ผัดหอยลายพริกเผา

       ใครๆก็ทำได้ อร่อยทุกคน แต่จานนี้หอมใบโหระพาเป็นพิเศษ ใบใหญ่ประมาณครึ่งฝ่ามือเห็นจะได้ สำคัญกว่านั้นคือ..ปลอดสาร (แต่คงไม่พ้น PM.2.5....แน่ๆ)...
    
     ดูวิธีทำของคนอื่นแล้วจึงรู้ว่า ทำไม่เหมือนชาวบ้านเลย คือล้างสะอาดแล้วลงกระทะเลย..เจอบางตัวที่ตาย ไม่มีเนื้อ และดินโคลนก็บ่อย
     เขาล้างแล้วลวกน้ำร้อน ฝาจะเปิดออก แล้วน็อคน้ำเย็น ใช้นิ้วมือควานข้างในให้สะอาด...ได้เรื่องเลย รสชาติใช้ได้...แต่หอยตัวใหญ่และ...เหนียว..โว้ย ..เหมือนเคี้ยวยางรัดถุงเลย...จะไปโทษคนขายก็คงไม่ได้...ไม่ถามเองนี่หว่า....หกตัวอิ่มนึง.
     หอยลายผัดพริกเผา ว่าจะไม่ทำอีก เพราะเหนียว แต่คราวนี้ แม่ค้าเอาหัวเป็นประกันว่าไม่เหนียว คงต้องจะไปลองทวงหัวแม่ค้าดู...




  โหระพางามๆ ต้นนี้ เป็นหนึ่งใน 7 ต้น ที่งอกเงยจากการเด็ดยอดไปชำขึ้นมา หลังจากใช้ใบใส่แกงไปแล้ว ได้ต้นมาจากตลาดเมื่อ 3 เดือนก่อน.. เพราะต้นที่บ้าน เผลอไปหน่อย ตายหมดเลย...




ช่วงที่ใบดกจัด...เด็ด-ตากแดด-ป่น..เก็บไว้ใช้ตอนที่ ต้นวาย...ชำใหม่โตไม่ทันกิน...