แบบเหงาอ่ะ อยากเล่นกับเด็ก 555555555
ลูกหลานไม่มีให้เล่นแล้ว
ไม่ใช่ทำหน้าที่พี่เลี้ยงเด็กนะ เป็นที่ปรึกษา พูดคุย สำคัญสุดสอนให้รู้จักไม่โดนมิจจี้ทั้งหลายหลอกได้
( ถ้าเด็กเชื่อฟังและใช้สติตามที่สอนได้ด้วยนะ ถ้าดื้อและหัวอ่อนไม่ฟังคำเตือนก็ช่วยไม่ได้ )
เล่าอดีต เล่าเรื่องนั้น เรื่องนี้ ฟังเด็กๆ เล่าเรื่องเรียน เล่านั่นนี่ที่อยากคุย
สอนงานบ้าน ความรับผิดชอบ บลา ๆ
คุยกับเด็กๆ ที่พ่อแม่ไม่มีเวลาคุย
บางคนอ่านแล้วก็จะคิดว่า ใครจะจ้าง
ทุกวันนี้ก็มีประกาศจ้างพี่เลี้ยง มาดูแลลูกๆ แต่พี่เลี้ยงก็เป็นแค่พี่เลี้ยง ช่วยงานแทนแม่
แต่ไม่ได้คุยกับเด็กๆ แบบเกินหน้าที่
นอกนั้นพ่อแม่ก็ส่งเรียนกับวิชาการต่างๆ ตามสถานที่เรียนต่างๆ
ลูกๆ กลับบ้านมา ก็ไปทำหน้าที่ตัวเอง พ่อแม่ก็ไปทำงานตัวเอง ทำงานบ้านหรือพักผ่อนตัวเอง
เหลือแต่บ้านที่แม่พ่อทำเองทุกหน้าที่แสนเหนื่อย ถ้าไม่มีแม่บ้านนะ
สมัยเด็กแม่เลี้ยงเดี่ยว ทำงานเลี้ยงลูกคนเดียว กว่าจะกลับเย็นบ้าง ดึกบ้าง ทำหลายอย่าง ขายประกัน นายหน้าที่ดิน นายหน้าสารพัด
ผ่านหลายอาชีพที่เราเด็กมากๆ ยังไม่เกิดหรือเกิดก็เด็กไม่จำ
เช่น ขายเพชรพลอย นายหน้าพาทหารเรือไปซื้อเพชรพลอย ของกินใช้ตามร้ายต่างๆ ทั่วสัตหีบ
พ่อทำงานกับเรือพานิชย์ ทำให้ได้งานเงินพิเศษจากคนบนเรือ
ทำให้แม่มีบัตรพกปืน
แม่ทำหลายอย่าง ดังนั้น แม่จะเล่าสารพัดเรื่องให้ฟังเยอะแยะแต่เล็กจำความได้ยันแม่เสียชีวิตกันเลยทีเดียว
ฟังซ้ำแบบ ต้องไปคอยกดปุ่มตามตัวแม่ เพื่อบอกว่า ฟังแล้ว เล่าซ้ำ หยุดเครื่อง ถอดปลั๊ก เอาถ่านออก
ทำไมเครื่องยังเล่าไม่หยุดเนี่ย 555555
เล่าต้องคอยเลี้ยงน้องชายด้วย น้องชายก็ชอบเล่านั่นเล่านี่เหมือนกัน เวลากลับจากเรียน บางวันก็เล่าแบบไม่ได้สนใจเลย
ว่าพี่สาวนั่งทำการบ้านอยู่ หาปุ่มปิดไม่เจอเหมือนแม่เลย
และการลดการฟังน้องชายลง ทำให้น้องชายก็เริ่มไม่เล่าให้ฟังเท่าไร
ถ้าเด็กและเยาวชนไม่มีพ่อแม่ให้คุย ก็จะไปคุยกับเพื่อนๆ ที่ไม่รู้ หรือเพื่อนที่เกเร
หรือคนนอกที่ทำเป็นคนดีรับฟัง แต่หวังประโยชน์แทน
