เหงาค่ะ อยากมาหาเพื่อนคุยแนะนำคอมเม้นความคิดกันหน่อยค่ะ
เราตอนนี้อายุ26ปีละคะ มรสุมชีวิตมากกกก ถ้าไม่รู้จักการพนันตั้งแต่ตอนอายุ18และไม่โลภอยากได้อยากมีคงมีชีวิตที่ดีกว่านี้ เพื่อนๆในวัยเดียวกันต่างแต่งงานมีครอบครัวที่อบอุ่น รับราชการเป็นครูกันแทบทุกคน มองมาที่ตัวเองแล้วรู้สึกว่าชีวิตเลือกเกิดไม่ได้แต่ทำไมเราไม่เลือกชีวิตให้มันดีกว่านี้
ตอนนี้คิดแค่ว่าขอให้อนาคตข้างหน้าเราเลิกพนันได้ถาวรและเก็บเงินซื้อรถ ซื้อบ้านด้วยเงินสดให้มีบ้านตัวเองได้อยู่บ้าง
ชีวิตเราพ่อแม่เสียตั้งแต่เรา3ขวบ อยู่กับยายจำได้ว่าตอนม.1ยายเริ่มส่งเรียนไปโรงเรียนไม่ไหวได้ตังไปโรงเรียนตอนม.วันละ20-40 แต่เพื่อนในห้องได้กันไป100-200 เพราะมัธยมไม่มีข้าวฟรีเหมือนตอนประถม ตอนประถมป1-ป6เราได้ไปวันละ10บาทอิอิ หลังจากนั้นเราเลยไปอยู่กับอาเพราะอาอยากรับเราปเลี้ยงตอนนั้นยายก็ไม่อยากให้ไปเพราะบอกว่าห่วงเรา สุดท้ายก็ยอมให้ไป... เราย้ายไปต่อกลางเทอมม.2กับอา ก็อยุ่แต่ก็รู้สึกว่าเราเป็นภาระจะขอตังก็รู้สึกว่ากลัวอาจะว่าเพราะอามีลูก3คนแต่ละคนเป็นรุ่นพี่เราโตกนแล้ว พอเรียนจบม.3เราก็ไปต่อปวช พอเริ่มขึ้นปวช.1 เราอยากทำพาสทามหาเงินด้วยตัวเองเลยได้ไปทำพาสทามในห้างก็ไม่ได้ขอเงินอาอีกเลยจนเริ่มเรียนจบ ปวช เราก็ไปมีแฟนจนอยากลองไปใช้ชีวิต เราก็ขอไม่เรียนต่อปวส แต่ใจก็อยากเรียนแต่ก็ไม่อยากต้องเป็นภาระหาค่าเทอมหาค่าไปกินรร อีกแล้วพอมาอยู่กับแฟนเราก็ต้องหางานทำเลยไปทำโรงงาน ก็โอเครนะเราทำได้แต่เราไม่กล้าบอกยายว่าไม่ได้เรียนต่อกลัวยายเสียใจ ได้แต่ส่งเงินไปให้ยายใช้ไม่เยอะ แต่ชีวิตเราเริ่มมารู้จักการพนันตอน 18 หลังจากเราตกงานจากโรงงาน ทุกอย่างพลิกชีวิตมาก ทั้งที่โดนขนาดนั้นเราก็ยังเลิกเล่นไม่ได้ จนตอนนี้เพิ่งมาสำนึกได้ว่ามันควรจบสักทีกับชีวิตที่วนลูปแบบนี้ได้มาดีใจเสียไปตามคืนจนหมดตัว. ตอนนี้เราพลาดเรื่องคดีม้าเพราะโดนหลอกแต่เรื่องนั้นเราทำใจยอมรับผลกรรมละค่ะ จะโดนจับวันไหนก็ไม่รู้ พยายามใช้ชีวิตตอนนี้ให้มีกินไปวันๆไม่มีหนี้ก็พอ แต่ล่าสุดคือเราก็ไปเล่นพนันจนหมดตัวพอเงินออกเล่นได้นะแต่ขออีกนิดจนหมดตอนเล่นได้ตามที่คิดไม่เลิกจะขออีกนิด สุดท้ายเละเทะแฟนก็ซ้อมสิรอไร555แต่มันก็ดีนะเราจะได้เข็ดสะบ้างแต่จะจำไหมมารอดูว่าถ้า 1 ปีเราเลิกขาดได้เราจะมาบอกทุกคนนะคะ ตอนนี้มันแค่ลมปาก เราแค่อยากระบายเขียนไร้สาระของเราไปเรื่อยอย่าใส่ใจเลยค่ะ แค่เคยคิดว่าชีวิตถ้าไม่รู้จักการพนันเราก็คงไปได้ไกลกว่านี้ คงไม่มีคดีความที่ต้องรอวันโดนจับแบบนี้ แต่เราก็พยายามปลงว่าคนที่หนักกว่าเราก็มีเพื่อไม่ให้ตัวเองอยากจะฆฆต ไปสะก่อน. ตอนนี้เราห่วงยายตั้งแต่เกิดเรื่องบัญชีม้าแล้วตำรวจไปตามเราที่บ้านแต่เรามาทำงานเลยไม่เจอเจอยายแล้วลูกพี่ลูกน้องเราบอกว่ายายเครียดเป็นห่วงเราไม่กล้าโทรติดต่อไปเลยจริงๆค่ะ ตอนนี้เราจะตั้งใจเริ่มใหม่อีกครั้ง ใช้หนี้ให้หมดแล้วเริ่มเก็บจริงจัง ส่งเงินให้ยายใช้ ถ้าผ่านไป1ปีแล้วยังไม่โดนจับไปก่อน หรือมีตังไปสุ้คดีเราจะติดต่อไปหายาย ตอนนี้คิดได้แค่นี้จริงๆค่ะที่ตั้งใจไว้ ส่วนแฟนที่ยังอยู่ข้างเราแม้มันจะปากหมาและซ้อมเราแต่มันก็ยังไม่เก็บกระเป๋าหนีเรา เราก็จะสู้สักตั้งเลิกพนันให้ขาด ส่วนจะสร้างอนาคตด้วยกันไหมคงยังไม่คิด เรายังมีคดีอยู่ถ้าติดคุกเขาคงจากเราไปอยู่ดี เราเลยใช้ชีวิตตอนนี้ให้มันหลุดจากพนันก็พอ ถ้าชาติหน้ายังต้องเกิดแล้วได้เกิดเป็นคน ขอไม่รู้จักการพนันตลอดชีวิตหรือถ้าเห็นก็รังเกียจเหมือนเจอขี้หมาเปียกไปเลยยิ่งดี5555 ก่อนอายุ 30 ปี ขอให้ชีวิตไม่มีหนี้ มีเงินเก็บ ถ้าโดนจับไปก่อนขอให้ออกมาแล้วมีชีวิตรอดหางานทำได้ก็พอแล้วค่ะ...
มีใครเคยคิดที่อยากย้อนกลับไปเปลี่ยนตัวเองในวัยเด็กไหมคะ?
เราตอนนี้อายุ26ปีละคะ มรสุมชีวิตมากกกก ถ้าไม่รู้จักการพนันตั้งแต่ตอนอายุ18และไม่โลภอยากได้อยากมีคงมีชีวิตที่ดีกว่านี้ เพื่อนๆในวัยเดียวกันต่างแต่งงานมีครอบครัวที่อบอุ่น รับราชการเป็นครูกันแทบทุกคน มองมาที่ตัวเองแล้วรู้สึกว่าชีวิตเลือกเกิดไม่ได้แต่ทำไมเราไม่เลือกชีวิตให้มันดีกว่านี้
ตอนนี้คิดแค่ว่าขอให้อนาคตข้างหน้าเราเลิกพนันได้ถาวรและเก็บเงินซื้อรถ ซื้อบ้านด้วยเงินสดให้มีบ้านตัวเองได้อยู่บ้าง
ชีวิตเราพ่อแม่เสียตั้งแต่เรา3ขวบ อยู่กับยายจำได้ว่าตอนม.1ยายเริ่มส่งเรียนไปโรงเรียนไม่ไหวได้ตังไปโรงเรียนตอนม.วันละ20-40 แต่เพื่อนในห้องได้กันไป100-200 เพราะมัธยมไม่มีข้าวฟรีเหมือนตอนประถม ตอนประถมป1-ป6เราได้ไปวันละ10บาทอิอิ หลังจากนั้นเราเลยไปอยู่กับอาเพราะอาอยากรับเราปเลี้ยงตอนนั้นยายก็ไม่อยากให้ไปเพราะบอกว่าห่วงเรา สุดท้ายก็ยอมให้ไป... เราย้ายไปต่อกลางเทอมม.2กับอา ก็อยุ่แต่ก็รู้สึกว่าเราเป็นภาระจะขอตังก็รู้สึกว่ากลัวอาจะว่าเพราะอามีลูก3คนแต่ละคนเป็นรุ่นพี่เราโตกนแล้ว พอเรียนจบม.3เราก็ไปต่อปวช พอเริ่มขึ้นปวช.1 