สวัสดีครับ
ผมอายุเลข5x ติดสันดานขี้หงุดหงิด อารมณ์ร้อน แทบทุกครั้งควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้และจะเสียงดังโวยวายใส่คนรอบตัว โดยเฉพาะคนในบ้าน
มีปัญหามาเป็นสิบๆ ปีละ
บุคคลิกเป็นคนดุคิดเล็กคิดน้อย ฑิฐิ เจ้าอารมร์ชอบเอาชนะ
หลายปีมานี้เก็บตัวไม่คบใครและไม่มีใครคบ อยู่บ้านเป็นหลักไม่เที่ยวไม่ดิ่มไม่เสพไม่การพนัน เป็นแบบนี้มาหลายปีแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นซึมเศร้ารึเปล่า แต่ไม่ชอบไปไหนไม่อยากเจอใคร
สถานะโสดแต่มีหน้าที่ต้องดูแลเด็กผู้หญิง11ขวบ 1คน ทำหน้าที่เหมือนผู้ปกครอง สอนหนังสือพากินพาเที่ยวปกติ แต่บางครั้งก็เสียงดังใส่น้อง แต่ไม่เคยลงไม้ลงมือหรือตี
หลายปีก่อนเคยไปพบจิตแพทย์ หมอให้ยามากินแล้วก็ไปพบหมอตามกำหนด หมอถามว่าดีขึ้นไหมก็ตอบไปว่าดีขึ้นแบบไม่ได้รู้สึกว่าดีขึ้นจริงรึเปล่า ส่วนตัวไม่ชอบและไม่เชื่อว่าการกินยาจะได้ผล เลยเลิกไป
ต้องการระบายพูดคุย ในหัวมีหลายเรื่องที่รู้สึกต้องแบกรับอยู่คนเดียว (อาจคิดไปเอง)
และที่ไม่ชอบตัวเองมากๆ คือขี้บ่น เวลาน้องทำผิด ความตั้งใจคือจะสอนด้วยเหตุผล แต่รู้ตัวอีกทีกลายเป็นการบ่นซะงั้นแบบไม่ทันรู้ตัวและก็ควบคุมให้หยุดไม่ได้ เคยบอกน้องให้หลีกหนีให้ปกป้องตัวเองแต่น้อยครั้งมากที่น้องจะปกป้องตัวเองได้ บ่อยครั้งคือน้องจะร้องไห้ สิ่งที่กังวลคือการที่เราสอนด้วยอารมณ์ ขี้บ่นเสียงดัง กลัวเด็กจะมีปม และรับสิ่งไม่ดีจากเราไป (เหมือนสมัยเด็กพ่อชอบบ่นผมแทนที่จะสอนดี มองตัวเองวันนี้เป็นเหมือนพ่อ ทำเหมือนพ่อทำกับเราในสิ่งที่เราเองก็ไม่ชอบ)
คิดว่าตัวเองมีปัญหา อยากปรึกษาหมอหรือเข้ากลุ่มบำบัดในรูปแบบพูดคุย
พอจะแนะนำได้ไหมครับ
......
ขอบคุณครับ
ขี้หงุดหงิด อารมณ์ร้อน ควบคุมอารมณ์ไม่ได้มักเสียงดังโวยวาย
ผมอายุเลข5x ติดสันดานขี้หงุดหงิด อารมณ์ร้อน แทบทุกครั้งควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้และจะเสียงดังโวยวายใส่คนรอบตัว โดยเฉพาะคนในบ้าน
มีปัญหามาเป็นสิบๆ ปีละ
บุคคลิกเป็นคนดุคิดเล็กคิดน้อย ฑิฐิ เจ้าอารมร์ชอบเอาชนะ
หลายปีมานี้เก็บตัวไม่คบใครและไม่มีใครคบ อยู่บ้านเป็นหลักไม่เที่ยวไม่ดิ่มไม่เสพไม่การพนัน เป็นแบบนี้มาหลายปีแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นซึมเศร้ารึเปล่า แต่ไม่ชอบไปไหนไม่อยากเจอใคร
สถานะโสดแต่มีหน้าที่ต้องดูแลเด็กผู้หญิง11ขวบ 1คน ทำหน้าที่เหมือนผู้ปกครอง สอนหนังสือพากินพาเที่ยวปกติ แต่บางครั้งก็เสียงดังใส่น้อง แต่ไม่เคยลงไม้ลงมือหรือตี
หลายปีก่อนเคยไปพบจิตแพทย์ หมอให้ยามากินแล้วก็ไปพบหมอตามกำหนด หมอถามว่าดีขึ้นไหมก็ตอบไปว่าดีขึ้นแบบไม่ได้รู้สึกว่าดีขึ้นจริงรึเปล่า ส่วนตัวไม่ชอบและไม่เชื่อว่าการกินยาจะได้ผล เลยเลิกไป
ต้องการระบายพูดคุย ในหัวมีหลายเรื่องที่รู้สึกต้องแบกรับอยู่คนเดียว (อาจคิดไปเอง)
และที่ไม่ชอบตัวเองมากๆ คือขี้บ่น เวลาน้องทำผิด ความตั้งใจคือจะสอนด้วยเหตุผล แต่รู้ตัวอีกทีกลายเป็นการบ่นซะงั้นแบบไม่ทันรู้ตัวและก็ควบคุมให้หยุดไม่ได้ เคยบอกน้องให้หลีกหนีให้ปกป้องตัวเองแต่น้อยครั้งมากที่น้องจะปกป้องตัวเองได้ บ่อยครั้งคือน้องจะร้องไห้ สิ่งที่กังวลคือการที่เราสอนด้วยอารมณ์ ขี้บ่นเสียงดัง กลัวเด็กจะมีปม และรับสิ่งไม่ดีจากเราไป (เหมือนสมัยเด็กพ่อชอบบ่นผมแทนที่จะสอนดี มองตัวเองวันนี้เป็นเหมือนพ่อ ทำเหมือนพ่อทำกับเราในสิ่งที่เราเองก็ไม่ชอบ)
คิดว่าตัวเองมีปัญหา อยากปรึกษาหมอหรือเข้ากลุ่มบำบัดในรูปแบบพูดคุย
พอจะแนะนำได้ไหมครับ
......
ขอบคุณครับ