อยุธยาที่มองไปทางไหนก็คือเขมรมอญ

ภาษากลุ่มอยุธยาจริงๆที่ไม่เอาภาษาไทกะไดลูกผสม (ที่ไม่เหมือนภาษาไทกะไดเลยจากสุโขทัยไปปรับใช้)
ที่เต็มไปด้วยภาษาเขมรมอญ (จารึกเขมรมอญเต็มพื้นที่ไล่ลงไปถึงใต้)
สำเนียงผู้คนก็ยังคงทิ้งกลิ่นอายภาษาแบบเขมร ไม่ว่าคำศัพท์ที่ไม่พบในกำ(ภาษา)ไทกะได ที่ยังคงใช้แพร่หลาย คำว่าเอ็งนี้ก็ใช่คำร่วม กระเองของเขมรกัมพูชา สำเนียงก็ยิ่งใช่  เสียง ร. ลั่นลิ้น กลิ่นอายอินเดียใต้ที่อยุธยาและกัมพูชา รับมาด้วยกัน (คนกลุ่มเดียวกันในอดีต)

ทำไมไม่ยอมนับญาติกับกัมพูชามันซักที dna ก็บอกอยู่

ถ้ามาถามคนไท(กลุ่มคนจากสิบสองปันนาและยูนนาน) เอาจริงๆ หนึ่งต่อหนึ่งก็พร้อมรบกับพวกอยุธยาและเขมรกัมพูชามันรวมถึงพวกพม่าด้วย
กลุ่มคนไทไม่ได้อยากนับญาติกับพวกเขมรสยาม แต่พวกเขมรสยามมันก็พยายามชวนเชื่อและจะเคลมกันให้ได้ คือความละอายในสันดานมันไม่มีกันเลย