ทำไงยังดีครับ ผมเข้าม.ปลายแล้วแต่ยายไม่ให้ผมนอนแยกห้อง แล้วผมรู้สึกอึดอัดมากครับเวลาจะทำอะไรแม้ตอนเปลี่ยนเสื้อผ้าแกก็ชอบมาเดินวน พอถามแกก็บอกจะอายทำไม ตอนเด็กยายก็เห็นมาหมดแล้ว เวลาผมลุกไปไหนมาไหนต้องทำเสียงเงียบๆ เพราะเกรงใจยายแต่พอยายลุกขึ้นที่เสียฃดังทำผมตื่น ตอนนอนแกก็ชอบกระโดดขึ้นเตียงมีตอนนึงครับผมทำไอแพดตกแล้วแกก็มาบ่นผมแต่ผมเถียงกลับแล้วแกก็ด่าผมชุดใหญ่เลย(อันนี้เข้าใจนะครับผมก็ผิดที่เถียงยายที่ยายว่าเพราะกลัวไอแพดพังแล้วไม่ได้เรียน แต่คำบางคำมันด่าแรงไปครับ มันไปเรื่องอื่นไม่ใช่เรื่องไอแพด) มีวันนึงอีกครับ ผมไม่สบายเลยนั่งแก๊ปกลับบ้านมานอนพัก แต่แกก็จิ๊กให้ผมไปซื้อข้าวให้ พอผมไปซื้อให้ช้าแกก็ด่าผม ช้าอืดอาด ไม่ได้เรื่อง บลาๆ ผมยอมมานานแล้วครับ แต่เริ่มไม่โอเคตั้งแต่แกมายุ่งกับของส่วนตัวผม เสื้อผ้า ของสะสม แกชอบเอาไปทิ้งเพียงเพราะว่าเห็นแล้วรก (ผมเก็บไว้ในที่ของตัวเองไม่เกะกะทางด้วยซ้ำ) ผมเคยไปสอบแล้วข้อสอบไม่ได้เพราะว่ามันออกแต่เรื่องที่ผมยังไม่เรียนบอกตามตรงก็นอยๆ ครับ พอลองไปคุยปรึกษาแกกลับได้คำดูถูกกลับมา ผมก็งงเหมือนกันครับ เกรดผมก็ดี เรียนดี ตั้งใจเรียนมาตลอดแต่เขากลับไม่เห็นผมเลยลองคิดดูนะครับ ขนาดข้าวแกยังให้หมากินก่อนแกค่อยกิน แล้วผมกินคนสุดท้าย บางวันถ้าผมไม่บอกแกแกก็จะไม่ได้ให้ตังค์หรือหากับข้าวให้ผมเลย แอบน้อยใจครับบอกตามตรงแต่ตอนนี้ก็คงหนีไปไหน ไม่ได้ผมเลยคิดว่าคงจะมีวิธีเฟสๆ ออกมาคือการแยกห้องนอนแต่ผมจะขอยังไงดีครับ?
มีปัญหากับครอบครัว