คือตอนนี้ผมอายุ 17 เวลาไปโรงเรียนขับรถไปเอง แม่ให้ตังไปรร แต่ทุกอาทิตย์แม่จะให้ได้1–2วันต่ออาทิตผมเลยต้องเรียนด้วยทำงานด้วย อยากได้อะไรไม่เคยขอตังค์ที่บ้านซื้อเลยครับ เลิกเรียนเสร็จทำงาน เสร็จทำงานเราก็ต้องอ่านหนังสือเตรียมเข้ามหาลัยอีก พ่อใหม่กับแม่ก็ชอบนั่งกินกับเพื่อนเสียงดังจนไม่มีสมาธิอ่านหนังสือ พอกับบ้านมาพ่อใหม่กับแม่ก็ทะเลาะกันบ่อยมากๆ ส่วนตัวค่อนข้างไม่โอเึกับการทะเลาะในครอบครัว เพราะตอนเด็ก พ่อผมทะเลาะกับแม่จนเอาปื* จ่อแม่ครับแค่ผมเข่ไปเอาไม้แขวนเสื้อตีพ่อ มาตอนนี้พ่อใหม่กับแม่ ก็ทะเลาะกันบ่อย ไม่ว่าจะเรื่องทำงานเรื่องเล็กน้อยแต่ทุกรอบผมจะเป็นคนเข้าไปหยุดสถานการณ์ตลอด ชอบตะโดนลั่นบ้าน จนมาเมื่อล่าสุด ทะเลาะเรื่องงานด่ากันอีอยู่หน้าห้องผม ผมเลยออกไปพูดว่าเค้าบอกอะไรกันอีกแล้วไม่ทะเลาะกันบ่อยจังทะเลาะกันแต่ละเรื่อง ปัญหามันเยอะขนาดนั้นเลยหรอแยกกันอยู่เลยไหมแล้วทีนี้พอผมพูดออกไป แม่หันมาบอกผมว่าไม่ต้องยุ่งไม่ใช่เรื่องของผม ผมก็เลยบอกว่าจะไม่ใช่เรื่องของผมยังไงเป็นเรื่องครอบครัว ผมก็พูดด้วยน้ำเสียงที่โตนิดนึงครับแบบให้มันดูจริงจังมาก แล้วแม่ก็หันมาว่าใส่ผมแทนว่าสรุปจะเป็นลูกหรือจะเป็นพ่อทำไมพูดแบบนี้ใส่แม่ได้ยังไง ผมก็เลยถามว่าแล้วที่ผมออกมาพูดอย่างงี้มันเพราะอะไรผมก็เลยคิดในใจว่าที่ผมออกมาพูดอย่างงี้เพราะว่าผมอ่ะไม่โอเคกับการที่เขาทะเลาะกันแบบนี้บ่อยบ่อยกับทุกวันเพราะผมไม่ชอบเรื่องแบบนี้เลย พอผมถามออกไปแม่ก็ก็จะตอบมาเหมือนกันทุกรอบว่า แล้วไง แล้ว แบบนี้ครับ แล้วพอผมบอกว่าแล้วทำไมแล้วพอผมบอกว่าแล้วทำไมแม่ตอบแต่แล้วแล้วไง
แม่ก็จะบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติพูดคุยกันนิดนิดนิดหน่อยหน่อยแล้วผมเข้ามาร้องไห้ในห้องแม่ก็ตามเข้ามาพูดบอกว่าทำไมถึงทำแบบนี้สรุปผมจะเป็นลูกหรือเป็นแม่ทำไมถึงปีกกล้าขาแข็งขนาดนี้ ผมก็เลยบอกว่าที่ผมพูดออกไป คืออยากให้เลิกทะเลาะกันไม่เข้าใจว่าทะเลาะอะไรกันนักหนาแม่ก็บอกว่าเดี๋ยวคุยกันปกติมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วถ้าสำหรับผม คืออยากให้เลิกทะเลาะกันบอกว่าว่าทะเลาะอะไรกันนักหนาแม่ก็บอกว่าเค้าคุยกัน ปกติมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วถ้าสำหรับผมมันไม่ใช่เลย เเม่บอกว่าทำไมผมเอาแต่ใจตัวเองจัง ทำทำไมผมเปลี่ยนไปขนาดนี้ ผมอยากรู้ว่าผมเป็นเด็กที่ไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอครับ ทุกวันนี้เหนื่อยมากๆ แต่ก็เข้าใจว่าแม่ทำงานแต่ก็เข้าใจว่าแม่ทำงานเหนื่อยเหมือนกัน ถ้าผมแค่ไม่โอเคกับการที่เค้าทะเลาะกันทุกวันตอนนี้ก็เลยกลายเป็นว่าเเม่บอกว่าผม เป็นเด็กที่ไม่
เคารพแม่ ไม่รักแม่แบบแต่ก่อน 🙁😭
เราผิดมากมั้ย
แม่ก็จะบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติพูดคุยกันนิดนิดนิดหน่อยหน่อยแล้วผมเข้ามาร้องไห้ในห้องแม่ก็ตามเข้ามาพูดบอกว่าทำไมถึงทำแบบนี้สรุปผมจะเป็นลูกหรือเป็นแม่ทำไมถึงปีกกล้าขาแข็งขนาดนี้ ผมก็เลยบอกว่าที่ผมพูดออกไป คืออยากให้เลิกทะเลาะกันไม่เข้าใจว่าทะเลาะอะไรกันนักหนาแม่ก็บอกว่าเดี๋ยวคุยกันปกติมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วถ้าสำหรับผม คืออยากให้เลิกทะเลาะกันบอกว่าว่าทะเลาะอะไรกันนักหนาแม่ก็บอกว่าเค้าคุยกัน ปกติมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วถ้าสำหรับผมมันไม่ใช่เลย เเม่บอกว่าทำไมผมเอาแต่ใจตัวเองจัง ทำทำไมผมเปลี่ยนไปขนาดนี้ ผมอยากรู้ว่าผมเป็นเด็กที่ไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอครับ ทุกวันนี้เหนื่อยมากๆ แต่ก็เข้าใจว่าแม่ทำงานแต่ก็เข้าใจว่าแม่ทำงานเหนื่อยเหมือนกัน ถ้าผมแค่ไม่โอเคกับการที่เค้าทะเลาะกันทุกวันตอนนี้ก็เลยกลายเป็นว่าเเม่บอกว่าผม เป็นเด็กที่ไม่
เคารพแม่ ไม่รักแม่แบบแต่ก่อน 🙁😭