ผมมองเรื่องการไม่อยากมีลูกในอีกมุมหนึ่งนะครับ
ประเทศไทยไม่เคยเป็นประเทศที่มั่งคั่งมากนัก คนรุ่นปู่ทวด ปู่ และพ่อแม่ของเรา ต่างก็เคยผ่านความลำบากและมีทรัพยากรน้อยกว่าคนรุ่นเรา แต่พวกเขายังคงสร้างครอบครัว เลี้ยงดูลูก และส่งต่อโอกาสจนมาถึงเราในวันนี้
เมื่อมาถึงคนรุ่นเรา ซึ่งโดยภาพรวมมีความสะดวกสบายและทางเลือกมากกว่า กลับมีความกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายและมาตรฐานการเลี้ยงดูลูกมากขึ้น เช่น ต้องมีบ้านดี ต้องส่งเรียนดี หรือมอบทุกอย่างที่ดีที่สุดให้ลูก
ผมไม่ได้คิดว่าทุกคนจำเป็นต้องมีลูก และเคารพการเลือกใช้ชีวิตของแต่ละคนครับ เพียงแต่อดคิดไม่ได้ว่า บางครั้งเราอาจไม่ได้กลัว “ความลำบาก” มากเท่ากับกลัวว่าจะให้ลูกได้ไม่ถึงมาตรฐานที่เราตั้งไว้
คนรุ่นก่อนอาจไม่ได้มีพร้อมทุกอย่าง แต่พวกเขามอบสิ่งสำคัญที่สุดให้เรา คือโอกาสได้เกิดมาและสร้างชีวิตของตัวเองครับ
คนชั้นกลางไม่อยากมีลูก กระจอกจัง
ประเทศไทยไม่เคยเป็นประเทศที่มั่งคั่งมากนัก คนรุ่นปู่ทวด ปู่ และพ่อแม่ของเรา ต่างก็เคยผ่านความลำบากและมีทรัพยากรน้อยกว่าคนรุ่นเรา แต่พวกเขายังคงสร้างครอบครัว เลี้ยงดูลูก และส่งต่อโอกาสจนมาถึงเราในวันนี้
เมื่อมาถึงคนรุ่นเรา ซึ่งโดยภาพรวมมีความสะดวกสบายและทางเลือกมากกว่า กลับมีความกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายและมาตรฐานการเลี้ยงดูลูกมากขึ้น เช่น ต้องมีบ้านดี ต้องส่งเรียนดี หรือมอบทุกอย่างที่ดีที่สุดให้ลูก
ผมไม่ได้คิดว่าทุกคนจำเป็นต้องมีลูก และเคารพการเลือกใช้ชีวิตของแต่ละคนครับ เพียงแต่อดคิดไม่ได้ว่า บางครั้งเราอาจไม่ได้กลัว “ความลำบาก” มากเท่ากับกลัวว่าจะให้ลูกได้ไม่ถึงมาตรฐานที่เราตั้งไว้
คนรุ่นก่อนอาจไม่ได้มีพร้อมทุกอย่าง แต่พวกเขามอบสิ่งสำคัญที่สุดให้เรา คือโอกาสได้เกิดมาและสร้างชีวิตของตัวเองครับ