ช่วงหลังรู้สึกว่าตลาดนี้น่าสนใจกว่าที่คิดมาก เพราะคนซื้อแบรนด์เนมไม่ได้มีแค่คนที่ซื้อมาใช้แล้วจบ บางคนซื้อเพราะชอบ บางคนสะสมเป็น Collection บางคนใช้ไปสักพักแล้วขายต่อเปลี่ยนรุ่นใหม่ และบางคนก็ดูจริงจังถึงขั้นรู้เลยว่า รุ่นไหนเก็บราคา รุ่นไหนขายง่าย รุ่นไหนซื้อออกจากช็อปแล้วราคาตกทันที
กระเป๋าสองใบอาจราคาหน้าร้านพอ ๆ กัน แต่ผ่านไปไม่กี่ปี ใบหนึ่งยังมีคนตามหา ขณะที่อีกใบอาจต้องลดราคาลงเยอะมากถึงจะขายออก ยิ่งตอนนี้มีร้านรับซื้อ ฝากขาย แพลตฟอร์ม Resale และตลาดมือสองใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ การซื้อของแพงเหมือนจะไม่ได้จบแค่คำถามว่าชอบไหม ซื้อไหวไหม แต่เริ่มมีคำถามว่าถ้าวันหนึ่งไม่ใช้แล้ว ของชิ้นนี้ยังเหลือราคาอยู่เท่าไหร่
ซึ่งส่วนตัวรู้สึกว่าน่าสนใจตรงที่ หลายคนอาจไม่ได้ซื้อเพราะหวังทำกำไรเลยด้วยซ้ำ แค่ซื้อเพราะอยากได้จริง ๆ แต่พอสะสมไปนาน ๆ กลับเริ่มเห็นว่าของบางชิ้นที่ตัวเองถืออยู่มีตลาดรองรับ และสามารถขายเพื่อนำเงินไปต่อยอดซื้อชิ้นอื่นได้
แนวคิดหนึ่งที่ค่อนข้างน่าสนใจ และเรามองว่าอยากลองจริงจังกับการซื้อของแบรนด์เนมโดยคิดถี่ถ้วนกว่าแค่อยากได้เหมือนเดิม คือ Conspicuous Consumption ของ Thorstein Veblen ที่พูดถึงการซื้อของเพื่อสะท้อนสถานะและตัวตนของเรา ซึ่งจริง ๆ ก็ยังเห็นได้ชัดในทุกวันนี้ แต่รู้สึกว่าจากเดิมที่ซื้อของแพงเพื่อบอกว่าเราเป็นใคร เริ่มกลายเป็นการถามว่าแล้วของชิ้นนี้ให้อะไรเรากลับมาบ้าง
ในทางกลับกันก็มีของอีกเยอะเหมือนกันที่ราคาแรงมากตอนซื้อ แต่พอขายจริงกลับตกเร็วกว่าที่คิด เลยอยากรู้จากคนที่มีประสบการณ์จริงว่า อะไรเป็นตัวกำหนดราคาขายต่อของแบรนด์เนมกันแน่ แบรนด์ รุ่น สี ความหายาก สภาพ หรือกระแสในช่วงนั้นสำคัญที่สุด
แล้วมีใครเคยซื้อของเพราะชอบเฉย ๆ แต่สุดท้ายขายได้ราคาเกินคาด หรือเคยมีชิ้นไหนที่คิดว่าเก็บราคาแน่นอนแต่พอขายจริงราคาตกหนักบ้างไหม เพราะถ้าเป็นของราคาหลักแสน การรู้ไว้ก่อนว่าของชิ้นนั้นมีตลาดมือสองไหม ราคาตกประมาณไหน หรือเป็นรุ่นที่คนยังตามหาอยู่หรือเปล่า ก็น่าจะช่วยให้ตัดสินใจได้ดีขึ้นเหมือนกัน
ถึงอย่างนั้นก็คงต้องแยกให้ออกระหว่างซื้อของที่มีมูลค่าขายต่อ กับซื้อเพราะหวังว่าราคาจะขึ้น เพราะสองอย่างนี้ไม่เหมือนกันเลย ถ้าซื้อเพราะชอบ แล้ววันหนึ่งขายต่อได้ราคาดี ถือว่าเป็นโบนัส แต่ถ้าซื้อเพราะคิดว่าราคาต้องขึ้น แล้วมันไม่ขึ้นขึ้นมา ของที่เคยทำให้เรามีความสุขอาจกลายเป็นของที่นั่งเสียดายเงินแทนก็ได้
