ศาสนาไม่ได้เสื่อม คนต่างหากที่เสื่อม

ศาสนาไม่ได้เสื่อม... คนต่างหากที่เสื่อม (มุมมองจากภาพสะท้อนสังคมยุคปัจจุบัน)
ในยุคที่ข่าวสารวงการผ้าเหลืองมีให้เห็นรายวัน ตั้งแต่ข่าวพระรูปดังเสพเมถุนคาจอกับสีกา, ข่าวอดีตเจ้าอาวาสยักยอกเงินวัดนับสิบๆ ล้าน, ไปจนถึงภาพพระสงฆ์ขับรถหรูไม่สำรวม หลายคนมักอุทานว่า "ศาสนาเสื่อมลงแล้ว"
แต่หากมองลึกลงไปให้ดี... ตัวศาสนา พุทธวจนะ และพระไตรปิฎก ไม่เคยเปลี่ยนและไม่เคยเสื่อมสลาย
สัจธรรมความจริงยังคงเดิม: กฎของธรรมชาติเรื่องความ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ความเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ยังคงทำงานอย่างเที่ยงตรงเสมอ ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
หลักธรรมถูกมองเป็นเรื่องไกลตัว: มนุษย์เราในปัจจุบันกลับเสพความมอมเมาและวิ่งไล่ตามสิ่งลวงตามากกว่าเดิม มองธรรมะเป็นเรื่องของคนแก่ หรือเรื่องน่าเบื่อไกลตัว
จาก "แม่ทัพธรรม" สู่ "ผู้พาหลงทาง": แทนที่พระสงฆ์จะทำหน้าที่เป็นเนื้อนาบุญและแม่ทัพธรรมในการเผยแผ่คำสอนเพื่อนำพาคนหลุดพ้น กลับกลายเป็นผู้ร่วมขบวนการปลุกเสกของขลัง วัตถุมงคล และสร้างความงมงาย เพื่อกอบโกยทรัพย์สินและลาภยศที่สมณะไม่ควรมี
ภาพสะท้อนที่คนแห่กันไปกราบไหว้จอมปลวกหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยละเลยการเปิดพระไตรปิฎกศึกษาคำสอนแท้จริง เป็นเครื่องยืนยันชั้นดีว่า "คนต่างหากที่เสื่อม" เสื่อมจากปัญญา เสื่อมจากศีลธรรม และวิ่งเข้าหาความโลภผ่านคราบของความศรัทธา
ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะตั้งสติ หันกลับมามองแก่นแท้ของคำสอน และช่วยกันสังคายนาความเข้าใจของตัวเองใหม่ ก่อนที่คำว่า "พุทธศาสนา" จะเหลือแค่เปลือกนอกที่ว่างเปล่าจากแก่นสาร
คุณมีความคิดเห็นอย่างไรกับภาพและปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคมไทยตอนนี้บ้างครับ?