ว่าด้วยเรื่อง“ตีวัวกระทบคราด”
เรามีปัญหากับเพื่อนที่นั่งฝั่งขวาจะแทนตัวเขาว่าไก่แล้วกัน
เรามีปัญหากับไก่เนื่องจากเรากำลังคุยงานกับลูกค้าแต่เขาก็พูดๆๆ ให้คำปรึกษานะในขณะที่เรายังอยู่ในสาย ไม่รู้จะฟังใครก่อนดี เราจำต้องขออนุญาตลูกค้าวางสายไปก่อน บางเรื่องต้องฟังคำยืนยันจากปากหัวหน้า ไก่ก็เคืองว่าทำไมไม่เชื่อเขาและตั้งแต่วันนั้นนางก็ไม่คุยกับเราอีกเลย มีอยู่วันหนึ่งไก่ ส่งงานของเราให้เพื่อนอีกคน ในที่นี้เราจะแทนเพื่อนอีกคนว่าไข่ ไก่ส่งงานให้ไข่เพื่อจะส่งต่อมาให้เราอีกที เราเก็บความความอึดอัดมาตลอดทั้งสัปดาห์กระทั่งได้รู้ว่างานนี้เป็นของไก่
เรา: มันเป็นงานไม่ใช่หรอ
ไข่: ก็งานไง
เรา: ใช่.! ก็งานไง
ไข่: ก็อธิบายสิจะได้เข้าใจ ที่ว่า งานไงๆหนะมันหมายถึงอะไร
เรา: มันเป็นงานไง ! แล้วทำไมไม่ส่งมาให้เลย นี่ก็ไม่ได้ทะเลาะกันด้วยซ้ำ ฆ่าคนตายรึก็ไม่ ทำไมต้องขนาดนี้
ไข่: .........
และหลังจากนั้น ไม่ว่าจะไก่หรือไข่ที่นั่งอยู่ทั้งซ้ายและขวาเรา ก็ไม่คุยกับเราอีกเลย
กับไก่หนะไม่อะไรอยู่แล้วนางจะเคืองเรื่องอะไรก็ตามแต่ เราแคร์แค่ไข่ ที่เราดันไปใส่อารมณ์ กับนาง แทนที่จะหันไปพูดกับเจ้าตัวเลยนั่นก็คือไก่ที่เป็นประเด็นกัน เรื่องมันแย่อยู่แล้วยิ่งทำให้แย่ไปกว่าเดิมอีก สถานการณ์ปัจจุบันเหมือนโดนแบนไม่ผิดเพี้ยน แม้ไข่จะไม่ค่อยชอบไก่ แต่ในตอนนี้ทั้งคู่เข้าขากันดีมากๆ เราอยากปรับความเข้าใจกับไข่ ทั้งที่หลังจากเหตุการณ์นั้น ขอโทษไข่ไปแล้ว แต่ก็ไม่ทำให้ความสัมพันธ์กลับมาเหมือนเดิม ตอนนี้อยากจะลาออกจากงานมากๆ มันอึดอัด เวลาพักเบรกทุกคนคุยกันสนุกสนาน ถ้ามีเราร่วมวงสนทนาด้วย เหมือนมันจะทำให้กล่อยลงไปเลย ทั้งที่มีอะไรก็เก็บมาตลอดแท้ๆ ทำไมครั้งนี้ถึงได้ยอมที่จะไม่เก็บ กลับปล่อยความรู้สึกชั่ววูบออกไปแบบนั้น เราตามควรทำยังไงดีคะ หรือควรจะ....ทำใจ😥
มีปัญหากับเพื่อนร่วมงานทำยังไงดี
เรามีปัญหากับเพื่อนที่นั่งฝั่งขวาจะแทนตัวเขาว่าไก่แล้วกัน
เรามีปัญหากับไก่เนื่องจากเรากำลังคุยงานกับลูกค้าแต่เขาก็พูดๆๆ ให้คำปรึกษานะในขณะที่เรายังอยู่ในสาย ไม่รู้จะฟังใครก่อนดี เราจำต้องขออนุญาตลูกค้าวางสายไปก่อน บางเรื่องต้องฟังคำยืนยันจากปากหัวหน้า ไก่ก็เคืองว่าทำไมไม่เชื่อเขาและตั้งแต่วันนั้นนางก็ไม่คุยกับเราอีกเลย มีอยู่วันหนึ่งไก่ ส่งงานของเราให้เพื่อนอีกคน ในที่นี้เราจะแทนเพื่อนอีกคนว่าไข่ ไก่ส่งงานให้ไข่เพื่อจะส่งต่อมาให้เราอีกที เราเก็บความความอึดอัดมาตลอดทั้งสัปดาห์กระทั่งได้รู้ว่างานนี้เป็นของไก่
เรา: มันเป็นงานไม่ใช่หรอ
ไข่: ก็งานไง
เรา: ใช่.! ก็งานไง
ไข่: ก็อธิบายสิจะได้เข้าใจ ที่ว่า งานไงๆหนะมันหมายถึงอะไร
เรา: มันเป็นงานไง ! แล้วทำไมไม่ส่งมาให้เลย นี่ก็ไม่ได้ทะเลาะกันด้วยซ้ำ ฆ่าคนตายรึก็ไม่ ทำไมต้องขนาดนี้
ไข่: .........
และหลังจากนั้น ไม่ว่าจะไก่หรือไข่ที่นั่งอยู่ทั้งซ้ายและขวาเรา ก็ไม่คุยกับเราอีกเลย
กับไก่หนะไม่อะไรอยู่แล้วนางจะเคืองเรื่องอะไรก็ตามแต่ เราแคร์แค่ไข่ ที่เราดันไปใส่อารมณ์ กับนาง แทนที่จะหันไปพูดกับเจ้าตัวเลยนั่นก็คือไก่ที่เป็นประเด็นกัน เรื่องมันแย่อยู่แล้วยิ่งทำให้แย่ไปกว่าเดิมอีก สถานการณ์ปัจจุบันเหมือนโดนแบนไม่ผิดเพี้ยน แม้ไข่จะไม่ค่อยชอบไก่ แต่ในตอนนี้ทั้งคู่เข้าขากันดีมากๆ เราอยากปรับความเข้าใจกับไข่ ทั้งที่หลังจากเหตุการณ์นั้น ขอโทษไข่ไปแล้ว แต่ก็ไม่ทำให้ความสัมพันธ์กลับมาเหมือนเดิม ตอนนี้อยากจะลาออกจากงานมากๆ มันอึดอัด เวลาพักเบรกทุกคนคุยกันสนุกสนาน ถ้ามีเราร่วมวงสนทนาด้วย เหมือนมันจะทำให้กล่อยลงไปเลย ทั้งที่มีอะไรก็เก็บมาตลอดแท้ๆ ทำไมครั้งนี้ถึงได้ยอมที่จะไม่เก็บ กลับปล่อยความรู้สึกชั่ววูบออกไปแบบนั้น เราตามควรทำยังไงดีคะ หรือควรจะ....ทำใจ😥