Chater 1 จุดเริ่มต้น
หลายๆคนมีความฝันและมีบางอย่างที่อยากจะทำให้สำเร็จ อย่างเช่นตัวผมเองที่เริ่มต้นชีวิตวัยทำงานในสังคมของราชการตั้งแต่อายุ 24 ปี ในช่วงอายุนี้บางท่านอาจจจะกำลังศึกษาต่อ บางท่านได้ทำความต้องการของตนเองสำเร็จไปแล้ว เช่นเดียวกันกับตัวผมเองที่ได้ดิ้นรนสอบเข้ามาทำงานในสายงานราชการด้วยความตั้งใจเพียงเพราะแค่ต้องการสิทธิประโยชน์จากการเป็นข้าราชการ อาจจะฟังดูเหมือนเห็นแก่ตัวสำหรับเหตุผลที่เข้ามาเป็นราชการ แต่ในความเป็นจริงแล้วหลายๆคนที่ผมรู้จักต่างก็มีเหตุผลในทำนองเดียวกันที่สอบเข้ามาสายงานนี้ ตัวผมเองตั้งใจทำงานฝึกฝนหาความรู้จากการทำงานเพื่อให้สามารถทำงานได้อย่างราบรื่น ไหนจะระเบียบและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องที่ต้องศึกษา ผ่านระยะเวลาของการศึกษามาจนถึงการทำงานจริง ทำให้ได้รู้ว่าความพยายามไม่ได้ส่งผลดีอะไรมากมายต่อการทำงาน และนั้นคือจุดเริ่มต้นของการดำดิ่งลงสู่ความกระอักกระอ่วนในการทำงานแต่ละวัน
Chapter 2 ค่าของคนอยู่ที่คนของใคร?
ปฏิเสธไม่ได้ว่าในสังคมของการทำงานสายนี้หรือไม่ว่าสายงานไหนเรามักจะได้ยินคำพูดว่า“เด็กใคร”อยู่เสมอ ในบางที่จะเรียกว่า“ลูกรัก”บุคลเหล่านี้ผมขอให้คำนิยามว่าเป็นผู้มีสิทธิพิเศษในการทำงาน บางคนมีอำนาจมากว่าข้าราชการบางคนที่สอบเข้ามาด้วยซ้ำไปเพียงเพราะเขาเป็น “ลูกรัก” หรือ “เด็กใคร” งานที่ได้รับมอบหมายหรือการประเมินใดๆ มักจะได้ง่ายจนดูน่าเกลียดด้วยซ้ำ บุคลประเภทนี้ผมเชื่อมั่นมากว่ามีทุกหน่วยงานและต้องมีอยู่ในสำนักงานของคุณอย่างน้อย 1-2 คน แน่นอน
ประเภทถัดไปคือคนประจบประแจง บุคลเหล่านี้จะเป็นบุคลที่ส่วนตัวผมเองจะหลีกหนีและถอยห่างให้มากที่สุดเพราะบุคคลเหล่านี้ ไม่เลือก เพศ,อายุ,หน้าตา,ประสบการณ์ ที่เขาสนใจจะมีเพียงแต่ตัวเขาเองเท่านั้น บางคนถึงขั้นยอมเป็นคนขับรถยอมเป็นเพื่อนเที่ยวให้กับคนระดับสูงกว่า เพื่อที่จะให้คนเป็นนายรัก คุณลองจินตาการดูสิว่าถ้าคนนั้นๆเป็นหัวหน้าคุณแล้วคุณต้องทำงานกับเขาคุณจะรู้สึกยังไง คุณต้องจินตนาการออกแน่ถึงความรู้สึกของตัวผมในตอนนี้ ถ้าคุณไม่ได้เป็นคนประเภทนี้เสียเอง
มาแลกเปลี่ยนความรู้สึกกันว่าทุกวันนที่ทำงานแล้วรู้สึกอยากลาออกจริงๆแล้ว เพราะงานหรือเพราะคน มาฟังเรื่องของผมกันครับ :)
หลายๆคนมีความฝันและมีบางอย่างที่อยากจะทำให้สำเร็จ อย่างเช่นตัวผมเองที่เริ่มต้นชีวิตวัยทำงานในสังคมของราชการตั้งแต่อายุ 24 ปี ในช่วงอายุนี้บางท่านอาจจจะกำลังศึกษาต่อ บางท่านได้ทำความต้องการของตนเองสำเร็จไปแล้ว เช่นเดียวกันกับตัวผมเองที่ได้ดิ้นรนสอบเข้ามาทำงานในสายงานราชการด้วยความตั้งใจเพียงเพราะแค่ต้องการสิทธิประโยชน์จากการเป็นข้าราชการ อาจจะฟังดูเหมือนเห็นแก่ตัวสำหรับเหตุผลที่เข้ามาเป็นราชการ แต่ในความเป็นจริงแล้วหลายๆคนที่ผมรู้จักต่างก็มีเหตุผลในทำนองเดียวกันที่สอบเข้ามาสายงานนี้ ตัวผมเองตั้งใจทำงานฝึกฝนหาความรู้จากการทำงานเพื่อให้สามารถทำงานได้อย่างราบรื่น ไหนจะระเบียบและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องที่ต้องศึกษา ผ่านระยะเวลาของการศึกษามาจนถึงการทำงานจริง ทำให้ได้รู้ว่าความพยายามไม่ได้ส่งผลดีอะไรมากมายต่อการทำงาน และนั้นคือจุดเริ่มต้นของการดำดิ่งลงสู่ความกระอักกระอ่วนในการทำงานแต่ละวัน
Chapter 2 ค่าของคนอยู่ที่คนของใคร?
ปฏิเสธไม่ได้ว่าในสังคมของการทำงานสายนี้หรือไม่ว่าสายงานไหนเรามักจะได้ยินคำพูดว่า“เด็กใคร”อยู่เสมอ ในบางที่จะเรียกว่า“ลูกรัก”บุคลเหล่านี้ผมขอให้คำนิยามว่าเป็นผู้มีสิทธิพิเศษในการทำงาน บางคนมีอำนาจมากว่าข้าราชการบางคนที่สอบเข้ามาด้วยซ้ำไปเพียงเพราะเขาเป็น “ลูกรัก” หรือ “เด็กใคร” งานที่ได้รับมอบหมายหรือการประเมินใดๆ มักจะได้ง่ายจนดูน่าเกลียดด้วยซ้ำ บุคลประเภทนี้ผมเชื่อมั่นมากว่ามีทุกหน่วยงานและต้องมีอยู่ในสำนักงานของคุณอย่างน้อย 1-2 คน แน่นอน
ประเภทถัดไปคือคนประจบประแจง บุคลเหล่านี้จะเป็นบุคลที่ส่วนตัวผมเองจะหลีกหนีและถอยห่างให้มากที่สุดเพราะบุคคลเหล่านี้ ไม่เลือก เพศ,อายุ,หน้าตา,ประสบการณ์ ที่เขาสนใจจะมีเพียงแต่ตัวเขาเองเท่านั้น บางคนถึงขั้นยอมเป็นคนขับรถยอมเป็นเพื่อนเที่ยวให้กับคนระดับสูงกว่า เพื่อที่จะให้คนเป็นนายรัก คุณลองจินตาการดูสิว่าถ้าคนนั้นๆเป็นหัวหน้าคุณแล้วคุณต้องทำงานกับเขาคุณจะรู้สึกยังไง คุณต้องจินตนาการออกแน่ถึงความรู้สึกของตัวผมในตอนนี้ ถ้าคุณไม่ได้เป็นคนประเภทนี้เสียเอง