ขอบคุณข้อมูลจาก McKinsey / BCG / KTC
อยากชวนคุยเรื่องแบรนด์เนม ใครอยู่ในวงการ ซื้อสะสมอยู่ หรือเคยขายต่อ ลองมาแชร์กัน
กระเป๋าสองใบอาจราคาหน้าร้านพอ ๆ กัน แต่ผ่านไปไม่กี่ปี ใบหนึ่งยังมีคนตามหา ขณะที่อีกใบอาจต้องลดราคาลงเยอะมากถึงจะขายออก ยิ่งตอนนี้มีร้านรับซื้อ ฝากขาย แพลตฟอร์ม Resale และตลาดมือสองใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ การซื้อของแพงเหมือนจะไม่ได้จบแค่คำถามว่าชอบไหม ซื้อไหวไหม แต่เริ่มมีคำถามว่าถ้าวันหนึ่งไม่ใช้แล้ว ของชิ้นนี้ยังเหลือราคาอยู่เท่าไหร่
ซึ่งส่วนตัวรู้สึกว่าน่าสนใจตรงที่ หลายคนอาจไม่ได้ซื้อเพราะหวังทำกำไรเลยด้วยซ้ำ แค่ซื้อเพราะอยากได้จริง ๆ แต่พอสะสมไปนาน ๆ กลับเริ่มเห็นว่าของบางชิ้นที่ตัวเองถืออยู่มีตลาดรองรับ และสามารถขายเพื่อนำเงินไปต่อยอดซื้อชิ้นอื่นได้
แนวคิดหนึ่งที่ค่อนข้างน่าสนใจ และเรามองว่าอยากลองจริงจังกับการซื้อของแบรนด์เนมโดยคิดถี่ถ้วนกว่าแค่อยากได้เหมือนเดิม คือ Conspicuous Consumption ของ Thorstein Veblen ที่พูดถึงการซื้อของเพื่อสะท้อนสถานะและตัวตนของเรา ซึ่งจริง ๆ ก็ยังเห็นได้ชัดในทุกวันนี้ แต่รู้สึกว่าจากเดิมที่ซื้อของแพงเพื่อบอกว่าเราเป็นใคร เริ่มกลายเป็นการถามว่าแล้วของชิ้นนี้ให้อะไรเรากลับมาบ้าง
ในทางกลับกันก็มีของอีกเยอะเหมือนกันที่ราคาแรงมากตอนซื้อ แต่พอขายจริงกลับตกเร็วกว่าที่คิด เลยอยากรู้จากคนที่มีประสบการณ์จริงว่า อะไรเป็นตัวกำหนดราคาขายต่อของแบรนด์เนมกันแน่ แบรนด์ รุ่น สี ความหายาก สภาพ หรือกระแสในช่วงนั้นสำคัญที่สุด
แล้วมีใครเคยซื้อของเพราะชอบเฉย ๆ แต่สุดท้ายขายได้ราคาเกินคาด หรือเคยมีชิ้นไหนที่คิดว่าเก็บราคาแน่นอนแต่พอขายจริงราคาตกหนักบ้างไหม เพราะถ้าเป็นของราคาหลักแสน การรู้ไว้ก่อนว่าของชิ้นนั้นมีตลาดมือสองไหม ราคาตกประมาณไหน หรือเป็นรุ่นที่คนยังตามหาอยู่หรือเปล่า ก็น่าจะช่วยให้ตัดสินใจได้ดีขึ้นเหมือนกัน
ถึงอย่างนั้นก็คงต้องแยกให้ออกระหว่างซื้อของที่มีมูลค่าขายต่อ กับซื้อเพราะหวังว่าราคาจะขึ้น เพราะสองอย่างนี้ไม่เหมือนกันเลย ถ้าซื้อเพราะชอบ แล้ววันหนึ่งขายต่อได้ราคาดี ถือว่าเป็นโบนัส แต่ถ้าซื้อเพราะคิดว่าราคาต้องขึ้น แล้วมันไม่ขึ้นขึ้นมา ของที่เคยทำให้เรามีความสุขอาจกลายเป็นของที่นั่งเสียดายเงินแทนก็ได้
ขอบคุณข้อมูลจาก McKinsey / BCG / KTC