ถ้าเราไปช่วยคนอื่น โดยไม่ได้หวังว่าเขาจะทำอะไรคืนให้
หรือนับว่าเขาติดหนี้บุญคุณเรา นั่นเรียกมีน้ำใจ
ช่วยเหลือคนอื่น โดยเขาไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือ
ถ้าเราเสนอตัวว่าจะช่วย แล้วเขายินดี เรียกว่าเรามีน้ำใจ
ถ้าเราเสนอตัวว่าจะช่วย แล้วเขาไม่ต้องการ เรียกว่ายัดเยียด ทำให้เขาอึดอัด
(แต่หลายๆที่ของไทย ก็ต้องการให้ตื้อให้ยัดเยียด ค่อนข้างทำให้ประสาทเสีย
เพราะถ้าปฏิเสธมา แล้วเราเชื่อตามเขาก็จะคิดว่าพูดส่งๆไม่ได้ตั้งใจจริงส
หรือจริงๆไม่ต้องการจริงๆ อันนี้ก็คงเป็นกรณีที่ช่วยไม่ได้)
ส่วนอันที่แย่ที่สุด คือไปขอให้คนอื่นช่วย
พอเขาไม่สะดวกไปด่าเขาว่าไม่มีน้ำใจ เป็นคนเห็นแก่ตัว
คนแบบนี้แหละที่เรียกว่าเห็นแก่ตัว เอาแต่จะเรียกร้องน้ำใจจากคนอื่น
มีน้ำใจกับเห็นแก่ตัว ใช้กันถูกรึเปล่า?
หรือนับว่าเขาติดหนี้บุญคุณเรา นั่นเรียกมีน้ำใจ
ช่วยเหลือคนอื่น โดยเขาไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือ
ถ้าเราเสนอตัวว่าจะช่วย แล้วเขายินดี เรียกว่าเรามีน้ำใจ
ถ้าเราเสนอตัวว่าจะช่วย แล้วเขาไม่ต้องการ เรียกว่ายัดเยียด ทำให้เขาอึดอัด
(แต่หลายๆที่ของไทย ก็ต้องการให้ตื้อให้ยัดเยียด ค่อนข้างทำให้ประสาทเสีย
เพราะถ้าปฏิเสธมา แล้วเราเชื่อตามเขาก็จะคิดว่าพูดส่งๆไม่ได้ตั้งใจจริงส
หรือจริงๆไม่ต้องการจริงๆ อันนี้ก็คงเป็นกรณีที่ช่วยไม่ได้)
ส่วนอันที่แย่ที่สุด คือไปขอให้คนอื่นช่วย
พอเขาไม่สะดวกไปด่าเขาว่าไม่มีน้ำใจ เป็นคนเห็นแก่ตัว
คนแบบนี้แหละที่เรียกว่าเห็นแก่ตัว เอาแต่จะเรียกร้องน้ำใจจากคนอื่น