จริงๆ อยากทำกลุ่มเฟสฟรีคุยกับเด็กๆ ด้วยนะ แต่คิดว่าทำไปไม่เจอเด็กเข้ากลุ่มก็ไม่มีประโยชน์
ทุกวันนี้อ่านตามกลุ่มเฟสต่างๆ คนโดนหลอกสารพัดนั่นนี่ แล้วแบบใครเตือนเม้นท์บอกก็ไม่ฟัง
ประสบการณ์เตือนเพื่อนในเนตนี่ หรือเพื่อนชีวิตจริง ก็ไม่ฟังกันซะส่วนใหญ่นะ 555555
แล้วเหมือนทำนายอนาคต เตือนไม่ฟังก็เรียบร้อย โดนหลอกทั้งนั้น
มอปลายนี่ก็เคยเตือนเพื่อนสนิทเรื่องรัก อย่าทำพฤติกรรมนี้ๆๆ นะ ผู้ชายจะไม่พอใจจะว่าได้ เตือนจนเพื่อนเกลียด
ย้ายโต๊ะไปนั่งกับเพื่อนที่สนับสนุนแทน 5555
สุดท้ายผู้ชายทนพฤติกรรมไม่ได้ อยู่คนละห้อง วันหนึ่งพักกลางวันเดินเข้าห้องเรามา ฝากด่าเพื่อนเราเลย
บทเรียนสำหรับเราคือ อย่าไปเตือน ปล่อยให้เจอไป เพราะเพื่อนเกลียดเลิกคุยด้วย เพื่อนให้เรียนรู้เอง
บอกหนเดียวไม่ฟังต้องปล่อย
สมัยเล่นพันทิพย์ใหม่ๆ ก็ได้เพื่อนหลากอายุ เล็กสุดน่าจะอายุ 14 - 16 ปี น้องจะนิยมโทรมาปรึกษาจนเข้า ปี1- ปี 2 ก็หายไป
เพราะเล่าให้พ่อแม่ฟังไม่ได้
ทำอาชีพเสริม เช่าป้าไปสอนลูกหลานไรงี๊ แทนพ่อแม่ที่ไม่ว่าง อาทิตย์ละวันดีไหม 5555
ลูกหลานไม่มีให้เล่นแล้ว
ไม่ใช่ทำหน้าที่พี่เลี้ยงเด็กนะ เป็นที่ปรึกษา พูดคุย สำคัญสุดสอนให้รู้จักไม่โดนมิจจี้ทั้งหลายหลอกได้
( ถ้าเด็กเชื่อฟังและใช้สติตามที่สอนได้ด้วยนะ ถ้าดื้อและหัวอ่อนไม่ฟังคำเตือนก็ช่วยไม่ได้ )
เล่าอดีต เล่าเรื่องนั้น เรื่องนี้ ฟังเด็กๆ เล่าเรื่องเรียน เล่านั่นนี่ที่อยากคุย
สอนงานบ้าน ความรับผิดชอบ บลา ๆ
คุยกับเด็กๆ ที่พ่อแม่ไม่มีเวลาคุย
บางคนอ่านแล้วก็จะคิดว่า ใครจะจ้าง
ทุกวันนี้ก็มีประกาศจ้างพี่เลี้ยง มาดูแลลูกๆ แต่พี่เลี้ยงก็เป็นแค่พี่เลี้ยง ช่วยงานแทนแม่
แต่ไม่ได้คุยกับเด็กๆ แบบเกินหน้าที่
นอกนั้นพ่อแม่ก็ส่งเรียนกับวิชาการต่างๆ ตามสถานที่เรียนต่างๆ
ลูกๆ กลับบ้านมา ก็ไปทำหน้าที่ตัวเอง พ่อแม่ก็ไปทำงานตัวเอง ทำงานบ้านหรือพักผ่อนตัวเอง
เหลือแต่บ้านที่แม่พ่อทำเองทุกหน้าที่แสนเหนื่อย ถ้าไม่มีแม่บ้านนะ
สมัยเด็กแม่เลี้ยงเดี่ยว ทำงานเลี้ยงลูกคนเดียว กว่าจะกลับเย็นบ้าง ดึกบ้าง ทำหลายอย่าง ขายประกัน นายหน้าที่ดิน นายหน้าสารพัด