เราอยากทำพาสทามหาเงินด้วยตัวเองเลยได้ไปทำพาสทามในห้างก็ไม่ได้ขอเงินอาอีกเลยจนเริ่มเรียนจบ ปวช เราก็ไปมีแฟนจนอยากลองไปใช้ชีวิต เราก็ขอไม่เรียนต่อปวส แต่ใจก็อยากเรียนแต่ก็ไม่อยากต้องเป็นภาระหาค่าเทอมหาค่าไปกินรร อีกแล้วพอมาอยู่กับแฟนเราก็ต้องหางานทำเลยไปทำโรงงาน ก็โอเครนะเราทำได้แต่เราไม่กล้าบอกยายว่าไม่ได้เรียนต่อกลัวยายเสียใจ ได้แต่ส่งเงินไปให้ยายใช้ไม่เยอะ แต่ชีวิตเราเริ่มมารู้จักการพนันตอน 18 หลังจากเราตกงานจากโรงงาน ทุกอย่างพลิกชีวิตมาก ทั้งที่โดนขนาดนั้นเราก็ยังเลิกเล่นไม่ได้ จนตอนนี้เพิ่งมาสำนึกได้ว่ามันควรจบสักทีกับชีวิตที่วนลูปแบบนี้ได้มาดีใจเสียไปตามคืนจนหมดตัว. ตอนนี้เราพลาดเรื่องคดีม้าเพราะโดนหลอกแต่เรื่องนั้นเราทำใจยอมรับผลกรรมละค่ะ จะโดนจับวันไหนก็ไม่รู้ พยายามใช้ชีวิตตอนนี้ให้มีกินไปวันๆไม่มีหนี้ก็พอ แต่ล่าสุดคือเราก็ไปเล่นพนันจนหมดตัวพอเงินออกเล่นได้นะแต่ขออีกนิดจนหมดตอนเล่นได้ตามที่คิดไม่เลิกจะขออีกนิด สุดท้ายเละเทะแฟนก็ซ้อมสิรอไร555แต่มันก็ดีนะเราจะได้เข็ดสะบ้างแต่จะจำไหมมารอดูว่าถ้า 1 ปีเราเลิกขาดได้เราจะมาบอกทุกคนนะคะ ตอนนี้มันแค่ลมปาก เราแค่อยากระบายเขียนไร้สาระของเราไปเรื่อยอย่าใส่ใจเลยค่ะ แค่เคยคิดว่าชีวิตถ้าไม่รู้จักการพนันเราก็คงไปได้ไกลกว่านี้ คงไม่มีคดีความที่ต้องรอวันโดนจับแบบนี้ แต่เราก็พยายามปลงว่าคนที่หนักกว่าเราก็มีเพื่อไม่ให้ตัวเองอยากจะฆฆต ไปสะก่อน. ตอนนี้เราห่วงยายตั้งแต่เกิดเรื่องบัญชีม้าแล้วตำรวจไปตามเราที่บ้านแต่เรามาทำงานเลยไม่เจอเจอยายแล้วลูกพี่ลูกน้องเราบอกว่ายายเครียดเป็นห่วงเราไม่กล้าโทรติดต่อไปเลยจริงๆค่ะ ตอนนี้เราจะตั้งใจเริ่มใหม่อีกครั้ง ใช้หนี้ให้หมดแล้วเริ่มเก็บจริงจัง ส่งเงินให้ยายใช้ ถ้าผ่านไป1ปีแล้วยังไม่โดนจับไปก่อน หรือมีตังไปสุ้คดีเราจะติดต่อไปหายาย ตอนนี้คิดได้แค่นี้จริงๆค่ะที่ตั้งใจไว้ ส่วนแฟนที่ยังอยู่ข้างเราแม้มันจะปากหมาและซ้อมเราแต่มันก็ยังไม่เก็บกระเป๋าหนีเรา เราก็จะสู้สักตั้งเลิกพนันให้ขาด ส่วนจะสร้างอนาคตด้วยกันไหมคงยังไม่คิด เรายังมีคดีอยู่ถ้าติดคุกเขาคงจากเราไปอยู่ดี เราเลยใช้ชีวิตตอนนี้ให้มันหลุดจากพนันก็พอ ถ้าชาติหน้ายังต้องเกิดแล้วได้เกิดเป็นคน ขอไม่รู้จักการพนันตลอดชีวิตหรือถ้าเห็นก็รังเกียจเหมือนเจอขี้หมาเปียกไปเลยยิ่งดี5555 ก่อนอายุ 30 ปี ขอให้ชีวิตไม่มีหนี้ มีเงินเก็บ ถ้าโดนจับไปก่อนขอให้ออกมาแล้วมีชีวิตรอดหางานทำได้ก็พอแล้วค่ะ...