สวัสดีพี่ๆสมาชิกทุกคนครับ (เนื้อหายาวขอบคุณท่านที่อ่านจบครับ🙏)
ผมขออนุญาตอยากฟังความคิดเห็นจากพี่ๆทุกคน เป็นความสัมพันธ์ ชช.ของผม ที่อยากขอคำแนะนำครับ
คือเรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนคบกันในฐานะเพศเดียวกัน ผมอายุมากกว่าแฟน อายุ 33 ปี ส่วนแฟนอายุ 28 ปี ซึ่งโดยลักษณะนิสัยของผมคือ เป็นคนชอบพูดคุยด้วยเหตุผล มีอะไร ปัญหาอะไร ให้พูดกันตรงตรงหรือหาทางออกร่วมกัน ผมเป็นคนชอบอธิบายแต่ไม่เวิ่นเว้อ หรือยืดยาวเกินไป เป็นคนรับฟังที่ดี ให้คำปรึกษาคนอื่นได้ แต่เรื่องส่วนตัวผมจัดการตัวเองไม่ได้ *ส่วนแฟนผมเขาเป็นมีโลกส่วนตัวสูงทั้งผมและแฟน ผิดหวังจากความรักมาทั้งนั้น แฟนผิดหวังจากความรักมาประมาณ 3-4 คน คนแรกทะเลาะกันเรื่องหนี้สิน แต่ก่อนหน้านั้นคือรักกันดี คนที่ 2-3มีปัญหาเรื่องนอกใจ ส่วนผมเคยคบและแต่งงานกับผู้หญิง และมีปัญหาเรื่องหนี้เลิกลากัน ต่อมามาคบกับเพศเดียวกันคนที่ 2 และมาคบกับแฟนผมคนปัจจุบันเป็นคนที่ 3 สำหรับอุปนิสัยของแฟนผมเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูงไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องส่วนตัว เรื่องครอบครัว เรื่องการเงิน เรื่องเงินเหลือใช้ เขาจะไม่พูด หรือพูดก็น้อยมาก คราวนี้ปัญหาอยู่ที่ พอผมได้มาคบกับแฟน ซึ่ง ณ ตอนนี้ เป็นระยะเวลาครบ 1 ปีเต็ม ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมกับแฟนก็มีทั้งช่วงสุข ช่วงความทุกข์ คะเคล้ากันไป จะทะเลาะกันประมาณ 1-2 เดือนครั้ง โดยเรื่องที่ทะเลาะส่วนใหญ่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงิน ไม่ใช่ปัญหาเรื่องนอกใจ แต่จะมีปัญหาในเรื่องของการก้าวล่วง เรื่องส่วนตัวและคำพูดที่เขามองว่าทำร้ายจิตใจ ผมยกตัวอย่างเช่น
- ผมถามแฟนว่าเพื่อนคนนี้ รู้จักกันมานานหรือยัง อยู่ที่ไหน ทำงานอะไร สนิทกับแฟนผมมากน้อยแค่ไหน หรือ ผมถามว่าครอบครัวของเขา มีพี่น้องกี่คนก็จะเกิดปัญหาทะเลาะ สำหรับเรื่องส่วนตัวที่ทะเลาะและเห็นได้ชัดคือ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมจะดูแลแฟนถือว่าดูแลได้ค่อนข้างดี ผมไม่มีเงินแต่ผมพยายามดูแลแฟนอย่างเต็มที่ ผมหยิบยื่นให้ เป็นบางครั้งหรืออาจจะหลายๆครั้ง แฟนผมจะมาหาผมที่บ้านทุกสัปดาห์ และต้องเติมน้ำมันมีค่าใช้จ่าย ซึ่งผมก็ช่วยในหลายๆครั้ง เวลาที่เขามีความจำเป็น เขาจะโทรมาแชทมาขอเงินหน่อย แต่เขาไม่เคยบอกว่าเงินที่เอาไปใช้เอาไปทำอะไร ผมยกตัวอย่างเช่น เขาไปยืมเงินเพื่อน