เคยชอบคนนึงนานสุดเท่าไหร่คะ

เราแอบชอบคนนึงมา 8 ปีแล้วค่ะ ตั้งใจเรียนเพื่อจะสอบเข้ามหาลัยเดียวกับเขา ซึ่งเราก็ทำมันได้สำเร็จ แต่อยู่คนละคณะ เราได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆ เพราะเขาค่อนข้างมีชื่อเสียงอาจเพราะด้วยหน้าตา และคณะที่เขาเรียนด้วย อยู่มหาลัย 4 ปี เจอกันแค่ 4 ครั้ง 😭 ดีตรงที่คณะเขาเรียน6ปี เราเป็นรุ่นน้อง เลยได้รับปริญญาพร้อมกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าดีหรือไม่ดีนะเพราะไม่สามารถปลีกตัวไปหาเขาได้เลย ตอนนั้นคือนั่งร้องไห้ เพราะมันย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล้ว ตอนเรียนเราพยายามพาตัวเองไปอยู่ในที่ที่คิดว่าเขาจะอยู่แต่ก็ไม่เคยเจอเลย เอาจริงเขาเป็นแรงบันดาลใจให้เราในทุกๆเรื่อง แต่แปลกเนอะ ทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำอะไรเลย เราไม่กล้าที่จะแสดงออกให้ใครรู้เลยว่าเราชอบเขา เพราะกลัวถูกมองว่าไม่เจียมตัว อีกอย่างไม่อยากทำให้เขามาแปะเปื้อน เพราะเราค่อนข้างต่างกันมาก ทั้งหน้าตาและฐานะ ตอนนี้เขามีชีวิตที่ดีมากค่ะ มีการงานที่มั่นคงมากๆ แถมมีชื่อเสียงกว่าเดิมมากๆ เขาพัฒนาตัวเองทุกวัน จนทำให้เราอยากเก่งเพื่อให้เหมาะสมกับเขา แต่ก็นั่นแหละค่ะ ชีวิตเราค่อนข้างขนานกันยังไงก็ไม่มีทางบรรจบกัน แค่ภาวนาให้เขามีชีวิตที่ดีขึ้นเรื่อยๆ มีความสุขในทุกๆวัน เจอแต่คนน่ารัก คนใจดีกับเขา 8ปีที่มองอยู่ห่างๆ เรารู้สึกว่าเรารู้จักเขามากพอสมควร รู้ว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร นิสัยใจคอเขาประมาณไหน เพื่อนบอกให้ตัดใจแต่เราทำไม่ได้ เมื่อก่อนเรารู้สึกว่ายิ่งเจออุปสรรคที่จะได้เจอกัน ยิ่งเป็นสัญญาณบอกว่ายังไงก็ได้เจอกัน หรืออาจได้วนมารู้จักกัน แต่นี่ก็ 8 ปีแล้ว เราคงคิดเพ้อฝันไปเอง จากที่คิดอยากเข้าไปในชีวิตเขาตอนนี้แค่มองดูเขา คอยยินดีทุกความสำเร็จก็คงเพียงพอแล้ว (มั้ง)

เราแค่รู้สึกว่าคนเราจะมีสเปคหรือคนที่ชอบทำไมสุดท้ายพระเจ้าก็ไม่ได้ให้เราเกิดมาคู่กันอยู่ดี

ตอนนี้เรามีอาชีพที่มั่นคงในระดับนึง แต่เราก็ยังรู้สึกว่ายังเอื้อมไม่ถึงเขาอยู่ดี แต่ก็ขอเก็บเขาเป็นแรงบันดาลใจต่อไปนะ เราก็อยากรู้เหมือนกันว่าเราจะพาตัวเองไปได้ไกลแค่ไหน ไกลพอที่จะเอื้อมถึงเขาหรือเปล่า เราเป็นคนที่รอเก่งมากนะ ถ้าสุดท้ายเราสมหวังนานแค่ไหนเราก็รอไหว เพราะมันคุ้มค่าที่จะรอ