กลมกล่อมและมีมิติ
.

ที่มา  Thai Cuisine History