แต่หลายคน ครั้งละ 1พัน-หมื่น เวลาที่เขาไม่มีจะส่งคืน เขาก็จะแชทมาหรือโทรมาขอตั้งหน่อยเป็นคราวๆไป แต่พอผมถามก็ทะเลาะกัน ผมพูดมาตลอดและผมย้ำมาตลอดว่า มีปัญหาให้เอามาคุยกัน ให้หันหน้ามาคุยกันบอกเหตุผลถึงความจำเป็น ผมไม่มีเงิน แต่ผมก็จะพยายามช่วยแฟนและหลาย ๆ ครั้งผมก็ช่วยแฟนมาได้ตลอด และไม่เคยคิดที่จะอยากได้เงินคืนแต่อย่างใด หรืออาจจะเป็นเหตุการณ์ ที่ช่วงหลัง ๆ ผมเห็นว่าแฟนไม่มีเงินใช้ ถึงแฟนจะไม่บอกว่าไม่มีเงินใช้ แต่ผมก็พอจะอนุมานได้ว่าแฟนน่าจะเงินไม่พอใช้ซึ่งอาจจะเกิดจากปัญหา ต้องนําเงินเดือนที่ได้ไปจ่ายหนี้จนไม่มีเงินเหลือใช้หรือเหลือใช้ก็เหลือน้อย คราวนี้ผม พอผมเห็นหลายครั้งขึ้น ผมจึงอยากแก้ปัญหาร่วมกัน วันหนึ่งแฟนผมเขาแชทมาขอเงิน บอกว่าไม่มีตังค์กินข้าว ผมให้ไปจำนวน 1 โดยที่ผมไม่ได้คิดอะไร แต่หลังจากนั้นสักพักด้วยความหวังดี ผมจึงแชทไปบอกว่าในวันหยุดนี้ ผมขอคุยสอบถาม เพื่อหาทางออกเรื่องหนี้สินของแฟนผม ใน 1 เดือน แฟนผมจะต้องใช้หนี้ กี่คนกี่บาท และใน 1 เดือน แฟนผมมีเงินเหลือใช้กี่บาท และผมให้เหตุผลว่าผมไม่ได้อยากก้าวล่วง เรื่องส่วนตัว ผมอยากขอพูดคุยเพื่อหาทางออก ในการแก้ปัญหา ถ้าเขามีหนี้สิน อย่างน้อยผมปลดภาระหนี้สินให้เขาได้ อาจจะเยอะหรือน้อยผมไม่รู้ แต่ในความคิดผมคือ ถ้าแฟนผมไม่มีหนี้สิน แฟนผมก็จะมีเงินเหลือใช้มากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นประเด็นหลักและหัวใจสำคัญที่ผมต้องการสื่อสารกับแฟนผม สักพักแฟนผมโอเคตกลง หลังจากนั้นประมาณ 2 ชั่วโมง แฟนผมแชทมาบอกว่า ท่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวและอยู่ไปไม่มีความสุขก็บอกเลิกลากันไป แยกทางกัน ไม่มีความสุขก็แยกย้ายกันไป (ผมถึงขึ้นตกใจห่ะ เกิดอะไรขึ้น) ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมเจอเรื่องแบบนี้ เรื่อยๆ อาจจะไม่ใช่ เรื่องเดียวกันเหตุผลเดียวกันแต่ทำนองคล้ายกัน ผมถามเรื่องส่วนตัวไปกินข้าวตรงไหนกับใคร คุยกับใครผมถามน้อยมาก แต่ก็เคยถาม และก็จะทะเลาะกันทุกๆครั้ง เพราะเขาให้เหตุผลมาว่า มันคือเรื่องส่วนตัว พื้นที่ส่วนตัวของเขา
