สี่ปีที่แล้ว ตอนเย็น ขณะกำลังเก็บเสื้อที่ตาก ก็มีเจ้าแมวส้มตัวหนึ่ง
เดินผ่านหน้าบ้าน แล้วก็มาหยุดมองผม ส่งเสียงร้องเบาๆ
(มารู้ทีหลังว่าเป็นตัวผู้ อายุน่าจะสองสามปี)
บ้านผมไม่เลี้ยงสัตว์ใดๆ นอกจากปลาหางนกยูงสิบตัวในอ่างบัว
ผมจึงส่งเสียงชิ้วๆ ให้เค้าไป เพราะกลัวว่าจะมาถ่ายหน้าบ้าน
จากนั้นผมก็มากินมื้อเย็น ปรากฎว่า เหมือนฟ้าแกล้งสวรรค์สั่ง
กับข้าวมื้อนั้นมีปลาทูทอด
ผมมีหัวปลาสองหัวที่กินเสร็จ ตอนนั้นก็นึกถึงเจ้าแมวเหมียวส้ม
จึงเดินออกไปดู อ้าวววว ยังวนเวียนอยู่แถวนั้น
ผมเลยวางหัวปลาทูให้เห็น แล้วเดินเข้าบ้าน ไม่ได้สนใจอะไร
(มารู้ทีหลังอีกแล้วว่า ไม่ควรนำอาหารมนุษย์ ให้แก่น้องหมาแมว)
วันรุ่นขึ้น ทุกอย่างปกติดี พอสายๆ อ้าววววว เจ้าส้มมายืนอยู่หน้าบ้าน
ตอนนั้นก็ "ไม่รู้" อีกแล้ว ไม่รู้คิดอะไร ส่งเสียงเรียกน้องก็เดินมา
ผมเลยไปเซเว่นซื้ออาหารเม็ดมาถุงหนึ่ง กะว่าเจ้ากินถุงนี้หมด ก็บายนะ
แต่ ใช่ครับ
นับจากวันนั้น หน้าบ้าน ชานบ้าน ประตูบ้าน เก้าอี้นั่ง และสุดท้าย น้องเดินเข้ามาถึงครัว
เหมือนผมโดนยาสั่ง จำไม่ได้เลยว่า น้องเข้ามาเป็นครอบครัวได้ไง
มารู้ตัวอีกที น้องก็มานอนหลับบนโซฟาแล้ว
ก็เลี้ยงตามมีตามเกิด ไม่มีความรู้ ไม่เคยเลี้ยงสัตว์
จำได้เลยวันหนึ่ง นั่งเล่นคอมอยู่ น้องเดินมา แล้วงับเบาๆที่น่องผม ผมต๊กใจ
เลยดุเสียงดัง แล้วตีที่สะโพกน้องทีหนึ่ง "มากัดทำไม ฉันทำไรให้เธอ"
ใช่ครับ ผมไม่รู้ว่า นี่คือการบอกรัก ไม่ศึกษาหาความรู้เลยเรา
ก็เลี้ยงไปเรื่อยๆ เลี้ยงแบบปล่อย เช้ากินข้าว บ่ายหายไป เย็นๆกลับมากิน ค่ำไปเที่ยว วนไป
จนสักสามปี วันหนึ่งน้องป่วยซึม ไม่กินอะไร ผ่านไปสองวันก็พาไปหาหมอ
ไม่รู้หมอทำอะไร แต่วันนั้นหมดไปพันห้า
พาน้องมาอยู่บ้าน อาการก็ไม่ดีเท่าไร ทรงๆนิ่งๆ
โชคไม่ดีเลย
ผมจองทริปท่องเที่ยว สี่วันสามคืนไว้นานแล้ว
คิดว่าน้องน่าจะไม่เป็นไรเท่าไร
ปกติไม่เคยไปนานเลย สองคืนคือนานสุด
ก็ไปเที่ยวสนุกสนาน กลับมาถึงบ้าน น้องบอกโน้นแอบไปนอนใต้ตู้ เรียกก็ไม่ออกมา
ไม่กินอะไรเลย นอนตรงนั้นตั้งแต่วันที่พี่ไป
ผมถึงบ้านเค้าก็เดินออกมาแบบซึมๆ มองหน้าผม
ผมก็พาไปหาหมออีก หมอฉีดยา และให้อาหารทางหลอดฉีดยา แล้วจัดอาหารพร้อมหลอดมาให้ หมดไปอีกพัน
กลับมาบ้าน น้องก็นอนอย่างเดียว ผมไปลูบหัวก็มองหน้าผม แบบไม่ค่อยมีแรง
คืนนั้น ผมก็คิดว่า เรากลับมาแล้ว เดี๋ยวจะดูแลเอง ห้าทุ่มก่อนนอน ก็ไปลูบหัว น้องหันมามอง ร้องเมี้ยวเบาๆ
ผมก็บอกนอนๆๆๆๆนะ
หกโมงเช้าตื่นมา ลงจากบ้าน น้องเดินมาบอกว่า
"มันตุยแล้ว"
ผมเดินไปดู น้องนอนนิ่งเงียบ จากไป เหมือนกับว่า
นอนรอผมกลับมาสามสี่คืน เพื่อเจอหน้าแล้วบอกลากัน เป็นครั้งสุดท้าย
ผมยังเสียใจไม่หาย เลี้ยงเค้าแบบไม่ค่อยใส่ใจเท่าไร ไม่มีความรู้ ไม่ค่อยได้อุ้มได้กอด
ก็ขอให้ทุกคน ถ้ายังมีเค้าอยู่ ให้ความรักกับเค้า ให้เต็มที่นะครับ สวัสดีวันแมวส้มจ้า
ในชีวิตเมื่อสี่ปีที่แล้ว ผมทำผิดพลาดกับน้องแมวส้ม ด้วยความ "ไม่รู้" ของตัวเอง
เดินผ่านหน้าบ้าน แล้วก็มาหยุดมองผม ส่งเสียงร้องเบาๆ
(มารู้ทีหลังว่าเป็นตัวผู้ อายุน่าจะสองสามปี)
บ้านผมไม่เลี้ยงสัตว์ใดๆ นอกจากปลาหางนกยูงสิบตัวในอ่างบัว
ผมจึงส่งเสียงชิ้วๆ ให้เค้าไป เพราะกลัวว่าจะมาถ่ายหน้าบ้าน
จากนั้นผมก็มากินมื้อเย็น ปรากฎว่า เหมือนฟ้าแกล้งสวรรค์สั่ง
กับข้าวมื้อนั้นมีปลาทูทอด
ผมมีหัวปลาสองหัวที่กินเสร็จ ตอนนั้นก็นึกถึงเจ้าแมวเหมียวส้ม
จึงเดินออกไปดู อ้าวววว ยังวนเวียนอยู่แถวนั้น
ผมเลยวางหัวปลาทูให้เห็น แล้วเดินเข้าบ้าน ไม่ได้สนใจอะไร
(มารู้ทีหลังอีกแล้วว่า ไม่ควรนำอาหารมนุษย์ ให้แก่น้องหมาแมว)
วันรุ่นขึ้น ทุกอย่างปกติดี พอสายๆ อ้าววววว เจ้าส้มมายืนอยู่หน้าบ้าน
ตอนนั้นก็ "ไม่รู้" อีกแล้ว ไม่รู้คิดอะไร ส่งเสียงเรียกน้องก็เดินมา
ผมเลยไปเซเว่นซื้ออาหารเม็ดมาถุงหนึ่ง กะว่าเจ้ากินถุงนี้หมด ก็บายนะ
แต่ ใช่ครับ
นับจากวันนั้น หน้าบ้าน ชานบ้าน ประตูบ้าน เก้าอี้นั่ง และสุดท้าย น้องเดินเข้ามาถึงครัว
เหมือนผมโดนยาสั่ง จำไม่ได้เลยว่า น้องเข้ามาเป็นครอบครัวได้ไง
มารู้ตัวอีกที น้องก็มานอนหลับบนโซฟาแล้ว
ก็เลี้ยงตามมีตามเกิด ไม่มีความรู้ ไม่เคยเลี้ยงสัตว์
จำได้เลยวันหนึ่ง นั่งเล่นคอมอยู่ น้องเดินมา แล้วงับเบาๆที่น่องผม ผมต๊กใจ
เลยดุเสียงดัง แล้วตีที่สะโพกน้องทีหนึ่ง "มากัดทำไม ฉันทำไรให้เธอ"
ใช่ครับ ผมไม่รู้ว่า นี่คือการบอกรัก ไม่ศึกษาหาความรู้เลยเรา
ก็เลี้ยงไปเรื่อยๆ เลี้ยงแบบปล่อย เช้ากินข้าว บ่ายหายไป เย็นๆกลับมากิน ค่ำไปเที่ยว วนไป
จนสักสามปี วันหนึ่งน้องป่วยซึม ไม่กินอะไร ผ่านไปสองวันก็พาไปหาหมอ
ไม่รู้หมอทำอะไร แต่วันนั้นหมดไปพันห้า
พาน้องมาอยู่บ้าน อาการก็ไม่ดีเท่าไร ทรงๆนิ่งๆ
โชคไม่ดีเลย
ผมจองทริปท่องเที่ยว สี่วันสามคืนไว้นานแล้ว
คิดว่าน้องน่าจะไม่เป็นไรเท่าไร
ปกติไม่เคยไปนานเลย สองคืนคือนานสุด
ก็ไปเที่ยวสนุกสนาน กลับมาถึงบ้าน น้องบอกโน้นแอบไปนอนใต้ตู้ เรียกก็ไม่ออกมา
ไม่กินอะไรเลย นอนตรงนั้นตั้งแต่วันที่พี่ไป
ผมถึงบ้านเค้าก็เดินออกมาแบบซึมๆ มองหน้าผม
ผมก็พาไปหาหมออีก หมอฉีดยา และให้อาหารทางหลอดฉีดยา แล้วจัดอาหารพร้อมหลอดมาให้ หมดไปอีกพัน
กลับมาบ้าน น้องก็นอนอย่างเดียว ผมไปลูบหัวก็มองหน้าผม แบบไม่ค่อยมีแรง
คืนนั้น ผมก็คิดว่า เรากลับมาแล้ว เดี๋ยวจะดูแลเอง ห้าทุ่มก่อนนอน ก็ไปลูบหัว น้องหันมามอง ร้องเมี้ยวเบาๆ
ผมก็บอกนอนๆๆๆๆนะ
หกโมงเช้าตื่นมา ลงจากบ้าน น้องเดินมาบอกว่า "มันตุยแล้ว"
ผมเดินไปดู น้องนอนนิ่งเงียบ จากไป เหมือนกับว่า
นอนรอผมกลับมาสามสี่คืน เพื่อเจอหน้าแล้วบอกลากัน เป็นครั้งสุดท้าย
ผมยังเสียใจไม่หาย เลี้ยงเค้าแบบไม่ค่อยใส่ใจเท่าไร ไม่มีความรู้ ไม่ค่อยได้อุ้มได้กอด
ก็ขอให้ทุกคน ถ้ายังมีเค้าอยู่ ให้ความรักกับเค้า ให้เต็มที่นะครับ สวัสดีวันแมวส้มจ้า