ผ่านหลายอาชีพที่เราเด็กมากๆ ยังไม่เกิดหรือเกิดก็เด็กไม่จำ
เช่น ขายเพชรพลอย นายหน้าพาทหารเรือไปซื้อเพชรพลอย ของกินใช้ตามร้ายต่างๆ ทั่วสัตหีบ
พ่อทำงานกับเรือพานิชย์ ทำให้ได้งานเงินพิเศษจากคนบนเรือ
ทำให้แม่มีบัตรพกปืน
แม่ทำหลายอย่าง ดังนั้น แม่จะเล่าสารพัดเรื่องให้ฟังเยอะแยะแต่เล็กจำความได้ยันแม่เสียชีวิตกันเลยทีเดียว
ฟังซ้ำแบบ ต้องไปคอยกดปุ่มตามตัวแม่ เพื่อบอกว่า ฟังแล้ว เล่าซ้ำ หยุดเครื่อง ถอดปลั๊ก เอาถ่านออก
ทำไมเครื่องยังเล่าไม่หยุดเนี่ย 555555
เล่าต้องคอยเลี้ยงน้องชายด้วย น้องชายก็ชอบเล่านั่นเล่านี่เหมือนกัน เวลากลับจากเรียน บางวันก็เล่าแบบไม่ได้สนใจเลย
ว่าพี่สาวนั่งทำการบ้านอยู่ หาปุ่มปิดไม่เจอเหมือนแม่เลย
และการลดการฟังน้องชายลง ทำให้น้องชายก็เริ่มไม่เล่าให้ฟังเท่าไร
ถ้าเด็กและเยาวชนไม่มีพ่อแม่ให้คุย ก็จะไปคุยกับเพื่อนๆ ที่ไม่รู้ หรือเพื่อนที่เกเร
หรือคนนอกที่ทำเป็นคนดีรับฟัง แต่หวังประโยชน์แทน
จริงๆ อยากทำกลุ่มเฟสฟรีคุยกับเด็กๆ ด้วยนะ แต่คิดว่าทำไปไม่เจอเด็กเข้ากลุ่มก็ไม่มีประโยชน์
ทุกวันนี้อ่านตามกลุ่มเฟสต่างๆ คนโดนหลอกสารพัดนั่นนี่ แล้วแบบใครเตือนเม้นท์บอกก็ไม่ฟัง
ประสบการณ์เตือนเพื่อนในเนตนี่ หรือเพื่อนชีวิตจริง ก็ไม่ฟังกันซะส่วนใหญ่นะ 555555
แล้วเหมือนทำนายอนาคต เตือนไม่ฟังก็เรียบร้อย โดนหลอกทั้งนั้น
มอปลายนี่ก็เคยเตือนเพื่อนสนิทเรื่องรัก อย่าทำพฤติกรรมนี้ๆๆ นะ ผู้ชายจะไม่พอใจจะว่าได้ เตือนจนเพื่อนเกลียด
ย้ายโต๊ะไปนั่งกับเพื่อนที่สนับสนุนแทน 5555
สุดท้ายผู้ชายทนพฤติกรรมไม่ได้ อยู่คนละห้อง วันหนึ่งพักกลางวันเดินเข้าห้องเรามา ฝากด่าเพื่อนเราเลย
บทเรียนสำหรับเราคือ อย่าไปเตือน ปล่อยให้เจอไป เพราะเพื่อนเกลียดเลิกคุยด้วย เพื่อนให้เรียนรู้เอง
บอกหนเดียวไม่ฟังต้องปล่อย
สมัยเล่นพันทิพย์ใหม่ๆ ก็ได้เพื่อนหลากอายุ เล็กสุดน่าจะอายุ 14 - 16 ปี น้องจะนิยมโทรมาปรึกษาจนเข้า ปี1- ปี 2 ก็หายไป
เพราะเล่าให้พ่อแม่ฟังไม่ได้