โดนไล่กลับบ้าน

อยู่ต่างที่ต่างบ้านต่างเมือง แค่เรื่องจาก กท ที่แล้วเขาอีโก้โทษว่าผมผิดเองที่อยากเดินออกกำลังกาย ผมแค่เงียบเพราะไม่อยากพูดตอนที่เสียความรู้สึก เขาก็ว่าผมเงียบ พอผมพูดเขาก็ว่าผมไม่ยอมรับผิด ผมแค่นอยที่เขาหาว่าผมไม่ปกติที่เดินออกกำลังกายแต่เขาจะให้ผมขอโทษที่ผมเงียบใส่ เราจะทนอยู่แบบนี้ได้นานแค่ไหน ผมยอมรับเลยว่าตอนนี้ผมไม่กล้าเลิกแต่ก็ไม่แน่ว่าในอนาคตคงต้องปล่อยเพราะอีโก้เขามันสูง เขาบอกว่าเขาไม่เคยผิดผมผิดทุกอย่าง ผมไม่พูดเพราะแค่รู้สึกว่าพูดไม่ออกมันเสียใจที่เขาด่าผมแต่เช้าพอผมเริ่มดีจากตอนเช้าก็มาด่าตอนเย็นอีกผมรู้สึกว่าเขายังเห็นเราเป็นแฟนมั้ยวะ หรือที่รองรับอารมณ์ ก็คงได้แค่บ่นในนี้แหละ พอเขาใจเย็นก็มาบอกว่ากลัวผมไม่รักนิสัยเขา