ค่าครองชีพมันบีบตัว

ปีหกศูนย์ค่าแรงสามร้อยสาม
หมื่นเจ็ดตามรายได้สุดขัดสน
หวังสองหมื่นสองพันช่วยบันดล
คิดว่าพ้นความจนคนทำงาน

ได้สองหมื่นเจ็ดพันเสร็จรายจ่าย
สามหมื่นห้าเป้าหมายสุดกล้าหาญ
พอห้าหมื่นหวังหกหมื่นชื่นสราญ
ยิ่งเนิ่นนานค่าครองชีพยิ่งบีบคอ

แตะเจ็ดหมื่นฝืนสู้ดูสักตั้ง
กลับต้องหวังเกินแสนถึงจะพอ
รายได้ขึ้นรายจ่ายนำไม่รั้งรอ
เหนื่อยและท้อตามไม่ทันอั้นตันใจ