แม่เราซื้อบ้าไว้หลังหนึ่งแถวปทุม นานๆเราจะไปนอนที่บ้านหลังนี้ที
ปกติจะมีเพื่อนแม่แวะมาดูบ้านให้เกือบทุกวัน
แม่เราก็คอยดูกล้องวงจรปิดตลอด
แต่ปัญหาตอนนี้มันไม่ได้อยู่ที่โจร

เราไม่ได้กลับไปบ้านหลังนี้ประมาณ 4 เดือน
ข้างบ้านจะเป็นคุณยายอายุประมาณเกือบ 70
ซึ่งแกแข็งแรง เลยสามารถอยู่คนเดียว แต่จะมีหลานมาคอยดูแลเป็นครั้งคราว

เราจะได้เสียงแกทำอาหารในทุกเช้าเสียงตำ เสียงหม้อกะทะอะไรพวกนี้จะเป็นเรื่องปกติ

เราก็ไม่ค่อยได้คุยกับแกเพราะเราเลิกงานดึก พอเที่ยงก็ต้องรีบออกไปแล้ว

รอบบ้านเราไม่มีเพื่อนบ้านหลังอื่นมีแค่แกกับเรา ตั้งแต่ปากซอยเข้ามาคือมีแค่ 2 หลัง
บ้านหลังอื่นเคยอยู่อีกซอยทางไปประมาณ 100 เมตร

สัปดาห์ที่ผ่านมาเรากลับมานอนบ้านหลังนี้ประมาณ 10 วัน ทุกวันเราก็ได้ยินเสียงที่คิดว่าเป็นเสียงทำกับข้าวตามปกตินั่นแหละ

แต่พอสังเกตดีๆตอนขับรถผ่านหน้าบ้านแก
บ้านแกดูโล่งดูโทรมแปลกๆ เหมือนของหลายอย่างมันหายไป ประตูในบ้านก็ไม่ได้เปิดเหมือนทุกที

ด้วยความสงสัยขากลับตอนที่แวะกินก๋วยเตี๋ยวหน้าปากซอย
เลยถามพ่อค้าว่ายายแกไม่ค่อยสบายหรอ
เห็นปล่อยหน้าบ้านรกหน้าสูง ไม่กวาดใบไม้

พ่อค้าถามเราว่าไม่รู้เหรอว่ายายแก่เสียไป 2 เดือนแล้ว ตามไทม์ไลน์คือแกเข้าโรงพยาบาลเมื่อประมาณ 3 เดือนที่แล้ว

ตอนนั้นเราช็อคทั้งอึ้งทั้งหลอนสั่นไปหมด
พยายามตั้งสติ พยายามไม่คิดมาก พยายามหาเหตุผล
ตอนขับรถกลับบ้านเป็นความรู้สึกที่หลอนมาก
ตอนไม่รู้ก็ไม่ได้หลอนขนาดนี้ ด้วยความเหนื่อยจากงานจนลืมคิดอะไรไปด้วยแหละ

ตอนนี้เราเลยมาเช่าโรงแรมอยู่ข้างนอกก่อน
ยังปรับตัวไม่ได้ ตอนนี้แค่อยากรู้ว่า
เสียงของการทำอาหารมันสามารถทะลุข้ามมาจากซอยอื่นได้ขนาดไหน

เพราะห้องนอนเราอยู่ใกล้กับครัวบ้านแก
ความรู้สึกคือเสียงมันอยู่ใกล้มาก ไม่เหมือนมาจากบ้านอีกซอย
บ้านเราก็ไม่ได้ติดกล้องวงจรปิดด้านหลังตรงที่ใกล้ครัวด้วย
เลยไม่สามารถย้อนกลับไปฟังเสียงจุดนั้นได้

พอจะมีทฤษฎีไหนมาหักล้างเรื่องนี้ไหมคะ
บ้าน 30 ตรม หลังบ้านเป็นกำแพงปูนสูง 2 เมตร
เรานอนอยู่ห้องชั้นล่าง ที่ติดกับบ้านคุณยาย
ด้านหน้าด้านข้างเป็นที่เปล่าหญ้าสูงท่วมหัว

ใจนึงก็อยากจะกลับไปฟังเสียงดูดีๆ
แต่ก็ยังไม่กล้า ยังไม่ไหว ใจยังไม่ถึงพอ