พ่อแม่บ่นให้รู้จักประหยัดและอย่าทิ้งของกินของใช้แบบไม่เสียดายตังค์ ทำไมรู้สึกดีกว่าที่ไม่มีเสียงพ่อแม่บ่นอีกต่อไป?

ไปเยี่ยมพ่อแม่ที่บ้านซื้อของกินของใช้ ติดไม้ติดมือไปแทนความคิดถึงต่อพ่อแม่
เวลาทานอาหารพร้อมกันอาหารที่เหลือน้อยจะเททิ้ง ด้วยไม่อยากให้พ่อแม่ทาน
ของเหลือจากลูก จขกท.ก็จะโดนพ่อแม่บ่นว่าเสมอว่าอาหารยังกินได้จะทิ้งทำไม
จขกท.จะฟังเฉยๆไม่โต้แย้งอะไรแต่มือก็จะทิ้งอาหารที่เหลือน้อยต่อไป โดยมีเสียงพ่อแม่บ่นประกอบการทิ้งอาหาร
จขกท.รู้พ่อแม่บ่นด้วยความเป็นห่วงและเมตตาต่อลูก แต่จขกท.แค่อยากให้พ่อแม่ได้ทานแต่ของดีๆใหม่และสด
เสียงพ่อแม่บ่นลูกๆหลายคนไม่ชอบ แต่จขกท.กลับชอบเพราะรู้ว่าพ่อแม่ยังห่วง
เราอยู่ ถ้าพ่อแม่ไม่ห่วงเราแกจะบ่นทำไม
สักวันถ้าไม่มีเสียงจากคนในครอบครัว ไม่ว่าจากพ่อแม่หรือลูกคงเป็นวันที่เงียบเหงาในชีวิตที่จะไม่สามารจะได้ยินใครได้อีกต่อไป ถึงแม้นว่าเราแค่อยากได้ยินเสียงพูดคุยหรือบ่นเพียงสักนิดเดียวก็ตาม