แม่ทำให้เราภูมิใจในตัวเองไม่ลงค่ะ

ขอเล่าภาพรวมก่อนนะคะ เราไม่ได้ทำงานประจำมาจะ 3 ปีแล้ว แต่เราไม่ได้อยู่เฉยๆ ค่ะ มีขายของออนไลน์ มีเขียนหนังสือขาย รายได้ก็ถือว่าซื้อของใช้ส่วนตัวได้แบบไม่เดือดร้อนใคร ไม่สร้างหนี้...

แต่แม่ทำให้เรารู้สึกว่า สิ่งที่เราทำมันไม่น่าภูมิใจค่ะ มีคำพูดที่ทำให้เรารู้สึกแย่แต่แม่ไม่เคยรู้ตัว...จนตอนนี้เราเริ่มไม่อยากบอกอะไร ไม่อยากคุยด้วยแล้ว

ตอนนี้เรามาดูแลบ้านให้เพื่อน ในจังหวัดที่เราเคยทำงาน และเคยไปบนวัดหนึ่งในจังหวัดนี้ไว้

แม่โทรมาถามว่าเพื่อนจะมาถึงเมื่อไหร่ กลับวันไหน เราก็บอกวันไปและก็เล่าให้ฟังว่าจะไปแก้บนก่อนกลับ 3 ปีก่อนเคยบนไว้

สิ่งแม่พูดออกมาก็คือ ประสบความสำเร็จแล้วหรอถึงจะไปแก้? ชีวิตดีแล้วหรอ? ขอให้ตัวเอง หรือขอให้เพื่อน แล้วก็ขำ

แต่มันทำให้เรารู้สึกแย่จนต้องรีบวางสาย แล้วเอาเรื่องนี้ออกจากหัวไม่ได้ ต้องมานั่งร้องไห้คนเดียวค่ะ

ซึ่งมันเป็นแบบนี้มาหลายรอบมากๆ จนเราเหนื่อยแล้วค่ะ เรารู้สึกตัวเองไม่มีอะไรให้น่าภูมิใจเลยค่ะตอนนี้