ขอชื่นชมความกล้าหาญของ คุณรุ้ง ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล วีรสตรีของฝ่ายประชาธิปไตย (หงส์เหนือมังกร)

ดิฉันเห็นรูปนี้ของคุณรุ้ง ปนัสยา แล้ว ก็อดรู้สึกไม่ได้จริงๆ



ที่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีหัวใจเป็นนักประชาธิปไตย อย่างแรงกล้า
มีความปรารถนา ที่จะเห็นประเทศไทย เดินทางไปตามครรลองของความถูกต้อง อยากเห็นประเทศไทยเจริญ เหมือนประเทศอื่นๆ
 
เธอยอมเอาตัวเข้าแลก เอาชีวิตเข้าเสี่ยง ยอมกระทำในสิ่งที่ คนไทยอีกเป็นล้านๆคน ไม่กล้าทำ
เธอเป็นคนดันเพดาน จนทะลุเพดาน ดิฉันจำเหตุการณ์ ในวันนั้นแม่นยำ ที่เธอใส่ชุดแดง พูดที่สนามหลวง
 
เป็นการพูดถึง ผู้มีอำนาจไทยกลุ่มหนึ่ง สมัยรัฐบาลประยุทธ์
อย่างตรงไปตรงมา ไม่มีคำหยาบ คำอาฆาตแม้นแต่น้อย

น้ำเสียง ถึงแม้นจะประหม่านิดๆ แต่ก็ทรงพลัง และแฝงไปด้วย ความหวังดีต่อประเทศชาติจริงๆ
 
แต่จุดจบของเธอก็คือ ถูกเครือข่ายผู้มีอำนาจรัฐไทย ไล่ล่าจนเธออยู่เมืองไทยไม่ได้
 
ขั้นตอนการลี้ภัยไปต่างแดน จึงเกิดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้
ในเมื่อบ้านเกิดเมืองนอน เป็นสถานที่โหดร้ายสำหรับเธอ

และผู้มีอำนาจ ก็จงเกลียดจงชังเธอ ใช้กลไกลทุกอย่าง ขับไล่เธอออกนอกประเทศ (ทางอ้อม)
ประเทศแคนาดา ก็คือคำตอบที่ลงตัวที่สุดสำหรับคุณรุ้ง

หมายเหตุ ถึงแม้นจะมีรอยยิ้ม บนใบหน้าของคุณรุ้ง
แต่บนรอยยิ้มนั้น เธอก็ซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้ โดยที่เธอไม่สามารถปิดบัง สายตาดิฉันไปได้หรอกค่ะ
ความเจ็บปวด ที่ถูกคนชาติเดียวกันทำกันเอง เพราะความบ้าอำนาจ
มันเจ็บปวดยิ่งกว่า ถูกต่างชาติทำอีกค่ะ