"ไปต่อ" หรือ "พอแค่นี้" เห็นแก่ตัวไหมถ้าพอตอนแฟนพิการหรือป่วยเลือก พอ

ยุคก่อนนู้นสมัยพ่อแม่หนุ่มสาวจะได้ยินว่า ถือไม้เท้ายอดทอง หนักเอาเบาสู้ ลิ้นกับฟัน ร่วมทุกข์ร่วมสุข
ยุคGenZ คำว่าพอแค่นี้ที่เคยเห็นคอนเท้นมาน่ากลัวที่สุดก็คือคบกับแฟนมาหลายปีแต่งงานกันไม่มีลูก แฟนดันป่วยโรคร้าย
เดินเหินไม่เหมือนคนปกติ เสาหลักเงินที่เคยเลี้ยงดูก็หดหายเพราะต้องจ่ายค่ารักษาตัวเอง จากsupporter กลายเป็นภาระ

คนนั้นเลยบอก พอแค่นี้ เพราะยังอายุน้อย  และคำว่าพอแค่นี้หรือไปต่อมันใช้ได้ทุกจังหวะชีวิต
ไปหาคู่ชีวิตใหม่ได้ทั้งๆที่แฟนsupportมาตลอดทุกอย่างแต่พอแฟนป่วย
กลับทิ้งแฟนเฉย เสียใจนะแต่รักตัวเองมากกว่าเลยเลือกพอแค่นี้
ค่านิยมนี้กำลังทำให้คนเห็นแก่ตัวได้ง่ายขึ้นรึเปล่า หรือในอดีตยุคพ่อแม่เราเป็นเดอะแบกมากเกินไป