และทุกๆครั้งที่ทะเลาะกัน ผมก็จะอธิบายเหตุผลว่า สิ่งที่ผมถามคือความห่วงใย สิ่งที่ผมถามคืออยากให้ เป็นการแก้ปัญหาร่วมกัน ผมพยายามย้ำมาตลอดว่ามีปัญหาให้มาพูดคุยกัน ผมไม่เคยดุด่าว่าแฟนตำหนิแฟน มีแต่พูดคุยด้วยความประนีประนอง และอยากหาทางออกร่วมกันกับแฟน เพราะ ภูมิหลังของแฟนผมคือ เขาใช้ชีวิตแบบโดดเดี่ยว เขามีเพื่อนเยอะ เพื่อนจะเป็นที่ปรึกษาในทุกเรื่อง ไม่ได้มีแฟนที่อยู่ด้วยกันแบบ 24 ชั่วโมงหรือทำตัวติดกันขนาดนั้น พอหันมองกลับมาในเรื่องของความรักของผม ถามว่าแฟนผมเขารักไหมเขายืนยันว่าเขารัก รักมาก ห่วงมากเพราะผมเป็นหนึ่งคนที่ทำให้อะไรกับเขายหลายๆอย่าง ที่เขาประทับใจ เขาเป็นคนไม่แสดงออก ให้รู้แค่ว่ารัก น้อยมากที่เขาจะพูดรัก ส่วนใหญ่เขาจะเก่งในเรื่องของการแชท เขาชอบแชท ตลอดเยอะเยอะเวลาที่ผมคบกันมา 1 ปี ผมนับจำนวนครั้งได้เลยว่า ผมโทรหาเขา แต่เขารับสายในช่วงแรกประมาณ 1 เดือนเท่านั้น หลังจากนั้นเขาไม่เคยรับสายผมเลย แม้กระทั่งตอนป่วย แต่ถามว่าเขารักผมไหม รัก ห่วงมั๊ย หวง ทุกๆครั้งที่ทะเลาะกัน ผมมีปัญหาเรื่องแฟนคนเก่า แต่ผมปัจจุบัน ที่ผมหันมาคบกับเขาผมไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับคนเก่าแล้ว มีปัญหาที่ผมอาจจะเคยให้แฟนเก่ายืมเงินแต่ผมไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้ติดต่ออะไรทั้งนั้น
จากเหตุการณ์ที่พูดมา จึงอยากจะสอบถามความคิดเห็นจากพี่พี่ทุกคนว่า ผมควรทำยังไงกับความสัมพันธ์ ณ ตอนนี้ และผมคิดว่าในระยะเวลา 1 ปี คงให้คำตอบของผมได้พอสมควร จริงอยู่ทุกคนอาจจะบอกว่า มันอยู่ที่ ตัวผมและคน 2 คน แต่ผมก็คิดไม่ออก หรือตัดสินใจไม่ได้ว่าผมควรทำอย่างไร ถามว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมมีความสุขไหม ผมมีความสุข ผมกับแฟนอาจจะไม่ค่อยได้คุยกันเมื่อมาอยู่ด้วยกัน ผมอยู่กับแฟนคนละที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน มาหากันแค่สัปดาห์ละครั้ง หรือเสาร์อาทิตย์เป็นบางครั้ง ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน มีคุยกันบ้าง ไม่ได้เยอะ แต่คือเรารู้ว่าเขารัก เขาจะมาหยอกเป็นบางครั้ง ถ้าเขาอารมณ์ดี แต่ถ้าเขาหงุดหงิด หรือเขา เหนื่อยจากการทำงาน เขาก็จะไม่ให้ผมเข้าใกล้ แต่เขาก็จะบอกว่า ต่างคนต่างอยู่ เหนื่อยอะไรประมาณนี้ ผมจึงอยากจะขอความคิดเห็นจากพี่พี่ทุกคนว่า ผมควรทำยังไงกับความสัมพันธ์แบบนี้ ผมควรปรึกษากับเขาอย่างไร พูดกับเขาอย่างไร ให้เขาเข้าใจมุมมองความคิดของผมว่า สิ่งที่ผมพูด สิ่งที่ผมต้องการสื่อสารกับเขา มีแต่ความหวังดี ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องส่วนตัว สิ่งที่พูด ทุกคำทุกเรื่องทุกประโยค ผมต้องการสื่อสารเพื่อให้เขาเห็นว่าผมกับเขาใช้ชีวิตร่วมกัน แก้ปัญหาร่วมกันในฐานะคู่ชีวิต ผมจึงอยากจะสอบถามความคิดเห็นของพี่พี่ทุกคน ขอคําแนะนําด้วยนะครับ
