สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราย้ายมาอยู่ต่างประเทศแล้วแต่เรื่องราวในอดีตก็ตามเรามาด้วย ย้อนไปตั้งแต่เราอายุ10ขวบ เราโดนคนในครอบครัวข่มขืนแต่เราไม่กล้าบอกพ่อกับแม่ เพราะเราไม่รู้ว่าถ้าบอกไปเค้าจะช่วยเราไหม ตลอดเวลาที่อยู่กับพ่อแม่เรา ตัวเราเองก็ไม่ได้มีความสุขเลยในช่วงวัยเด็ก เราเป็นลูกคนเล็กจะโดนใช้ให้ทำงานทุกๆอย่างในบ้าน จนบางครั้งเราคิดว่าหรือเราจะไม่ใช่ลูกขอเค้าหรือเค้าเก็บเรามาเลี้ยง? เราจำได้ว่าเราโดนแม่ตีบ่อยมากๆบางครั้งเค้าก็ขังเราไว้ในห้องน้ำหรือนอกบ้าน แต่มีเรื่องที่เรารู้สึกว่ามันเกินกว่าเด็กคนหนึ่งจะรับไหวคือ ตอนนั้นเรายังเรียนอยู่ช่วงม.ปลาย คือเรานอนตื่นสาย แม่เราชอบเรียกใช้เราถึงขั้นลงไม้ลงมือถ้าเราไม่ยอมทำตามคำสั่ง เราโดนเค้าเอาน้ำมาสาดถึงที่นอนพร้อมกับด่าเราต่างๆนาๆ นานวันเข้าเราเริ่มไม่อยากไปเจอใคร เบื่อ เอาแต่อยู่ในห้อง เราเคยอดอาหารจนหมดแรงพยายามจะฆ่าตัวตายมาหลายครั้งมากแต่ไม่สำเร็จ จนเราได้ลองเล่นแอพคุยกับคนแปลกหน้า(ตอนนั้นคือใกล้เรียนจบม.ปลายแล้ว)เราคุยกันและนัดเจอตกลงเป็นแฟนกัน ตอนเราคบกันชีวิตมาดีมากเหหมือนเราได้เจอเซฟโซนของเรา เค้าพร้อมจะรับฟังทุกอย่างที่เราเล่า เราเล่าเรื่องในอดีตทุกอย่างที่เราเจอมาให้เค้าฟัง เค้าก็คอยปลอบใจว่าไม่เป็นไร จนเราเข้ามหาลัยเราก็ไม่ค่อยได้เจอกันเพราะอยู่คนละจังหวัด เราเริ่มจับได้ว่าเค้ามีคนอื่นแต่เค้าก็บอกว่าจะไม่ทำอีกแต่เราก็ไม่เชื่อเรายืนยันจะเลิกแต่เค้ากลับเอาเรื่องราวที่เราเคยเล่าให้เค้าฟังมาตอกย้ำเรา และใช้เป็นข้ออ้างผูกมัดเราไม่ให้ไปไหน ใช่ค่ะเรายอมเค้าเพราะเรากลัวว่าเค้าจะเอาเรื่องในอดีตของเราไปเล่าให้คนใกล้ตัวเราฟัง ความสัมพันธ์เราไม่ใช่แฟนเหมือนเดิมค่ะ เราเรียกความสัมพันธ์นี้ว่าทาสกับเจ้านาย ทุกเดือนที่เรากลับมาเยี่ยมบ้านเราต้องไปหาเค้าทุกครั้งค่ะ จนเราต้องย้ายกลับมาอยู่บ้านเพราะที่บ้านไม่สนับสนุนเราเรื่องเรียนแล้ว แต่ความสัมพันธ์แบบนี้ก็ดำเนินไปจนเราได้มีโอกาสย้ายไปทำงานที่อื่น เราถึงหลุดพ้นจากความสัมพันธ์นี้ ตอนแรกเค้าจะย้ายมาอยู่ที่ใหม่ด้วยนะคะ แต่เราไม่ให้ที่อยู่กับเค้าค่ะ หลังจากนั้นเราก็ไม่กล้าบอกเรื่องในอดีตของเราให้ใครฟังอีกค่ะ เพราะเรากลัวมากๆว่าจะเป็นแบบเดิม แต่จากเรื่องทั้งหมดมันทำให้เรารู้สึกโหยหาความรักมากกว่าเดิม เรามีแฟนใหม่มาเรื่อยๆ แต่สุดท้ายเหมือนแฟนเราทุกคนที่คบมาเค้าก็แค่ต้องการเรื่องอย่างว่ากับเรา แทบจะไม่มีใครสนใจเรื่องที่เราชอบหรือต้องการเลยค่ะ จนถึงตอนนี้เราเริ่มกลัวการเจอคนใหม่เพราะเรากลัวว่าเราจะเจอคนแบบเดิมๆอีก เราดีใจมากที่ได้ย้ายมาทำงานที่ต่างประเทศแต่ทุกครั้งที่เราหลับตาลง เรื่องในอดีตที่ทำร้ายจิตใจเรามันจะวนกลับมาทุกครั้ง จนบางครั้งเราก็ไม่อยากนอนเลยค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไง เคยลองคุยกับจิตแพทย์ก็เหมือนเค้าไม่เข้าใจว่าเราจะสื่อถึงอะไร กลับบอกให้เราไปแก้ไขปัญหาเองสะงั้น