คือเรากับแฟนคบกันมาแรกๆเรางี่เง่าเอาแต่ใจ
ปกติเขาก็ง้อตลอด เราเข้าใจแหละค่ะว่ามันคือช่วงโปรโมชั่น แล้วด้วยความที่เราก็แค่ผู้หญิงคนนึงอ่ะค่ะที่ต้องการความเอาใจใส่ สนใจเรื่องเล็กๆน้อยๆ พอหลังๆมาเขาก็เริ่มไม่ง้อเราเหมือนที่ผ่านมา ก็พยายามคุยหาถึงสาเหตุกัน บางครั้งก็เป็นที่เรางี่เง่าไปเองจริงๆ แต่พอนานไปเรากลับรู้สึกว่าเราไม่สามารถพูดอะไรได้แล้วในความสัมพันธ์ คือเขาจะมีคำพูดว่า “อะไรอีก” “เป็นอะไรนักหนาวะ” “แล้วแต่เลย” หรือคำพูดประชดประชัน เออ เค อะไรแบบนี้มาประจำที่เราเริ่มรู้สึกไม่โอเคบางเรื่อง ทั้งที่บางทีเรื่องนั้นมันก็มีผลกับความรู้สึกของเราจริงๆ เราเองก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากเลยในบางครั้งเราแค่อยากให้เขาคุยกับเราดีๆ เป็นอะไรมารึป่าว รู้สึกแย่อะไร แค่เท่านี้สำหรับเรามันก็รู้สึกดีขึ้นมากๆกว่าคำพูดพวกนั้นแล้วค่ะ ทุกวันนี้เราพูดอะไรไม่ได้เลย เขาจะบอกเลิก เปลี่ยนสีแชท บล็อกทุกอย่างเรา มีแต่จะไปๆอย่างเดียว แต่เวลาที่เรารักกันไม่ทะเลาะกันมันก็ดีมากเลยนะคะ มันดีจนเราไม่อยากเสียเขาไปเลย เวลาที่เรารู้สึกแย่เราก็มีแค่เขาอยู่เคียงข้าง คือถ้าเราเลิกกับเขาไปเราคงไม่เหลือใครที่เข้าใจความรู้สึกของเราจริงๆ และปัญหาชีวิตที่เรากำลังเผชิญอีกแล้วเราเลยไม่ใจแข็งพอที่จะเดินออกจากความสัมพันธ์ เรื่องดีมันก็มีเยอะแยะค่ะ แต่เรื่องแย่ๆคือเขาพร้อมจะไปจากเราได้ตลอดเวลา มีแค่เราที่ยังคงรั้งเขาไว้

ให้คำแนะนำว่าไปตามผิดตามถูกได้เลยนะคะ แต่ขอให้ใช้คำพูดที่สุภาพ เราค่อนข้างsensitiveกับคำพูดคนค่ะ