ขอคำแนะนำเรื่องรักชช. กับความมีเรื่องส่วนตัวสูง
ผมขออนุญาตอยากฟังความคิดเห็นจากพี่ๆทุกคน เป็นความสัมพันธ์ ชช.ของผม ที่อยากขอคำแนะนำครับ
คือเรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนคบกันในฐานะเพศเดียวกัน ผมอายุมากกว่าแฟน อายุ 33 ปี ส่วนแฟนอายุ 28 ปี ซึ่งโดยลักษณะนิสัยของผมคือ เป็นคนชอบพูดคุยด้วยเหตุผล มีอะไร ปัญหาอะไร ให้พูดกันตรงตรงหรือหาทางออกร่วมกัน ผมเป็นคนชอบอธิบายแต่ไม่เวิ่นเว้อ หรือยืดยาวเกินไป เป็นคนรับฟังที่ดี ให้คำปรึกษาคนอื่นได้ แต่เรื่องส่วนตัวผมจัดการตัวเองไม่ได้ *ส่วนแฟนผมเขาเป็นมีโลกส่วนตัวสูงทั้งผมและแฟน ผิดหวังจากความรักมาทั้งนั้น แฟนผิดหวังจากความรักมาประมาณ 3-4 คน คนแรกทะเลาะกันเรื่องหนี้สิน แต่ก่อนหน้านั้นคือรักกันดี คนที่ 2-3มีปัญหาเรื่องนอกใจ ส่วนผมเคยคบและแต่งงานกับผู้หญิง และมีปัญหาเรื่องหนี้เลิกลากัน ต่อมามาคบกับเพศเดียวกันคนที่ 2 และมาคบกับแฟนผมคนปัจจุบันเป็นคนที่ 3 สำหรับอุปนิสัยของแฟนผมเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูงไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องส่วนตัว เรื่องครอบครัว เรื่องการเงิน เรื่องเงินเหลือใช้ เขาจะไม่พูด หรือพูดก็น้อยมาก คราวนี้ปัญหาอยู่ที่ พอผมได้มาคบกับแฟน ซึ่ง ณ ตอนนี้ เป็นระยะเวลาครบ 1 ปีเต็ม ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมกับแฟนก็มีทั้งช่วงสุข ช่วงความทุกข์ คะเคล้ากันไป จะทะเลาะกันประมาณ 1-2 เดือนครั้ง โดยเรื่องที่ทะเลาะส่วนใหญ่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงิน ไม่ใช่ปัญหาเรื่องนอกใจ แต่จะมีปัญหาในเรื่องของการก้าวล่วง เรื่องส่วนตัวและคำพูดที่เขามองว่าทำร้ายจิตใจ ผมยกตัวอย่างเช่น
- ผมถามแฟนว่าเพื่อนคนนี้ รู้จักกันมานานหรือยัง อยู่ที่ไหน ทำงานอะไร สนิทกับแฟนผมมากน้อยแค่ไหน หรือ ผมถามว่าครอบครัวของเขา มีพี่น้องกี่คนก็จะเกิดปัญหาทะเลาะ สำหรับเรื่องส่วนตัวที่ทะเลาะและเห็นได้ชัดคือ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมจะดูแลแฟนถือว่าดูแลได้ค่อนข้างดี ผมไม่มีเงินแต่ผมพยายามดูแลแฟนอย่างเต็มที่ ผมหยิบยื่นให้ เป็นบางครั้งหรืออาจจะหลายๆครั้ง แฟนผมจะมาหาผมที่บ้านทุกสัปดาห์ และต้องเติมน้ำมันมีค่าใช้จ่าย ซึ่งผมก็ช่วยในหลายๆครั้ง เวลาที่เขามีความจำเป็น เขาจะโทรมาแชทมาขอเงินหน่อย แต่เขาไม่เคยบอกว่าเงินที่เอาไปใช้เอาไปทำอะไร ผมยกตัวอย่างเช่น เขาไปยืมเงินเพื่อน แต่หลายคน