ประวัติวัดพุทไธศวรรย์

ตามที่ทุกคนเห็นข่าว มาฟังประวัติวัดกันครับ


เมื่อ พ.ศ. 1893 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ทรงอพยพผู้คนหนีโรคระบาดมาตั้งพลับพลาประทับชั่วคราว ณ ตำบลเวียงเหล็ก ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งใต้ ครั้นเมื่อพระองค์ทรงข้ามฝั่งไปสถาปนากรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีสำเร็จแล้ว 3 ปี (พ.ศ. 1896) จึงโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนบริเวณที่ประทับเดิมนี้สร้างเป็นพระอารามหลวงอันยิ่งใหญ่ นามว่า วัดพุทไธศวรรย์ เพื่อเป็นพระราชอนุสรณ์แห่งการตั้งรากฐานของแผ่นดินตลอด 417 ปีของกรุงศรีอยุธยา วัดแห่งนี้เป็นพระอารามหลวงระดับสูง และมีฐานะเป็น สำนักดาบพุทไธศวรรย์ ตักศิลาสำคัญในการฝึกวิชาชัยสงคราม อาวุธ และกระบี่กระบองให้แก่เชื้อพระวงศ์และแม่ทัพนายกอง ทั้งยังเป็นสถานที่จำพรรษาของพระเกจิอาจารย์ชั้นผู้ใหญ่ เช่น สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ซึ่งเป็นพระอาจารย์ที่ปรึกษาในราชสำนัก นอกจากนี้ด้วยทำเลที่ตั้งอยู่นอกเกาะเมืองฝั่งใต้ ในยามสงครามคราวเสียกรุงครั้งที่ 1 กองทัพพม่าจึงเคยเข้ามายึดพื้นที่วัดแห่งนี้ตั้งเป็นค่ายหลวงเพื่อล้อมกรุงศรีอยุธยาจนกระทั่งถึงคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2310 แม้วัดวาอารามทั่วราชธานีจะถูกเผาทำลายจนย่อยยับ แต่วัดพุทไธศวรรย์กลับ แคล้วคลาดรอดพ้นจากกองเพลิงของข้าศึก มาได้อย่างปาฏิหาริย์ ส่งผลให้พระปรางค์ประธานศิลปะขอมอยุธยาตอนต้น พระพุทธรูปในระเบียงคด และตำหนักโบราณ ยังคงสภาพสมบูรณ์เป็นมรดกตกทอดมาถึงปัจจุบัน