อินทรวิเชียรฉันท์

               สุริยะเบิกฟ้า               สุริยาจะสาดแสง
เมฆหมอกกระจ่างแจ้ง                ระวิแรงแสดงฉาย
               อาทิตย์ผิลาลับ          นภดับสุรีย์หาย
ความมืดชโลมกาย                    ศศิกรายทิฆัมพร
               ราตรีมิมืดมิด             ฤ เพราะฤทธิ์รชนีกร
เด่นเหนือชโลทร                      ก็สะท้อนตระการตา
               ดาราระยิบแย้ม          ดุจะแต้ม ณ เวหา
พราวพร่างกระจ่างฟ้า               สิริลักษณ์ประดับทรวง

ปล. จขกท แต่งเมื่อหลายปีก่อนค่ะ (ประมาณ ม.ปลาย)
พอวันนี้จัดเอกสารในคอมก็ไปเจอ เลยเอามาโพสให้เพื่อนๆ ช่วยกันติชม
แนะนำหน่อยค่ะ ว่าควรแก้ไขยังไง เพราะ จขกท ร้างลาการแต่งโคลงกลอน ไปนานมากๆๆๆๆ
อีกอย่างก็เรียนสายวิทย์มาตลอด เจอแต่สูตรฟิสิกส์ สูตรเคมี
ก็เลยอาจจะไม่เพราะ ไม่สละสลวยเท่าไร
ปล.2 ฉันท์บทนี้แต่งด้วยความบังเอิญค่ะ พอดีตอนนั้นมีเพื่อนมาขอให้ช่วยแต่ง
แต่พอแต่งเสร็จแล้วชอบก็เลยเก็บไว้จนลืม เพิ่งมาเจอค่ะ

Kikiez_P  03/06/14
ขออนุญาต และ ขอขอบคุณครับ


วานเพื่อน ๆ ลองขยับ ปรับแก้ เพื่อประโยชน์
แก่วงการ ร้อยกรอง สืบต่อไป ครับ