ชวนแฟน ๆ Oasis มาแชร์ความรู้สึกหลังได้ดู Don't Look Back in Anger

สวัสดีค่ะ เราห่างหายไปจากพันทิปนานมากแล้ว หลังจากได้ดูหนังเรื่องนี้ก็รู้สึกว่าไม่ได้มีเพื่อนให้พูดคุยในสิ่งที่เราชื่นชอบเท่าไหร่ เลยอยากชวนแฟน ๆ Oasis มาแบ่งปันความรู้สึกหลังจากได้ดูหนังกันค่ะ

ขอเกริ่นก่อนว่า ส่วนตัวได้มีโอกาสฟังเพลงมาตั้งแต่สมัยมัธยม รู้จักวงนี้โดยความบังเอิญจากซีรีส์เรื่อง My Mad Fat Diary หลังจากนั้นก็เลยเริ่มทำความรู้จักและตามฟังเพลงวงนี้มาเรื่อย ๆ สิ่งหนึ่งที่ชื่นชอบมาก ๆ คือความรู้สึกที่ Oasis สนับสนุนให้ชาวเรา ๆ เป็นตัวของตัวเอง ไม่ว่าโลกมันจะหล่อหลอมให้เราเป็นแบบไหน หรือในขณะที่เราไม่รู้ว่าตัวเองหลงทางหรือยืนอยู่จุดไหนในชีวิต พอได้ฟัง Oasis แล้วมันเหมือนมีความรู้สึกว่า “เออ มันไม่เป็นไรว่ะ” เหมือนเราได้มีที่ให้พักพิงทางใจอยู่ที่หนึ่ง

ยอมรับเลยว่าหนังเรื่องนี้มีคุณค่าทางใจสำหรับเรามากค่ะ ปัจจุบันก็ยังฟังเพลงของวงอยู่เรื่อย ๆ แต่พอกลับมาได้ดูหนังเรื่องนี้ มันยิ่งตอกย้ำความรู้สึกว่าเรายังเป็นแฟนของวงนี้จริง ๆ และเพลงของพวกเขายังมีความหมายกับเราอยู่มาก

เลยอยากฟังเรื่องราวของแฟน ๆ คนอื่นบ้างค่ะ
ทุกคนรู้จัก Oasis กันได้ยังไงคะ และหลังจากดูหนังแล้วรู้สึกยังไงกันบ้าง มีเพลงไหนที่กลับไปเปิดฟังอีกครั้ง หรือมีช่วงไหนในหนังที่ทำให้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษไหมคะ มาแชร์กันนะคะ 🎸

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่