สามสี่ปีที่แล้ว เคยไปสัญจรธรรม ที่วัดแห่งหนึ่งทางอีสานตอนบน

วัดดูดีเงียบสงบ มีพระอยู่ยี่สิบ แม่ชีห้า เณรสอง
ตอนเช้าพลพรรคของเรารวมห้าสิบคนบนรถบัส
ก็ซื้อของในตลาดไปถวายเป็นมื้อเช้า ใส่บาตรไม่ทัน
เลยซื้อแล้วใส่ถาดประเคนถวายพระที่นั่งรวมหมู่กัน

ป้าสองคนซื้อของดีของอร่อยของแพงของหรู
ปรากฎว่า พระท่านไม่แตะเลย
ส่วนผมซื้อ นมเปร้ยวไปหนึ่งโหล
หมดครับ ของหมดก่อนถึงแม่ชี
ส่วนของดี ไก่เค ขนมหวานเจ้าดัง
พระไม่แตะ ชีเมิน แต่เณรยิ้ม กวาดแทบหมดถาด

เรื่องนี้ไม่มีอะไรแนะนำ อยากถวานอะไรก็จัดไป
บุญได้ตั้งแต่คิดจะทำแล้ว และบุญสำเร็จเมื่อใจเป็นสุข
มีเรื่องเล่าน่าปลื้มใจของตัวเอง
ไปถวายสังฆทานถังเหลืองที่วัดห่างไกล
แน่นอน แทบทุกคนหิ้วถึงหลือสำเร็จรูป 199 299 399
ส่วนผม นำใบมีดโกนขนนกจากเยอมัน ท่านเจ้าอาวาสยิ้มบอก อันนี้ดีใช้ได้จริง
และผมซื้อรางปลั๊กไฟห้ารู มี มอก. ไปถวายสองอัน
พระรูปหนึ่งยิ้มกว้างบอกว่า ที่กุฎิของเก่ามาก ได้เปลี่ยนแล้ว สาธุนะโยมมมมม

เอวัง........







ของที่คุณป้านำมาถวาย น้องเณรชอบมากกกกกกกกกกกกก