คือว่างทั้งจากรูปนามเบื้องหน้า และว่างจากตัวผู้ดูเบื้องหลัง

เห็นขันธ์ ๕ เป็นอนัตตา ยังไม่พอ ต้องเห็นต่อไปว่า แม้ผู้ที่กำลังเห็นขันธ์ ๕ นั้น ก็ไม่ใช่ตัวตน”

สภาวะที่เหลืออยู่:  สุญญตาธรรม /วิสังขาร

เมื่อหมดทั้ง สิ่งถูกรู้ เบื้องหน้า และหมดทั้ง ผู้รู้/ผู้ดู  เบื้องหลัง

1. ถอนอุปาทานสองฝั่ง: จิตหลุดพ้นจากการดักจับของ ความมี (รูปนาม) และ ความไม่มี (ความว่างที่ถูกปรุงแต่ง)

2. เหลือเพียงธรรมชาติรู้บริสุทธิ์: ไร้ขอบเขต ไร้ผู้ครอบครอง ไร้ที่ตั้ง และไม่มีตัวตนใดๆ ซ่อนอยู่ข้างหลังความรู้นั้นอีกต่อไป

3. การเข้าถึงวิสังขาร: นี่คือสภาวะที่จิตดับความปรุงแต่งสนิท เป็นการเปิดประตูรับเอา นิพพานอารมณ์ โดยสมบูรณ์ เพราะไม่มีสังขารธรรมใดๆ เหลือให้ยึดเหนี่ยวอีก