สวัสดีค่ะ อยากมาปรึกษาเรื่องแฟนที่คบกันอยู่ปัจจุบันค่ะ เพราะช่วงหลัง ๆ เรารู้สึกน้อยใจและไม่ค่อยโอเคกับพฤติกรรมบางอย่างของแฟน แต่ไม่รู้ว่าควรจัดการหรือพูดกับเขายังไงดี (เคยพูดตรงๆกับแฟนแล้วนะคะ แฟนบอกจะพยายามปรับตัว)
เรื่องหลัก ๆ คือแฟนพูดคำหยาบใส่เราบ่อยมากค่ะ ก่อนหน้านี้ตอนช่วงที่เริ่มคุยกันหรือเพิ่งคบกันใหม่ ๆ เขาแทบไม่พูดคำหยาบเลย แต่ช่วงหลังมานี้กลับพูดบ่อยขึ้นมาก จนเรารู้สึกไม่ชอบและเคยบอกเขาหลายครั้งแล้วว่าเราไม่อยากให้พูดคำหยาบกับเราบ่อย ๆ เวลาเขาพูด เราก็จะพูดประมาณว่า“เบ๊บพูดคำหยาบอีกแล้วนะ” บางครั้งเขาก็ขอโทษและบอกว่าจะพยายามปรับตัว แต่สุดท้ายก็กลับมาพูดอีก พอเราทักอีก เขาก็ขอโทษอีก แล้วเราก็ให้อภัย เพราะไม่อยากทะเลาะกัน
แฟนเคยบอกเราว่า “มันเป็นสันดานของเขา” แต่ที่เราสงสัยคือ ถ้ามันเป็นนิสัยที่ติดตัวมาตั้งแต่แรก ทำไมตอนช่วงแรกที่คุยกันเขาถึงแทบไม่พูดคำหยาบเลย เลยทำให้เรารู้สึกว่าจริง ๆ แล้วเขาน่าจะควบคุมตัวเองได้ เพียงแต่ตอนนี้อาจจะชินหรือไม่ค่อยระวังความรู้สึกเราแล้ว
นอกจากเรื่องคำหยาบแล้ว ยังมีเรื่องที่เขาหงุดหงิดหรือวีนใส่เราด้วยค่ะ โดยเฉพาะเวลาออกไปข้างนอก ยกตัวอย่างล่าสุด เราไปกินชาบูกัน แล้วแฟนพูดคำหยาบใส่เราหลายครั้ง เราเลยบอกเขาว่าเราเคยขอแล้วว่าไม่อยากให้พูดคำหยาบ และพูดประมาณว่า“ไหนบอกว่าจะพยายามปรับตัว” ตอนนั้นแฟนหงุดหงิดขึ้นมาและพูดเสียงดังใส่เรา กระถืบเท้างอแงจนคนที่นั่งอยู่โต๊ะด้านหลังยังหันมามอง เรารู้สึกอายและเสียความรู้สึกมากค่ะ สุดท้ายพอแฟนยังงอแงหรือหงุดหงิดอยู่ เราก็ต้องเป็นฝ่ายหยุดพูดและยอม เพื่อไม่ให้เรื่องมันใหญ่ไปกว่านั้น
สิ่งที่ทำให้เราน้อยใจที่สุดคือ มันไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว หลาย ๆ ครั้งเวลาเราออกไปข้างนอกด้วยกัน ถ้าแฟนไม่พอใจอะไรหรือมีเรื่องที่ขัดใจ เขามักจะแสดงอาการหงุดหงิด วีน หรือพูดเสียงดังใส่เรา จนบางครั้งคนรอบข้างหันมามอง
แล้วสุดท้ายกลายเป็นว่าเราต้องเป็นฝ่ายยอมตลอด ทั้งที่บางครั้งเราก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองทำอะไรผิด แค่ไม่อยากให้สถานการณ์บานปลายหรือไม่อยากให้คนอื่นมอง เราเลยเลือกเงียบและยอมเขาไปก่อน
ที่แปลกคือเวลาอยู่ด้วยกันที่บ้าน เขาไม่ได้เป็นแบบนี้บ่อยเท่าไหร่ค่ะ แต่พอออกไปข้างนอกทีไรกลับมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยมาก จนเราเริ่มรู้สึกกังวลเวลาจะออกไปข้างนอกด้วยกัน
เราไม่ได้อยากให้แฟนเป็นคนที่ไม่พูดคำหยาบเลย หรือไม่เคยหงุดหงิดเลยนะคะ เข้าใจว่าทุกคนมีอารมณ์และมีนิสัยของตัวเอง แต่เรารู้สึกว่าการที่เราบอกหลายครั้งแล้วว่าเราไม่สบายใจกับการถูกพูดคำหยาบใส่ หรือไม่โอเคกับการที่เขาวีนและขึ้นเสียงต่อหน้าคนอื่น แต่สุดท้ายก็ยังเกิดขึ้นซ้ำ ๆ มันทำให้เรารู้สึกว่า ความรู้สึกของเราไม่ได้ถูกให้ความสำคัญเท่าไหร่
และที่เจ็บที่สุดคือทุกครั้งที่เกิดเรื่อง เรากลายเป็นคนที่ต้องยอมเพื่อให้เรื่องจบ ทั้งที่จริง ๆ แล้วเราเองก็เสียใจ
เรายังรักแฟนและไม่ได้อยากเลิกกันนะคะ แต่อยากให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น เพราะช่วงหลัง ๆ เรารู้สึกเหนื่อยและน้อยใจมากจริง ๆ อยากได้คำแนะนำแบบตรง ๆ จากคนที่มองสถานการณ์จากข้างนอกค่ะ ว่าเราควรปรับตรงไหนดีคะ
