ระบายสิ่งที่อยู่ในใจกับการเจอเพื่อนร่วมงานโรงเรียนเก่า

คือเราเป็นครู ตอนเรียนจบเราได้เข้าไปทำงานในโรงเรียนแห่งหนึ่งในภาคตะวันออก เราได้ทำงานเป็นครูเอกชนในโรงเรียนตัวเมืองตอนทำปีที่ 1 ความรู้สึกโอเคมากมีความสุขเพราะเรายังไม่รู้อะไรเยอะ เรายอมรับว่าเราเพิ่งเรียนจบมาใหม่ยังทำ เรายอมรับว่าเราเพิ่งเรียนจบมาใหม่ยังทำอะไรไม่ค่อยเป็นเราก็ใช้วิธีเรียนรู้จากเพื่อนร่วมงานค่อยค่อยตั้งใจทำแล้วเราก็ทำหน้าที่ของเราอย่างเต็มที่เสมอแต่พอเข้าปีที่2 เราเป็นคนที่ไม่ได้โดดเด่นคือเอาง่ายๆไม่มีผลประโยชน์ให้ใครและประจบใครไม่เป็น แต่เราก็ตั้งใจทำหน้าที่ได้ดีตลอด เป็นคนที่เคารพเชื่อฟัง แต่เราโดนกดโดนแกล้งไม่ใช่ลูกรักทำอะไรก็ผิดไปหมด พอมาปีที่ 3 เป็นปีที่สุดท้ายที่ตัดสินใจลาออกเพราะทนไม่ไหวกับความรู้สึกที่ต้องเครียดทุกวันกลับมาร้องให้ทุกวัน เหมือนเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการแค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีแค่นั้น เรารักในการสอน เรารักเด็กๆ แต่เพื่อนร่วมงานไม่เคยหวังดีกับเราเลย พอเราตัดสินใจลาออกทำตามกฎระเบียบที่ถูกต้องทุกอย่างเราคิดว่าถ้าเราออกอย่างถูกต้อง ไม่ได้หนีไปแบบคนอื่น เราจะไม่โดนว่าลับหลัง เราได้ไปสมัครงานที่ใหม่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งแต่มีครูโรงเรียนนั้นรู้จักกับครูโรงเรียนเก่าที่เราเคยทำเราได้ไปสมัครงานที่ใหม่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งแต่มีครูโรงเรียนนั้นรู้จักกับครูโรงเรียนเก่าที่เราเคยทำ ตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมเราถึงไม่ผ่านเราก็คิดว่าเราอาจจะยังไม่เก่งพอแต่เรามารู้ทีหลังเพราะมีคนมาบอกเราว่าครูโรงเรียนนั้นโทรไปหาครูโรงเรียนเก่าที่เค้าสนิทกันแล้วครูโรงเรียนเก่าก็พูดว่าเราแทงเรายับเสียเสียหายหายโดยที่ฝั่งนั้นไม่ได้มาถามเราเลยว่า เพราะอะไรเป็นอย่างที่เขาพูดรึป่าว เราก็ไม่สามารถไปเอาผิดอะไรเค้าได้เพราะเราไม่มีหลักฐานมันเป็นแค่คำพูดที่มีคนมาบอก เราแค่ไม่เข้าใจว่าเค้าจะมาทำเราแค่ไม่เข้าใจว่าเค้าจะมาทำลายชีวิตเราทำไมเราก็มีครอบครัวที่ต้องดูแลมีภาระอีกมากมากมายเราแค่อยากจะไปเริ่มต้นใหม่ไม่อยากเจออะไรที่มัน Toxic และปัจจุบันเราได้ไปสมัครโรงเรียนเอกชนอีกแห่งหนึ่งแต่เราเพิ่งรู้ว่าผู้บริหารโรงเรียนที่เราไปสมัครล่าสุดเป็นเพื่อนกับครูเก่าคนนั้นที่ว่าเราเราก็เลยไม่แปลกใจเลยถ้าเขาจะไม่รับ มันเป็นความรู้สึกที่ท้อเสียใจทำอะไรไม่ได้ ฟ้องหมิ่นประมาทก็ไม่ได้ เพราะไม่มีหลักฐาน จะไม่ให้เราเริ่มต้นใหม่ได้เลยรึไง เราแค่ไม่เข้าใจว่าจะมาทำลายอนาคตเราทำไม เราไม่ได้ทำอะไรที่มันไม่ดีเลย เราก็ทำตามกฎตามระเบียบทุกอย่างทำงานอย่างเต็มที่แค่ไม่ถูกใจเขา ออกก็ออกอย่างถูกต้องเราผิดขนาดนั้นเลยหรอเหมือนเราไปฆ่าใครตายเลยหรอถึงต้องทำกันขนาดนี้ สังคมที่เอาแต่แทงกันลับหลังสังคมที่เห็นใครได้ดีกว่าไม่ได้ก็อิจฉาไม่เข้าใจว่าเป็นมนุษย์ได้ยังไง นี่คือสิ่งที่เราอยากระบายตอนนี้เราท้อมาก ขอบคุณคนที่เข้ามาอ่านจนจบนะคะ