ครั้งละ 1พัน-หมื่น เวลาที่เขาไม่มีจะส่งคืน เขาก็จะแชทมาหรือโทรมาขอตั้งหน่อยเป็นคราวๆไป แต่พอผมถามก็ทะเลาะกัน ผมพูดมาตลอดและผมย้ำมาตลอดว่า มีปัญหาให้เอามาคุยกัน ให้หันหน้ามาคุยกันบอกเหตุผลถึงความจำเป็น ผมไม่มีเงิน แต่ผมก็จะพยายามช่วยแฟนและหลาย ๆ ครั้งผมก็ช่วยแฟนมาได้ตลอด และไม่เคยคิดที่จะอยากได้เงินคืนแต่อย่างใด หรืออาจจะเป็นเหตุการณ์ ที่ช่วงหลัง ๆ ผมเห็นว่าแฟนไม่มีเงินใช้ ถึงแฟนจะไม่บอกว่าไม่มีเงินใช้ แต่ผมก็พอจะอนุมานได้ว่าแฟนน่าจะเงินไม่พอใช้ซึ่งอาจจะเกิดจากปัญหา ต้องนําเงินเดือนที่ได้ไปจ่ายหนี้จนไม่มีเงินเหลือใช้หรือเหลือใช้ก็เหลือน้อย คราวนี้ผม พอผมเห็นหลายครั้งขึ้น ผมจึงอยากแก้ปัญหาร่วมกัน วันหนึ่งแฟนผมเขาแชทมาขอเงิน บอกว่าไม่มีตังค์กินข้าว ผมให้ไปจำนวน 1 โดยที่ผมไม่ได้คิดอะไร แต่หลังจากนั้นสักพักด้วยความหวังดี ผมจึงแชทไปบอกว่าในวันหยุดนี้ ผมขอคุยสอบถาม เพื่อหาทางออกเรื่องหนี้สินของแฟนผม ใน 1 เดือน แฟนผมจะต้องใช้หนี้ กี่คนกี่บาท และใน 1 เดือน แฟนผมมีเงินเหลือใช้กี่บาท และผมให้เหตุผลว่าผมไม่ได้อยากก้าวล่วง เรื่องส่วนตัว ผมอยากขอพูดคุยเพื่อหาทางออก ในการแก้ปัญหา ถ้าเขามีหนี้สิน อย่างน้อยผมปลดภาระหนี้สินให้เขาได้ อาจจะเยอะหรือน้อยผมไม่รู้ แต่ในความคิดผมคือ ถ้าแฟนผมไม่มีหนี้สิน แฟนผมก็จะมีเงินเหลือใช้มากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นประเด็นหลักและหัวใจสำคัญที่ผมต้องการสื่อสารกับแฟนผม สักพักแฟนผมโอเคตกลง หลังจากนั้นประมาณ 2 ชั่วโมง แฟนผมแชทมาบอกว่า ท่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวและอยู่ไปไม่มีความสุขก็บอกเลิกลากันไป แยกทางกัน ไม่มีความสุขก็แยกย้ายกันไป (ผมถึงขึ้นตกใจห่ะ เกิดอะไรขึ้น) ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมเจอเรื่องแบบนี้ เรื่อยๆ อาจจะไม่ใช่ เรื่องเดียวกันเหตุผลเดียวกันแต่ทำนองคล้ายกัน ผมถามเรื่องส่วนตัวไปกินข้าวตรงไหนกับใคร คุยกับใครผมถามน้อยมาก แต่ก็เคยถาม และก็จะทะเลาะกันทุกๆครั้ง เพราะเขาให้เหตุผลมาว่า มันคือเรื่องส่วนตัว พื้นที่ส่วนตัวของเขา
และทุกๆครั้งที่ทะเลาะกัน ผมก็จะอธิบายเหตุผลว่า สิ่งที่ผมถามคือความห่วงใย สิ่งที่ผมถามคืออยากให้ เป็นการแก้ปัญหาร่วมกัน ผมพยายามย้ำมาตลอดว่ามีปัญหาให้มาพูดคุยกัน ผมไม่เคยดุด่าว่าแฟนตำหนิแฟน มีแต่พูดคุยด้วยความประนีประนอง และอยากหาทางออกร่วมกันกับแฟน เพราะ ภูมิหลังของแฟนผมคือ เขาใช้ชีวิตแบบโดดเดี่ยว เขามีเพื่อนเยอะ เพื่อนจะเป็นที่ปรึกษาในทุกเรื่อง ไม่ได้มีแฟนที่อยู่ด้วยกันแบบ 24 ชั่วโมงหรือทำตัวติดกันขนาดนั้น พอหันมองกลับมาในเรื่องของความรักของผม ถามว่าแฟนผมเขารักไหมเขายืนยันว่าเขารัก รักมาก ห่วงมากเพราะผมเป็นหนึ่งคนที่ทำให้อะไรกับเขายหลายๆอย่าง ที่เขาประทับใจ เขาเป็นคนไม่แสดงออก ให้รู้แค่ว่ารัก น้อยมากที่เขาจะพูดรัก ส่วนใหญ่เขาจะเก่งในเรื่องของการแชท เขาชอบแชท ตลอดเยอะเยอะเวลาที่ผมคบกันมา 1 ปี ผมนับจำนวนครั้งได้เลยว่า ผมโทรหาเขา แต่เขารับสายในช่วงแรกประมาณ 1 เดือนเท่านั้น หลังจากนั้นเขาไม่เคยรับสายผมเลย แม้กระทั่งตอนป่วย แต่ถามว่าเขารักผมไหม รัก ห่วงมั๊ย หวง ทุกๆครั้งที่ทะเลาะกัน ผมมีปัญหาเรื่องแฟนคนเก่า แต่ผมปัจจุบัน ที่ผมหันมาคบกับเขาผมไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับคนเก่าแล้ว มีปัญหาที่ผมอาจจะเคยให้แฟนเก่ายืมเงินแต่ผมไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้ติดต่ออะไรทั้งนั้น
จากเหตุการณ์ที่พูดมา จึงอยากจะสอบถามความคิดเห็นจากพี่พี่ทุกคนว่า ผมควรทำยังไงกับความสัมพันธ์ ณ ตอนนี้ และผมคิดว่าในระยะเวลา 1 ปี คงให้คำตอบของผมได้พอสมควร จริงอยู่ทุกคนอาจจะบอกว่า มันอยู่ที่ ตัวผมและคน 2 คน แต่ผมก็คิดไม่ออก หรือตัดสินใจไม่ได้ว่าผมควรทำอย่างไร ถามว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมมีความสุขไหม ผมมีความสุข ผมกับแฟนอาจจะไม่ค่อยได้คุยกันเมื่อมาอยู่ด้วยกัน ผมอยู่กับแฟนคนละที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน มาหากันแค่สัปดาห์ละครั้ง หรือเสาร์อาทิตย์เป็นบางครั้ง ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน มีคุยกันบ้าง ไม่ได้เยอะ แต่คือเรารู้ว่าเขารัก เขาจะมาหยอกเป็นบางครั้ง ถ้าเขาอารมณ์ดี แต่ถ้าเขาหงุดหงิด หรือเขา เหนื่อยจากการทำงาน เขาก็จะไม่ให้ผมเข้าใกล้ แต่เขาก็จะบอกว่า ต่างคนต่างอยู่ เหนื่อยอะไรประมาณนี้ ผมจึงอยากจะขอความคิดเห็นจากพี่พี่ทุกคนว่า ผมควรทำยังไงกับความสัมพันธ์แบบนี้ ผมควรปรึกษากับเขาอย่างไร พูดกับเขาอย่างไร ให้เขาเข้าใจมุมมองความคิดของผมว่า สิ่งที่ผมพูด สิ่งที่ผมต้องการสื่อสารกับเขา มีแต่ความหวังดี ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องส่วนตัว สิ่งที่พูด ทุกคำทุกเรื่องทุกประโยค ผมต้องการสื่อสารเพื่อให้เขาเห็นว่าผมกับเขาใช้ชีวิตร่วมกัน แก้ปัญหาร่วมกันในฐานะคู่ชีวิต ผมจึงอยากจะสอบถามความคิดเห็นของพี่พี่ทุกคน ขอคําแนะนําด้วยนะครับ