คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 2
ความผิดพลาดมันเกิดตั้งแต่ การเริ่มถามว่า "ทำไม" กับอีกฝ่าย แล้วมันก็กลายเป็นเรื่อง "เธอผิด ฉันไม่ผิด" แทนที่จะแบบ "เอ้า ให้ไปหมดเลยเหรอ ยังไม่ได้กินเลยอ่ะ แต่ช่างมันไม่เป็นไร คราวหน้าแบ่งไว้ให้ด้วยนะ" ปัญหาก็ไม่เกิดล่ะอะ
คือความสัมพันธ์มันเป็นเรื่องเปราะบางนะ ยิ่งถ้ามีเรื่องทะเลาะกันกับเรื่องเล็กๆน้อยๆแต่บ่อยๆ มันก็สะสม สุดท้ายมันก็แตกหักแบบที่ไม่ต้องหาแล้วว่าใครถูกใครผิด เพราะมันพังกันไปเรียบร้อยแล้ว
แนะนำว่า ลองไปคุยกันดีๆ บอกว่าโอเค ยอมรับว่า ผิดก็ได้ แล้วโฟกัสไปที่ปัญหา ว่าถ้าเกิดเรื่องพรรค์นี้อีก ให้หยุดถามว่า "ทำไม" แล้วให้มองที่การแก้ปัญหาว่า "คราวหน้า..." โดยไม่ต้องมีการใส่อารมณ์ ปัญหามันก็จะไม่เกิดอีก
มันคือหลักการง่ายๆของการรักษาความสัมพันธ์ให้ยั่งยืนค่ะ
คือความสัมพันธ์มันเป็นเรื่องเปราะบางนะ ยิ่งถ้ามีเรื่องทะเลาะกันกับเรื่องเล็กๆน้อยๆแต่บ่อยๆ มันก็สะสม สุดท้ายมันก็แตกหักแบบที่ไม่ต้องหาแล้วว่าใครถูกใครผิด เพราะมันพังกันไปเรียบร้อยแล้ว
แนะนำว่า ลองไปคุยกันดีๆ บอกว่าโอเค ยอมรับว่า ผิดก็ได้ แล้วโฟกัสไปที่ปัญหา ว่าถ้าเกิดเรื่องพรรค์นี้อีก ให้หยุดถามว่า "ทำไม" แล้วให้มองที่การแก้ปัญหาว่า "คราวหน้า..." โดยไม่ต้องมีการใส่อารมณ์ ปัญหามันก็จะไม่เกิดอีก
มันคือหลักการง่ายๆของการรักษาความสัมพันธ์ให้ยั่งยืนค่ะ
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ทะเลาะกับสามีไม่คุยกันสามวันแล้ว
ฉันไม่คุยกับสามีกึ่งบ่น กึ่งอ้อน
เพราะว่าเราเตรียมผลไม้มาให้ลูกเรา แล้วเราก็อยากกินมัน
แต่แม่สามีและสามีมักเอาไปแจกเพื่อนหมด
ก่อนหน้านี้ ทุเรียน 20 กว่าลูก แจกหมดไม่เว้นไว้ให้ลูกเมียเลยสักลูก
ล่าสุด ลองกองกับมังคุด
พ่อเราอายุ 73 ปี ปีต้นลองกองเพื่อ เอามาให้เราและลูกเรากิน
แต่เรางานยุ่งไม่ค่อยมีเวลากินในตอนเช้า กะว่าเดี๋ยวเลิกงานมาจะมามากิน ส่วนลูกสาวก็ชอบกินลองกองมาก
แต่ปรากฏว่า กลับมาถึงบ้านเค้าแจกคนอื่นหมดแล้ว เราไม่ได้เสียดายที่เค้าแจก เพราะเราก็ชอบแจกจ่ายให้กับคนอื่นเหมือนกัน แต่นี่เค้าดันไม่เหลือไว้ให้กินสักลูกเลย
เราเลยไปบอกเค้าว่าเราอยากกินลองกองตั้งแต่เช้า ลูกสาวก็ชอบกิน ทำไมไม่เว้นไว้ให้บ้างเลย เท่านั้นแหละค่ะ เค้าก็ขึ้นเสียงใส่ เราจากที่เสียใจอยู่แล้วเพราะว่าอยากกินและตั้งใจว่าจะกลับมากิน ก็เลยโกรธ เพราะไม่เข้าใจ ทำไมต้องพูดใส่อารมณ์ด้วย
หลังจากนั้นก็เถียงกันไปเถียงกันมา เค้าก็บอกว่าเราใส่อารมณ์เค้าก่อน ในขณะที่เราอ่ะก็คิดว่าเค้านั่นแหละใส่อารมณ์กับเรา จากที่เราแค่งอแงอยากอ้อน กลายเป็นทะเลาะกันเฉย
จากวันนั้นถึงวันนี้ สามวันสามคืนแล้วที่เราไม่ได้คุยกัน นี่เป็นครั้งที่สองที่เราต่างเงียบใส่กัน ซึ่งฉันรู้สึกไม่โอเคมาก
ครั้งแรกฉันก็คุยก่อนทั้งทั้งที่ฉันก็ไม่ได้คิดว่าฉันผิด ครั้งนี้ฉันก็อยากคุยกับเขานะ แต่แค่ยังเสียใจก็เลยไม่ได้เริ่มคุยกับเขาก่อน ส่วนเค้าไม่คุยไม่ตอบโต้ไม่ตอบสนองเลย
ฉันรู้สึกไม่ดีกับความสัมพันธ์แบบนี้ แต่ก็ไม่รู้รู้จะหาทางทางออกยังไง เพราะถึงฉันจะคุยกับเขาก่อน มันเหมือนว่าฉันนั่นแหละผิด แล้วก็ผิดซ้ำซ้ำ ในสายตาเค้า
สิ่งที่ฉันรู้สึกก็คือ มันไม่มีคำจะพูดคำอธิบาย เพราะค่อยยืนยันว่าเขาพูดปกติ (เพื่อนเค้าก็ชอบบอกว่าเค้าทำไมไม่พูดดีดีกับเมีย ใส่อารมณ์กับเมียง่ายง่าย)
ฉันก็อยากจะให้ครอบครัวแตกร้าว แต่ฉันก็ไม่อยากจะอยู่ในบรรยากาศแบบนี้นานเกินไป