วันนึงแม่มีลูก 2 คน พ่อแยกทางไป แม่เป็นคนเลี้ยง มีบ้านหลังใหญ่โต แต่เบื้องหลังแม่เป็นหนี้ธนาคาร เป็นเงินจำนวนเยอะ เพราะแม่ตั้งใจกู้มาสร้างบ้านเพื่อให้ลูก 2 คน อยู่ ลูกคนโตเรียนจบ ก็หาเงินได้เอง (จากงานสีเทา เพราะว่าหาเงินได้เยอะมหาศาลมากๆ)
ส่วนลูกคนเล็กเรียนใกล้จบ และชอบทำอาชีพสุจริตมากกว่า แน่นอนว่า ลูกคนเล็กกับลูกคนโตไม่ถูกกันแน่เพราะแนวคิดไม่เหมือนกัน
ลูกคนโตนั้นได้เยอะ จากอาชีพทุจริต และมักชอบดูถูกลูกคนเล็กเพราะหาเงินได้น้อยกว่า มันน่าอาย
และแน่นอนว่าบ้านเป็นหนี้ ลูกคนโตหาเงินได้เยอะกว่าเร็วกว่า สามารถปิดหนี้บ้านให้แม่ได้
หลังจากนั้นอะไรทุกอย่างก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม
ลูกคนโตเริ่มบ้าอำนาจ ไม่เคารพแม่ เพราะคิดว่าตัวเองหาเงินได้เยอะและปิดหนี้บ้านนี้ได้เลยกลายเป็นบ้านของตัวเองและเวลาโมโหชอบไล่แม่ออกจากบ้านบ่อยครั้ง
โมโหทีไรทะเลาะกับแม่ทุกรอบ
และไล่น้องตัวเองออกจากบ้าน แต่ให้เพื่อนของตัวเองมาอยู่บ้านได้สบายๆเหมือนเป็นครอบครัว
อยากให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นกันหน่อยครับว่าคิดยังไงกันบ้างครับ
พูดถึงคนเป็นลูกทำแบบนี้ถือว่าเขาให้เกียรติแม่ตัวเองหรือไม่
ส่วนลูกคนเล็กเรียนใกล้จบ และชอบทำอาชีพสุจริตมากกว่า แน่นอนว่า ลูกคนเล็กกับลูกคนโตไม่ถูกกันแน่เพราะแนวคิดไม่เหมือนกัน
ลูกคนโตนั้นได้เยอะ จากอาชีพทุจริต และมักชอบดูถูกลูกคนเล็กเพราะหาเงินได้น้อยกว่า มันน่าอาย
และแน่นอนว่าบ้านเป็นหนี้ ลูกคนโตหาเงินได้เยอะกว่าเร็วกว่า สามารถปิดหนี้บ้านให้แม่ได้
หลังจากนั้นอะไรทุกอย่างก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม
ลูกคนโตเริ่มบ้าอำนาจ ไม่เคารพแม่ เพราะคิดว่าตัวเองหาเงินได้เยอะและปิดหนี้บ้านนี้ได้เลยกลายเป็นบ้านของตัวเองและเวลาโมโหชอบไล่แม่ออกจากบ้านบ่อยครั้ง
โมโหทีไรทะเลาะกับแม่ทุกรอบ
และไล่น้องตัวเองออกจากบ้าน แต่ให้เพื่อนของตัวเองมาอยู่บ้านได้สบายๆเหมือนเป็นครอบครัว
อยากให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นกันหน่อยครับว่าคิดยังไงกันบ้างครับ