แฟนหงุดหงิด วีน และพูดคำหยาบใส่เราบ่อยมาก เวลาอยู่ข้างนอก เราควรทำยังไงดีคะ
เรื่องหลัก ๆ คือแฟนพูดคำหยาบใส่เราบ่อยมากค่ะ ก่อนหน้านี้ตอนช่วงที่เริ่มคุยกันหรือเพิ่งคบกันใหม่ ๆ เขาแทบไม่พูดคำหยาบเลย แต่ช่วงหลังมานี้กลับพูดบ่อยขึ้นมาก จนเรารู้สึกไม่ชอบและเคยบอกเขาหลายครั้งแล้วว่าเราไม่อยากให้พูดคำหยาบกับเราบ่อย ๆ เวลาเขาพูด เราก็จะพูดประมาณว่า“เบ๊บพูดคำหยาบอีกแล้วนะ” บางครั้งเขาก็ขอโทษและบอกว่าจะพยายามปรับตัว แต่สุดท้ายก็กลับมาพูดอีก พอเราทักอีก เขาก็ขอโทษอีก แล้วเราก็ให้อภัย เพราะไม่อยากทะเลาะกัน
แฟนเคยบอกเราว่า “มันเป็นสันดานของเขา” แต่ที่เราสงสัยคือ ถ้ามันเป็นนิสัยที่ติดตัวมาตั้งแต่แรก ทำไมตอนช่วงแรกที่คุยกันเขาถึงแทบไม่พูดคำหยาบเลย เลยทำให้เรารู้สึกว่าจริง ๆ แล้วเขาน่าจะควบคุมตัวเองได้ เพียงแต่ตอนนี้อาจจะชินหรือไม่ค่อยระวังความรู้สึกเราแล้ว
นอกจากเรื่องคำหยาบแล้ว ยังมีเรื่องที่เขาหงุดหงิดหรือวีนใส่เราด้วยค่ะ โดยเฉพาะเวลาออกไปข้างนอก ยกตัวอย่างล่าสุด เราไปกินชาบูกัน แล้วแฟนพูดคำหยาบใส่เราหลายครั้ง เราเลยบอกเขาว่าเราเคยขอแล้วว่าไม่อยากให้พูดคำหยาบ และพูดประมาณว่า“ไหนบอกว่าจะพยายามปรับตัว” ตอนนั้นแฟนหงุดหงิดขึ้นมาและพูดเสียงดังใส่เรา กระถืบเท้างอแงจนคนที่นั่งอยู่โต๊ะด้านหลังยังหันมามอง เรารู้สึกอายและเสียความรู้สึกมากค่ะ สุดท้ายพอแฟนยังงอแงหรือหงุดหงิดอยู่ เราก็ต้องเป็นฝ่ายหยุดพูดและยอม เพื่อไม่ให้เรื่องมันใหญ่ไปกว่านั้น
สิ่งที่ทำให้เราน้อยใจที่สุดคือ มันไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว หลาย ๆ ครั้งเวลาเราออกไปข้างนอกด้วยกัน ถ้าแฟนไม่พอใจอะไรหรือมีเรื่องที่ขัดใจ เขามักจะแสดงอาการหงุดหงิด วีน หรือพูดเสียงดังใส่เรา จนบางครั้งคนรอบข้างหันมามอง
แล้วสุดท้ายกลายเป็นว่าเราต้องเป็นฝ่ายยอมตลอด ทั้งที่บางครั้งเราก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองทำอะไรผิด แค่ไม่อยากให้สถานการณ์บานปลายหรือไม่อยากให้คนอื่นมอง เราเลยเลือกเงียบและยอมเขาไปก่อน
ที่แปลกคือเวลาอยู่ด้วยกันที่บ้าน เขาไม่ได้เป็นแบบนี้บ่อยเท่าไหร่ค่ะ แต่พอออกไปข้างนอกทีไรกลับมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยมาก จนเราเริ่มรู้สึกกังวลเวลาจะออกไปข้างนอกด้วยกัน
เราไม่ได้อยากให้แฟนเป็นคนที่ไม่พูดคำหยาบเลย หรือไม่เคยหงุดหงิดเลยนะคะ เข้าใจว่าทุกคนมีอารมณ์และมีนิสัยของตัวเอง แต่เรารู้สึกว่าการที่เราบอกหลายครั้งแล้วว่าเราไม่สบายใจกับการถูกพูดคำหยาบใส่ หรือไม่โอเคกับการที่เขาวีนและขึ้นเสียงต่อหน้าคนอื่น แต่สุดท้ายก็ยังเกิดขึ้นซ้ำ ๆ มันทำให้เรารู้สึกว่า ความรู้สึกของเราไม่ได้ถูกให้ความสำคัญเท่าไหร่
และที่เจ็บที่สุดคือทุกครั้งที่เกิดเรื่อง เรากลายเป็นคนที่ต้องยอมเพื่อให้เรื่องจบ ทั้งที่จริง ๆ แล้วเราเองก็เสียใจ
เรายังรักแฟนและไม่ได้อยากเลิกกันนะคะ แต่อยากให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น เพราะช่วงหลัง ๆ เรารู้สึกเหนื่อยและน้อยใจมากจริง ๆ อยากได้คำแนะนำแบบตรง ๆ จากคนที่มองสถานการณ์จากข้างนอกค่ะ ว่าเราควรปรับตรงไหนดีคะ